Skip to main content

book

ประมวลกฎหมายพระศาสนจักรคาทอลิก

 บรรพ 1 กฎเกณฑ์ทั่วไป

หมวด หนังสือตอบ

มาตรา 59 วรรค 1 หนังสือตอบเป็นบัญญัติการบริหารที่ออกเป็นลายลักษณ์อักษรโดยผู้ใหญ่ผู้ปฏิบัติที่มีอำนาจซึ่งหนังสือตอบนี้โดยธรรมชาติแล้วเป็นการให้สิทธิพิเศษการยกเว้นหรือความดีความชอบอื่น ๆ ตามคำขอของผู้ใดผู้หนึ่ง

วรรค 2 ข้อกำหนดที่บัญญัติสำหรับหนังสือตอบใช้ได้เช่นกันสำหรับการให้ด้วยวาจาเรื่องการให้อนุญาตหรือการให้ความดีความชอบ เว้นไว้แต่ว่าเป็นที่ประจักษ์ชัดว่าเป็นอย่างอื่น

มาตรา 60 ทุกคนที่มิได้ถูกห้ามขออย่างแจ้งชัด สามารถขอหนังสือตอบใดๆ ก็ได้

มาตรา 61 เว้นไว้แต่ว่า เป็นที่ประจักษ์ชัดเป็นอย่างอื่นหนังสือตอบสามารถขอแทนกันได้ แม้โดยมิได้รับความยินยอมจากผู้นั้น และมีผลก่อนการยอมรับของผู้นั้น โดยคงไว้ซึ่งข้อความที่ที่ตรงกันข้าม

มาตรา 62 หนังสือตอบที่มิได้กำหนดให้มีผู้ปฏิบัติการ มีผลทันทีที่มีหนังสือออกไป หนังสือตอบอื่น ๆ มีผลจากขณะเมื่อปฏิบัติการ

มาตรา 63 วรรค 1 การอำพรางหรือการปิดบังความจริง (Subreption) ทำให้หนังสือตอบเป็นโมฆะหากความจริงเหล่านั้นตามกฎหมายตามรูปแบบ และตามธรรมเนียมปฏิบัติของพระศาสนจักรจะต้องแสดงเพื่อให้มีผลตามกฎหมายมิได้รับการปฏิบัติ ยกเว้นเกี่ยวกับหนังสือตอบการให้ความดีความชอบที่มาจากความคิดของผู้ออกเอง

วรรค 2 การแสดงข้อความอันเป็นเท็จ (Obreption) มีผลทำให้หนังสือตอบเป็นโมฆะหากเหตุผลในการเสนอไม่มีความเป็นจริงแม้แต่ข้อเดียว

วรรค 3 เหตุผลในการออกหนังสือตอบประเภทที่ไม่มีผู้ปฏิบัติการจะต้องเป็นจริงขณะที่ออกหนังสือตอบสำหรับหนังสือตอบประเภทอื่นต้องเป็นจริงขณะปฏิบัติการ

มาตรา 64 โดยคงไว้ซึ่งอำนาจของหน่วยงานทางศีลอภัยในเรื่องภายใน ความดีความชอบที่หน่วยงานใดหน่วยงานหนึ่งในองค์การปกครองส่วนกลางของพระศาสนจักร (Roman Curia) ปฏิเสธแล้ว หน่วยงานอื่น ๆหรือผู้ใหญ่ผู้มีอำนาจอื่นที่ต่ำกว่าพระสันตะปาปาไม่สามารถให้ได้อย่างมีผลตามกฎหมาย เว้นแต่ว่าหน่วยงานแรกที่รับเรื่องให้ความยินยอมก่อน

มาตรา 65 วรรค 1 โดยคงไว้ซึ่งข้อกำหนดในวรรค 2 และ 3 ห้ามผู้ใดทำการร้องขอความดีความชอบจากผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจอื่นในเรื่องที่ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจของตนได้ปฏิเสธไปแล้ว เว้นไว้แต่ว่าได้มีการกล่าวถึงการปฏิเสธก่อนแล้วแม้ว่าได้มีการกล่าวถึงการปฏิเสธแล้วก็ตามผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจคนที่สองก็ไม่ควรให้ความดีความชอบหากมิได้รับทราบเหตุผลของการปฏิเสธจากผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจคนแรกเสียก่อน

วรรค 2 ความดีความชอบที่ถูกปฏิเสธโดยอุปสังฆราชหรือผู้ช่วยพระสังฆราชไปแล้วอุปสังฆราชหรือผู้ช่วยพระสังฆราชอื่นที่ขึ้นต่อพระสังฆราชองค์เดียวกันไม่สามารถมอบความดีความชอบนั้นได้อย่างมีผลตามกฎหมายแม้จะได้รับเหตุผลของการปฏิเสธจากอุปสังฆราชหรือผู้ช่วยพระสังฆราชผู้ปฏิเสธมาก่อนแล้วก็ตาม

