บทที่ 2 โทษชดเชย

มาตรา 1336 วรรค 1 โทษชดเชย ซึ่งสามารถลงโทษผู้ผิดไม่ว่าโดยตลอดไปหรือโดยกำหนดเวลา หรือโดยไม่กำหนดเวลา นอกจากโทษอื่นๆ ซึ่งกฎหมายอาจได้กำหนดไว้แล้ว โทษดังกล่าวมีดังต่อไปนี้
    1. การห้าม หรือคำสั่งให้พำนักอยู่ในสถานที่ หรือในเขตพื้นที่บางแห่ง
    2. การสูญเสียอำนาจ การงาน ตำแหน่งหน้าที่ สิทธิเอกสิทธิ์ อำนาจปฏิบัติความดีความชอบ ยศ หรือเครื่องหมายยศ แม้เป็นเครื่องหมายให้เกียรติเท่านั้น
    3. การห้ามปฏิบัติสิ่งทั้งหลายที่กล่าวไว้ในข้อ 2 หรือการห้ามปฏิบัติสิ่งเหล่านั้นในสถานที่บางแห่ง หรือนอกสถานที่บางแห่งซึ่งการห้ามนั้นไม่เคยมีโทษกำกับไว้ว่า การปฏิบัตินั้นเป็นโมฆะ
    4.  การลงโทษโยกย้ายไปทำงานแห่งอื่น
    5. การถอดจากสถานภาพสมณะ

วรรค 2 โทษชดเชย สามารถเป็นโทษชนิดที่ไม่ต้องมีการพิจารณาตัดสินได้ เฉพาะโทษที่มีกล่าวไว้ในวรรค 1 ข้อ 3

มาตรา 1337 วรรค 1 การห้ามพำนักอยู่ในสถานที่บางแห่งหรือในพื้นที่บางเขตสามารถใช้บังคับทั้งสมณะ และนักพรตส่วนคำสั่งให้พำนักอยู่ในสถานที่บางแห่งหรือพื้นที่บางเขตสามารถใช้บังคับสมณะสังกัดสังฆมณฑล และนักพรตภายในขอบเขตของธรรมนูญของเขา

วรรค 2 เพื่อออกคำสั่งให้พำนักในสถานที่บางแห่งหรือพื้นที่บางเขตต้องได้รับการเห็นชอบของผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจของสถานที่นั้นเว้นแต่เป็นเรื่องเกี่ยวกับบ้านที่ตั้งขึ้นสำหรับใช้โทษบาปหรือเพื่อปรับเปลี่ยนความประพฤติ ของสมณะนอกสังฆ-มณฑลด้วย

มาตรา 1338 วรรค 1 การสูญเสีย หรือการห้ามที่กล่าวไว้ในกฎหมายมาตรา 1336 วรรค 1 ข้อ 2 และ 3 ไม่กระทบเลยต่ออำนาจ การงาน ตำแหน่งหน้าที่ สิทธิเอกสิทธิ์ อำนาจปฏิบัติ ความดีความชอบยศเครื่องหมายยศซึ่งไม่อยู่ใต้อำนาจของผู้ใหญ่ที่กำหนดโทษ

วรรค 2 การลงโทษให้สูญเสียอำนาจศีลบวช ทำไม่ได้แต่ทำได้เพียงการห้ามใช้อำนาจนั้น หรือห้ามทำกิจบางอย่างของอำนาจนั้นเช่นเดียวกัน ไม่สามารถลงโทษให้สูญเสียวุฒิการศึกษาได้

วรรค 3 การห้าม ที่กล่าวไว้ในกฎหมายมาตรา 1336 วรรค 1 ข้อ 3 ต้องควบคุมโดยกฎเกณฑ์ของกฎหมายมาตรา 1335 ที่ว่าด้วยโทษทางวินัย