ลักษณะ 5 ศีลเจิมคนป่วย

มาตรา 998 การเจิมคนป่วยประกอบขึ้นโดยการเจิมด้วยน้ำมันและกล่าววาจาที่กำหนดไว้ในหนังสือพิธีกรรม ด้วยการเจิมนี้พระศาสนจักรมอบคริสตชนที่ป่วยหนักน่าอันตรายแด่พระเจ้าผู้รับทนทรมานและรับเกียรติมงคล เพื่อขอพระองค์ช่วยบรรเทา และช่วยให้รอด

หมวด 1 การประกอบศีลศักดิ์สิทธิ์

มาตรา 999 น้ำมันที่ใช้เจิมคนป่วย นอกจากพระสังฆราชแล้ว ยังมีบุคคลต่อไปนี้ที่สามารถเสกได้ คือ

   1. บุคคลที่เทียบเท่าพระสังฆราชสังฆมณฑล โดยกฎหมาย

   2. ในกรณีจำเป็น พระสงฆ์องค์ใดไม่ว่า ก็เสกได้ แต่ต้องทำในขณะประกอบศีลศักดิ์สิทธิ์นั่นเอง

มาตรา 1000 วรรค 1 การเจิมนั้นให้กระทำอย่างละเอียดถี่ถ้วน ในการกล่าววาจาตามลำดับ และตามวิธีที่กำหนดไว้ในหนังสือพิธีกรรม อย่างไรก็ดี ในกรณีจำเป็นให้เจิมครั้งเดียวที่หน้าผาก หรือแม้แต่ที่ส่วนอื่นของร่างกายก็พอพลางกล่าวสูตรวาจาทั้งครบ

วรรค 2 ศาสนบริกรต้องเจิมด้วยมือของตนเอง เว้นแต่มีเหตุผลอันหนัก ชี้แนะให้ใช้เครื่องมือ

มาตรา 1001 ผู้อภิบาลวิญญาณ และญาติของผู้ป่วย ต้องเอาใจใส่ให้คนป่วยได้รับความบรรเทาจากศีลฯ นี้ ในเวลาที่เหมาะสม

มาตรา1002 การประกอบศีลเจิมแบบรวมให้คนป่วยหลายคนพร้อมกันซึ่งคนป่วยเหล่านั้น ได้รับการเตรียมอย่างเหมาะสม และอยู่ในสภาพพร้อมก็ทำได้ ตามกฎระเบียบของพระสังฆราชสังฆมณฑล

หมวด 2 ศาสนบริกร ศีลเจิมคนป่วย

มาตรา 1003 วรรค 1 พระสงฆ์ทุกองค์ และพระสงฆ์เท่านั้น โปรดศีลเจิมคนป่วยได้อย่างมีผล

วรรค 2 พระสงฆ์ทุกองค์ ซึ่งได้รับหน้าที่ดูแลวิญญาณมีหน้าที่ และสิทธิโปรดศีลเจิมคนป่วยให้คริสตชนซึ่งท่านได้รับมอบให้ดูแลอภิบาล ถ้าหากมีเหตุอันชอบด้วยเหตุผลพระสงฆ์อื่นใดๆ ก็โปรดศีลนี้ได้ หากได้รับความยินยอมจากพระสงฆ์ดังกล่าวอย่างน้อยโดยการสันนิษฐาน

วรรค 3 พระสงฆ์องค์ใดไม่ว่า มีอนุญาติให้นำน้ำมันที่เสกแล้วไปกับตนได้ เพื่อว่าในกรณีจำเป็น เขาสามารถโปรดศีลเจิมคนป่วยได้

หมวด 3 ผู้รับศีลเจิมคนป่วย

มาตรา 1004 วรรค 1 คริสตชนทุกคนที่รู้ความ สามารถรับศีลเจิมคนป่วยได้ เมื่อเริ่มอยู่ในอันตราย เพราะความเจ็บป่วย หรือเพราะความชรา

วรรค2 ศีลศักดิ์สิทธิ์นี้ สามารถโปรดซ้ำได้ ถ้าคนป่วยเมื่อหายป่วยแล้วกลับป่วยหนักอีก หรือถ้าการป่วยนั้นยืดเยื้อและทรุดหนักลงกว่าเดิม

มาตรา 1005 ในกรณีที่มีการสงสัยว่า คนป่วยถึงอายุรู้ความหรือยังหรือการป่วยนั้นมีอันตรายหรือไม่ หรือคนป่วยตายหรือยังให้โปรดศีลศักดิ์สิทธิ์นี้ 1006 ต้องโปรดศีลศักดิ์สิทธิ์นี้แก่คนป่วยซึ่งเมื่อยังมีจิตสำนึกอยู่เขาได้แสดงออกว่า อยากรับศีลเจิมนี้ แม้อย่างไม่ชัดแจ้ง

มาตรา 1007 ต้องไม่โปรดศีลเจิมคนป่วยให้ บรรดาผู้ดื้อดึงอยู่ในบาปหนักที่ชัดแจ้ง