วรรค 3 ความดีความชอบที่ถูกปฏิเสธโดยอุปสังฆราชหรือผู้ช่วยพระสังฆราชไปแล้ว หลังจากนั้นได้รับความดีความชอบนั้นจากพระสังฆราชสังฆมณฑลโดยมิได้กล่าวถึงการถูกปฏิเสธมาก่อน ให้ถือเป็นโมฆะแต่ความดีความชอบที่เคยถูกปฏิเสธโดยพระสังฆราชสังฆมณฑลแล้วไม่สามารถขอรับอย่างมีผลตามกฎหมายจากอุปสังฆราชหรือผู้ช่วยพระสังฆราชหากมิได้รับความยินยอมจากพระสังฆราชผู้นั้นก่อนแม้ว่าจะมีการกล่าวถึงการถูกปฏิเสธมาก่อนก็ตาม

มาตรา 66 หนังสือตอบไม่กลายเป็นโมฆะเนื่องจากมีการผิดพลาดเรื่องชื่อผู้รับหรือผู้ออกหรือผิดพลาดเรื่องสถานที่ที่ผู้นั้นอาศัยอยู่ หรือผิดเนื้อหาของเรื่องขอแต่ว่าในการวินิจฉัยของผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจนั้นไม่สงสัยเกี่ยวกับตัวบุคคลหรือเกี่ยวกับเรื่องที่พิจารณา

มาตรา 67 วรรค 1 หากมีการได้รับหนังสือตอบ 2 ฉบับขัดแย้งในเรื่องเดียวกันให้หนังสือตอบพิเศษอยู่เหนือหนังสือตอบทั่วไปในเรื่องต่าง ๆ เหล่านั้นที่มีกล่าวถึงโดยเฉพาะ

วรรค 2 หากเป็นหนังสือตอบที่มีลักษณะพิเศษเท่ากัน หรือทั่วไปเท่ากันให้หนังสือตอบฉบับที่ออกก่อนอยู่เหนือฉบับที่ออกหลังเว้นไว้แต่ว่ามีการระบุไว้อย่างชัดถึงฉบับแรกในฉบับหลังหรือเว้นแต่เมื่อผู้ขอหนังสือตอบฉบับแรกมิได้นำมาใช้เพราะเจตนาหลอกลวงหรือเพราะการเพิกเฉยอย่างเห็นได้ชัด

วรรค 3 เมื่อมีการสงสัยว่าหนังสือตอบนั้นเป็นโมฆะหรือไม่ ควรมีการตรวจสอบกับผู้ออกหนังสือตอบนั้น

มาตรา 68 หนังสือตอบของสันตะสำนักที่ไม่มีการกำหนดผู้ปฏิบัติการ ต้องส่งให้แก่ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจของบุคคลผู้ได้รับหนังสือตอบเฉพาะเมื่อมีกำหนดไว้ให้ทำเช่นนั้นในหนังสือตอบนั้นเท่านั้นหรือเมื่อหนังสือตอบนั้นเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับส่วนรวมหรือเมื่อเป็นเรื่องที่ต้องมีการพิสูจน์เงื่อนไขที่ติดมาว่าได้รับการปฏิบัติครบถ้วนแล้ว

มาตรา 69 เมื่อไม่มีการกำหนดเวลาที่แน่นอนในการส่งมอบหนังสือตอบจะส่งหนังสือตอบแก่ผู้ปฏิบัติการเมื่อใดก็ได้ขอแต่ว่าอย่าให้มีการหลอกลวงหรือคดโกง

มาตรา 70 หากในหนังสือตอบมีการมอบให้ผู้ปฏิบัติการทำหน้าที่ให้ความดีความชอบ ผู้ปฏิบัติการสามารถให้หรือปฏิเสธความดีความชอบนั้นตามวิจารณญาณที่รอบคอบ และมโนธรรมของตน

มาตรา 71 ไม่มีผู้ใดถูกผูกมัดให้ใช้หนังสือตอบที่มอบให้เพื่อผลประโยชน์ตามลำพังของตนเอง เว้นไว้แต่ว่าผู้นั้นถูกผูกมัดให้ใช้จากแหล่งอื่นโดยข้อบังคับของกฎหมาย

มาตรา 72. เมื่อหนังสือตอบที่สันตะสำนักมอบให้หมดอายุลงพระสังฆราชประจำสังฆมณฑลสามารถต่ออายุได้เพียงครั้งเดียวเมื่อมีเหตุผลสมควร แต่ต้องไม่เกิน เดือน

มาตรา 73 ไม่มีหนังสือตอบใดถูกยกเลิกโดยกฎหมายที่ขัดแย้ง เว้นไว้แต่ว่ามีการระบุไว้เป็นอย่างอื่นในตัวบทกฎหมายเอง

มาตรา 74 แม้ว่าบุคคลใดจะสามารถใช้ความดีความชอบที่ได้รับมาทางวาจาเท่านั้นเป็นการภายใน (internal forum) ผู้นั้นจำต้องพิสูจน์ให้เห็นเป็นการภายนอก (external forum) เมื่อมีการขอให้พิสูจน์โดยถูกต้องตามกฎหมาย

มาตรา 75 หากหนังสือตอบมีเรื่องสิทธิพิเศษ หรือการยกเว้น จะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดของมาตราต่าง ๆ ต่อไปนี้ด้วย

book

"หนังสือตอบ" (มาตรา 59-75)

"สิทธิพิเศษ" (มาตรา 76-84) >>