หมวด 5 สภาอภิบาล

มาตรา 511 ในแต่ละสังฆมณฑลเมื่อเห็นว่าสถานการณ์ด้านอภิบาลเรียกร้องให้มีก็ให้จัดตั้งสภาอภิบาลขึ้นซึ่งมีหน้าที่ต้องศึกษาค้นคว้าไตร่ตรองและเสนอข้อสรุปเชิงปฏิบัติในทุกสิ่งที่เกี่ยวกับงานอภิบาลในสังฆมณฑลภายใต้อำนาจของพระสังฆราช

มาตรา 512 วรรค 1 สภาอภิบาลประกอบด้วยคริสตชนที่มีสัมพันธ์เต็มรูปแบบกับพระศาสนจักรคาทอลิกอันได้แก่ สมณะ สมาชิกสถาบันชีวิตที่ถวายแล้วและโดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดาฆราวาสพระสังฆราชสังฆมณฑลเป็นผู้กำหนดวิธีการคัดเลือกคริสตชนเหล่านี้

วรรค 2 คริสตชนที่รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาอภิบาล ต้องคัดเลือกในลักษณะที่ว่า สภาอภิบาลครอบคลุม

ประชากรของพระเป็นเจ้าทั้งมวลอย่างแท้จริง ซึ่งประกอบขึ้นเป็นสังฆมณฑลโดยคำนึงถึงเขตต่างๆ ของสังฆมณฑล สภาพทางสังคมและอาชีพรวมทั้งบทบาทซึ่งพวกเขามีในงานแพร่ธรรมไม่ว่าในฐานะปัจเจกชนหรือร่วมกับบุคคลอื่น

วรรค 3 ต้องไม่แต่งตั้งใครเป็นสมาชิกสภาอภิบาล นอกจากคริสตชนที่โดดเด่นในความเชื่อที่ปรากฏชัด ศีลธรรมอันดีและความรอบคอบ

มาตรา 513 วรรค 1 ต้องตั้งสภาอภิบาลให้อยู่ในระยะเวลาตามข้อกำหนดของกฎระเบียบที่พระสังฆราชให้ไว้

วรรค 2 เมื่อตำแหน่งพระ-สังฆราชว่างลง สภาอภิบาลก็สิ้นสุดลงด้วย

มาตรา 514 วรรค 1 พระสังฆราชสังฆมณฑลแต่ผู้เดียวมีสิทธิ์เรียกประชุมสภาอภิบาลตามความจำเป็นของงานแพร่ธรรม และเป็นประธานประชุมสภาอภิบาลมีสิทธิ์ลงคะแนนเสียงให้คำปรึกษาเท่านั้นพระสังฆราชแต่ผู้เดียวเป็นผู้ประกาศข้อตกลงในสภาอย่างเป็นทางการ

วรรค 2 ต้องเรียกประชุมสภาอภิบาลอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง