ภาค 3 สถานที่ และเวลาศักดิ์สิทธิ์

ลักษณะ 1 สถานที่ศักดิ์สิทธิ์

มาตรา 1205 สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ คือสถานที่ซึ่งถูกกำหนดให้เป็นที่ถวายคารวกิจแด่พระเจ้าหรือเป็นที่ฝังศพของคริสตชน โดยการเสกถวายหรือการเสกอวยพรซึ่งหนังสือจารีตพิธีกรรมกำหนดไว้ เพื่อจุดประสงค์นี้

มาตรา 1206 การเสกถวายของสถานที่ใดที่หนึ่งเป็นหน้าที่ของพระสังฆราชสังฆมณฑล และของผู้เทียบเท่ากับท่านตามกฎหมายท่านเหล่านี้สามารถมอบหน้าที่ทำการเสกถวายในเขตปกครองของตนแก่พระสังฆราชใดๆ ไม่ว่า หรือในกรณียกเว้นมอบให้พระสงฆ์ก็ได้

มาตรา 1207 สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เสกโดยผู้ใหญ่ผู้มีอำนาจแต่การเสกอวยพรวัดสงวนไว้สำหรับพระสังฆราชสังฆมณฑล อย่างไรก็ตามทั้งสองท่านสามารถมอบอำนาจให้พระสงฆ์องค์หนึ่งเพื่อการนี้ได้

มาตรา 1208 เมื่อทำการเสกถวาย หรือการเสกอวยพรวัดแล้วและเช่นเดียวกันเมื่อทำการเสกอวยพรสุสานแล้วให้ทำเอกสารเกี่ยวกับการเสกนั้น ฉบับหนึ่งเก็บที่ศูนย์สังฆมณฑลอีกฉบับหนึ่งเก็บที่ตู้เอกสารของวัด

มาตรา 1209 การเสกถวาย หรือการเสกอวยพรสถานที่ใดที่หนึ่งถ้าไม่ทำให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ใดพิสูจน์ด้วยพยานที่อยู่เหนือความสงสัยใดๆ แต่เพียงผู้เดียวก็พอ

มาตรา 1210 ในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อนุญาตให้ทำหรือส่งเสริมกิจกรรมต่างๆที่เกี่ยวกับคารวกิจ ความศรัทธา และศาสนกิจเท่านั้นและห้ามสิ่งใดไม่ว่าที่ไม่สอดคล้องกับความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่อย่างไรก็ดีผู้ใหญ่ผู้มีอำนาจสามารถให้อนุญาตใช้เพื่อทำกิจกรรมอื่นเป็นครั้งๆ ได้แต่ต้องไม่ขัดกับความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่

มาตรา 1211 สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ถูกละเมิดด้วยการกระทำในที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ก่อให้เกิดความเสื่อมเสียอย่างหนักพร้อมทั้งเป็นที่สะดุดสำหรับสัตบุรุษซึ่งตามการวินิจฉัยของผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจท้องถิ่น ความเสื่อมเสียนั้นหนักและขัดต่อความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่จนถึงกับว่าไม่อนุญาตให้ประกอบคารวกิจในสถานที่นั้น จนกว่าจะมีการชดเชยความเสื่อมเสีย ด้วยพิธีขอสมาโทษตามข้อกำหนดของหนังสือจารีตพิธีกรรม

มาตรา 1212 สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เสียการเสกถวาย หรือการเสกอวยพรถ้าส่วนใหญ่ของสถานที่นั้นถูกทำลายหรือถูกลดเพื่อใช้เป็นสถานที่ทำกิจกรรมธรรมดาอย่างถาวรโดยคำสั่งของผู้ใหญ่ผู้มีอำนาจ หรือโดยพฤติกรรมนั้นเอง

มาตรา 1213 ผู้ใหญ่พระศาสนจักร ใช้อำนาจและทำหน้าที่ของตนในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อย่างอิสระ