มาตรา 197 พระศาสนจักรยอมรับสิทธิครอบครองเป็นวิธีได้มาหรือเสียไปซึ่งสิทธิของบุคคลหรือเป็นวิธีให้หลุดพ้นจากพันธะต่างๆ ดังที่กำหนดไว้ในกฎหมายบ้านเมืองของแต่ละชาติโดยคงไว้ซึ่งข้อยกเว้นต่างๆ ที่กำหนดไว้ในกฎหมายมาตราต่างๆของประมวลกฎหมายนี้
มาตรา 198 สิทธิครอบครองใดๆ จะไม่เป็นผล ถ้าไม่ตั้งบนฐานของความสุจริตใจไม่เพียงแต่เวลาเริ่มต้นครอบครอง แต่ตลอดระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้เพื่อจะได้สิทธิครอบครองนั้น โดยคงไว้ซึ่งข้อกำหนดของมาตรา 1362
มาตรา 199 สิ่งต่อไปนี้ไม่อยู่ในข่ายของสิทธิครองครอง
1. สิทธิ และพันธะที่มาจากกฎของพระเจ้า ทั้งที่เป็นกฎธรรมชาติหรือที่บัญญัติขึ้น
2. สิทธิที่สามารถได้มาโดยทางอภิสิทธิ์จากสันตะสำนักเท่านั้น
3. สิทธิ และพันธะ ซึ่งมีผลโดยตรงต่อชีวิตฝ่ายจิตของคริสตชน
4. เขตแดนที่แน่ชัด และไม่เป็นที่สงสัยของดินแดนของพระศาสนจักร
5. เงินทำบุญมิสซา และภาระถวายมิสซา
6. การแต่งตั้งตำแหน่งหน้าที่ในพระศาสนจักร ซึ่งเรียกร้อง การใช้อำนาจศีลบรรพชาในการปฏิบัติหน้าที่ตามกฎเกณฑ์ของกฎหมาย
7. สิทธิเยี่ยมเยียน และพันธะต้องนบนอบชนิดที่คริสตชนไม่สามารถได้รับการเยี่ยมเยียนจากผู้มีอำนาจฝ่ายพระศาสนจักรคนใดเลย และไม่ต้องขึ้นต่ออำนาจใดเลย