Skip to main content

book

ประมวลกฎหมายพระศาสนจักรคาทอลิก

บรรพ 7 กระบวนการพิจารณาคดี

หมวด 3 การกำหนดเวลา และการขยายเวลา

มาตรา 1465 วรรค 1 ชะตากรรมกฎหมาย (fatalia legis) กล่าวคือเวลาที่กำหนดไว้โดยกฎหมาย เพื่อทำให้สิทธิตามกฎหมายสิ้นสุดลงและไม่สามารถขยายหรือตัดทอนอย่างถูกต้องตามกฎหมายได้ เว้นแต่คู่คดีร้องขอ

วรรค 2 อย่างไรก็ตาม ก่อนที่กำหนดเวลาตามกฎหมายหรือที่ตกลงกันจะสิ้นสุดลงผู้พิพากษาสามารถขยายกำหนดเวลาใหม่ได้เมื่อมีเหตุอันสมควรหลังจากได้ฟังคู่คดีแล้ว หรือเมื่อคู่คดีขอร้อง อย่างไรก็ดีกำหนดเวลาดังกล่าวต้องไม่สามารถทำให้สั้นลงอย่างถูกต้องตามกฎหมายได้เว้นแต่คู่คดียินยอม

วรรค 3 นอกจากนั้น ผู้พิพากษาต้องพิจารณาด้วยว่า คดีจะไม่ยืดเยื้อเกินไป เพราะสาเหตุการขยายเวลาดังกล่าว

มาตรา 1466 กรณีที่กฎหมายไม่ได้กำหนดระยะเวลาการดำเนินคดีผู้พิพากษาต้องกำหนดเอง โดยพิจารณาธรรมชาติของการดำเนินคดีแต่ละขั้นตอน

มาตรา 1467 หากศาลปิดทำการในวันครบกำหนด ให้ขยายเวลาไปยังวันทำการถัดไป ซึ่งไม่ตรงกับวันหยุด

book

"การกำหนดเวลา และการขยายเวลา" (มาตรา 1465-1467)

"สถานที่พิจารณาคดี" (มาตรา 1468-1469) >>