Skip to main content

book

ประมวลกฎหมายพระศาสนจักรคาทอลิก

บรรพ 7 กระบวนการพิจารณาคดี

หมวด 1 คดีที่ถึงที่สุดแล้ว

มาตรา 1641 โดยคำนึงถึงข้อกำหนดของกฎหมายมาตรา 1643 คดีที่ถึงที่สุดแล้วมีผลเมื่อ :
    1. หากมีคำตัดสิน ทั้งสองครั้งเหมือนกันระหว่างคู่คดีเกี่ยวกับคำร้องขอเดียวกัน และเกิดขึ้นจากมูลฟ้องอันเดียวกัน
   
2. หากมิได้ทำการอุทธรณ์คำตัดสินภายในระยะเวลาที่กำหนด
   
3. หากระงับหรือละทิ้งคดีในศาลอุทธรณ์
   
4. หากจากคำตัดสินที่เด็ดขาด ไม่อนุญาตให้อุทธรณ์ตามกฎเกณฑ์ของกฎหมายมาตรา 1629

มาตรา 1642 วรรค 1 คดีที่ถึงที่สุดแล้ว ให้ถือว่ากฎหมายให้ความคุ้มครอง และไม่สามารถคัดค้านอย่างโดยตรงได้ ยกเว้นเป็นไปตามกฎเกณฑ์ของกฎหมายมาตรา1645 วรรค 1

วรรค 2 คดีที่ถึงที่สุดแล้ว มีผลตามกฎหมายระหว่างคู่คดี และให้สิทธิปฏิบัติตามคดีที่ถึงที่สุด และให้สิทธิของการยกเว้นของคดีที่ถึงที่สุดแล้วซึ่งผู้พิพากษาสามารถประกาศอย่างเป็นทางการเพื่อป้องกันการนำคดีเดียวกันนี้มาฟ้องร้องอีก

มาตรา 1643 คดีที่เกี่ยวกับสถานภาพของบุคคลไม่เคยกลายเป็นคดีที่ถึงที่สุดเลย ไม่ยกเว้นแม้แต่คดีที่เกี่ยวกับการแยกทางกันของคู่สมรส

มาตรา 1644 วรรค 1 หากมีคำตัดสินสองครั้งเหมือนกันถูกประกาศในคดีที่เกี่ยวกับสถานภาพของบุคคลคำตัดสินนั้นสามารถนำสู่ศาลอุทธรณ์ได้ทุกเวลาถ้านำหลักฐานพิสูจน์หรือข้อถกเถียงที่ใหม่มาภายในระยะเวลากำหนด 30 วันนับจากวันที่เสนอคำคัดค้าน อย่างไรก็ตาม ภายใน 30 วันนับจากวันที่เสนอหลักฐานพิสูจน์และข้อถกเถียงใหม่ศาลอุทธรณ์ต้องประกาศโดยคำสั่งว่าจะรับการยื่นครั้งใหม่ของคดีนี้หรือไม่รับ

วรรค 2 การอุทธรณ์ไปยังศาลที่สูงกว่าเพื่อจะมีการเสนอคดีใหม่ไม่ขัดขวางการปฏิบัติตามคำตัดสิน เว้นไว้แต่ว่าไม่ว่ากฎหมายจะกำหนดไว้เป็นอย่างอื่นหรือศาลอุทธรณ์ออกคำสั่งการยับยั้งนั้นตามกฎเกณฑ์ของกฎหมายมาตรา 1650 วรรค 3

book

"คดีที่ถึงที่สุดแล้ว" (มาตรา 1641-1644)

"การกลับคืนสู่สภาพเดิมทั้งหมดก่อนประกาศคำตัดสิน" (มาตรา 1645-1648) >>