หมวด 5 ทูตของพระสันตะปาปา

มาตรา 362 พระสันตะปาปามีสิทธิโดยธรรมชาติ และไม่ขึ้นกับผู้ใดในการแต่งตั้ง และส่งทูตของพระองค์เองไปยังพระศาสนจักรเฉพาะถิ่นในประเทศหรือเขตต่างๆ ทั้งไปยังรัฐ และรัฐบาลต่างๆ ด้วยเช่นเดียวกันพระองค์มีสิทธิ์ย้ายและเรียกทูตเหล่านั้นกลับโดยปฏิบัติตามข้อกำหนดของกฎหมายระหว่างประเทศที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการส่ง และเรียกทูตที่ประจำอยู่ในรัฐต่างๆ กลับ

มาตรา 363 วรรค 1 ทูตของพระสันตะปาปาได้รับมอบให้ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของพระองค์ในลักษณะถาวรในพระศาสนจักรเฉพาะถิ่น รวมทั้งในรัฐ และรัฐบาลต่างๆ ที่พวกเขาได้รับแต่งตั้งให้ไป

วรรค 2 ผู้ที่ถูกส่งไปปฏิบัติภารกิจของพระสันตะปาปาในฐานะทูตหรือผู้สังเกตการณ์ในสมัชชาระหว่างประเทศหรือในการสัมมนา และการประชุมต่างๆ ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของสันตะสำนักด้วย

มาตรา 364 ภารกิจหลักของสมณทูตคือการพยายามสร้างความสัมพันธ์แห่งความเป็นหนึ่งเดียวซึ่งมีอยู่ระหว่างสันตะสำนักกับพระศาสนจักรเฉพาะถิ่นให้ยิ่งวันยิ่งมั่นคง และมีประสิทธิผลมากขึ้นดังนั้นสมณทูตจึงมีหน้าที่ในเขตของตนดังนี้

   1. จัดส่งข่าวสารแก่สันตะสำนักเกี่ยวกับสภาพต่างๆ ของพระศาสนจักรเฉพาะถิ่น และทุกสิ่งที่เกี่ยวกับชีวิตของพระศาสนจักร และผลประโยชน์ของวิญญาณ

   2. ช่วยเหลือพระสังฆราชด้วยกิจการและคำแนะนำ โดยคงไว้ซึ่งอำนาจการบริหารงานอันชอบด้วยกฎหมายของพระสังฆราช

   3. ส่งเสริมความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสภาพระสังฆราช ด้วยการเสนอให้ความช่วยเหลือทุกวิถีทาง

   4. ส่งหรือเสนอรายชื่อผู้ที่สมควรเป็นพระสังฆราชแก่สันตะสำนัก และพร้อมทั้งชี้แจงขบวนการเฟ้นหาผู้ที่จะรับตำแหน่งตามกฎเกณฑ์ที่สันตะสำนักกำหนดไว้

   5. พยายามสนับสนุนเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความสงบสุข ความเจริญก้าวหน้า และการร่วมมือกันของประชาชน

   6. ร่วมมือกับพระสังฆราชในการส่งเสริมสัมพันธภาพอันเหมาะสมระหว่างพระศาสนจักรคาทอลิกกับคริสตจักรหรือชุมชนศาสนจักรอื่นๆ และกับศาสนาที่ไม่ใช่คริสตศาสนาด้วย

   7. ประสานงานกับพระสังฆราชในการปกป้องในเรื่องที่เกี่ยวกับพันธกิจของพระศาสนจักร และสันตะสำนัก ในความสัมพันธ์กับผู้นำต่างๆ ของรัฐ

   8. นอกนั้นให้ใช้อำนาจหน้าที่และปฏิบัติตามคำสั่งอื่นๆ ที่ได้รับมอบหมายจากสันตะสำนัก

มาตรา 365 วรรค 1 สมณทูต ซึ่งทำหน้าที่ทูตฝ่ายบ้านเมือง ตามกฎหมายระหว่างประเทศด้วย ยังมีหน้าที่พิเศษดังนี้

1.       ส่งเสริม และสนับสนุนความสัมพันธ์ระหว่างสันตะสำนักกับผู้มีอำนาจของรัฐ

2.       จัดการเรื่องต่างๆ ที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพระศาสนจักรกับรัฐ และให้สนใจเป็นพิเศษในการจัดร่างสนธิสัญญาและข้อตกลงอื่นๆ รวมทั้งการปฏิบัติตามข้อตกลงเหล่านั้น

วรรค 2 ในการปฏิบัติหน้าที่ต่างๆ ตามวรรค 1 เมื่อสถานการณ์เรียกร้องให้สมณทูตไม่ละเว้นที่จะปรึกษาและขอคำแนะนำจากพระสังฆราชที่ปกครองอยู่ และแจ้งให้ทราบถึงความคืบหน้าของเรื่องต่างๆ เหล่านั้นด้วย

มาตรา 366 โดยพิจารณาถึงลักษณะพิเศษของบทบาทสมณทูต

   1. สถานสมณทูตได้รับการยกเว้นจากอำนาจปกครองของผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจท้องถิ่น (ordinary) เว้นแต่เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับการประกอบพิธีแต่งงาน

   2. สมณทูตสามารถประกอบพิธีกรรมทางศาสนาในวัดทุกแห่งภายในเขตรับผิดชอบของตนแม้แต่งเต็มยศพระสังฆราชด้วย (Pontifical) แต่ควรแจ้งให้ผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจท้องถิ่นรู้ก่อนเท่าที่ทำได้

มาตรา 367 หน้าที่ของสมณทูตมิได้สิ้นสุด เมื่อสันตะสำนักว่างลงเว้นไว้แต่ว่าในหนังสือแต่งตั้งของพระสันตะปาปาได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น อย่างไรก็ตามหน้าที่ของสมณทูตจะสิ้นสุดลงเมื่อได้ทำงานครบกำหนดแล้วเมื่อได้รับแจ้งให้กลับหรือเมื่อการลาออกของท่านได้รับการยอมรับจากพระสันตะปาปาแล้ว