พระวรสารสามฉบับ มัทธิว มาระโก และลูกา มีชื่อเรียกพิเศษ พวกมันถูกเรียกว่า พระวรสารสหทรรศน์ (Synoptic Gospels)

คำว่า "Synoptic" มาจากรากศัพท์ภาษากรีกที่แปลว่า "การมองเห็น" (opsis) และ "ด้วยกัน" (sun) ทั้งสามฉบับถูกเรียกว่าสหทรรศน์เพราะพวกมันนำเสนอเรื่องราวของพระเยซูเจ้าในลักษณะที่คล้ายคลึงกัน พวกมันมีมุมมองร่วมกัน ("มองเห็นด้วยกัน") เกี่ยวกับวิธีที่จะเล่าถึงพระชนมชีพของพระเยซูเจ้า

พระวรสารทั้งสี่ฉบับเกี่ยวข้องกับพันธกิจ คำสอน การถูกตรึงกางเขน และการกลับคืนพระชนมชีพของพระเยซูเจ้า แต่มัทธิว มาระโก และลูกามีความคล้ายคลึงกันมากกว่ามาก เนื้อหาที่พวกมันมีร่วมกันเรียกว่า "ธรรมประเพณีสามทาง" (triple tradition) เพราะมันปรากฏในพระวรสารทั้งสามฉบับ และประกอบด้วยข้อความห้าสิบสี่ตอน (คำสอน นิทานเปรียบเทียบ และเรื่องราว) ที่พบในพระวรสารสหทรรศน์แต่ละฉบับ

สิ่งเหล่านี้รวมถึงการที่พระเยซูเจ้าทรงใช้เวลาสี่สิบวันในถิ่นทุรกันดาร การเรียกศิษย์ที่เป็นชาวประมง การรักษาแม่ยายของซีโมน (เปโตร) การทำให้ลูกสาวของไยรัสฟื้นคืนชีพ การจำแลงพระกาย ชายหนุ่มผู้มั่งคั่ง การเสียภาษีให้ซีซาร์ การตั้งศีลมหาสนิท และอื่นๆ อีกมากมาย

พระวรสารสหทรรศน์มักจะเล่าเนื้อหาของตนด้วยคำภาษากรีกที่แทบจะเหมือนกันทุกประการ สิ่งนี้ยังปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนในคำแปลภาษาอังกฤษ (หรือภาษาไทย) นี่คือข้อความที่ขนานกัน โดยมีคำที่เหมือนกันแสดงเป็นตัวหนา: พระเยซูเจ้าตรัสถามว่า "รูปและคำจารึกนี้เป็นของใคร" พวกเขาตอบว่า "เป็นของซีซาร์" พระองค์จึงตรัสว่า "ของของซีซาร์จงคืนให้ซีซาร์ และของของพระเจ้าก็จงคืนให้พระเจ้าเถิด" (มัทธิว 22:20–21) พระองค์ตรัสถามว่า "รูปและคำจารึกนี้เป็นของใคร" เขาตอบว่า "เป็นของซีซาร์" พระเยซูเจ้าจึงตรัสว่า "ของของซีซาร์จงคืนให้ซีซาร์ และของของพระเจ้าจงคืนให้พระเจ้าเถิด" (มาระโก 12:16ข–17) "รูปและคำจารึกนี้เป็นของใคร" เขาตอบว่า "เป็นของซีซาร์" พระองค์จึงตรัสว่า "ของของซีซาร์จงคืนให้ซีซาร์ และของของพระเจ้าจงคืนให้พระเจ้าเถิด" (ลูกา 20:24–25)

มีความแตกต่างเพียงเล็กน้อยในการใช้คำ และก็เป็นเช่นเดียวกันในภาษากรีก สิ่งนี้เกิดขึ้นในหลายๆ ตอนทั่วทั้งพระวรสารสหทรรศน์

ด้วยเหตุนี้ และข้อเท็จจริงที่ว่าพระวรสารของยอห์นมีเนื้อหาบางส่วนที่เหมือนกับพระวรสารสหทรรศน์ จึงเป็นไปได้ที่จะจัดเรียงพระวรสารออกเป็นสี่คอลัมน์ขนานกัน เพื่อให้คุณสามารถเห็นได้ว่าเนื้อหาใดอยู่ในพระวรสารฉบับใด และผู้นิพนธ์พระวรสารทั้งสี่ท่านจัดการกับมันอย่างไร งานประเภทนี้รู้จักกันในชื่อ การเทียบเคียงพระวรสารทั้งสี่ (a synopsis of the four Gospels) และนักศึกษาพระคัมภีร์รวมถึงนักวิชาการมักจะใช้กัน

มีความแตกต่างกันในหมู่พระวรสารสหทรรศน์ แต่ละฉบับมีคำสอนและเรื่องราวที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง (มาระโกมีน้อยที่สุด) และผู้นิพนธ์พระวรสารแต่ละท่านก็มีสไตล์หรือวิธีการเล่าเรื่องเป็นของตนเอง ตัวอย่างเช่น มัทธิวชอบใช้คำว่า พระอาณาจักรสวรรค์ ในขณะที่มาระโกและลูกาชอบใช้คำว่า พระอาณาจักรของพระเจ้า ในทำนองเดียวกัน มัทธิวและมาระโกชอบใช้คำว่า ศิษย์ ในขณะที่ลูกามักใช้คำว่า อัครสาวก และมาระโกก็ใช้คำว่า พระวรสาร มากกว่ามัทธิวหรือลูกาอย่างมาก