เป็นเรื่องน่าแปลกที่แม้แต่คนศรัทธาและผู้มีความรู้หลายคนจะไม่ลังเลเลยที่จะบั่นทอนกำลังใจผู้ที่มุ่งหวังจะใช้ชีวิตนักบวชในทุกวิถีทางที่เป็นไปได้ แต่กลับรู้สึกลังเลใจที่จะให้ความช่วยเหลือหรือให้กำลังใจพวกเขา พวกเขามักกล่าวว่ากระแสเรียกต้องเป็นผลงานของพระจิตเจ้าล้วนๆ พวกเขาเต็มใจที่จะวาดภาพความยากลำบากและบททดสอบที่จินตนาการขึ้นมาเองในชีวิตอาราม และบอกเป็นนัยถึงความทุกข์ที่อาจพบได้ในนั้น พวกเขาพูดถึงความจำเป็นที่ต้องพิจารณาอย่างยาวนานและจริงจังก่อนที่จะตัดสินใจก้าวเดินในเส้นทางนี้ และด้วยเหตุนี้ บางทีอาจจะโดยไม่ตั้งใจ แต่ก็เป็นวิธีที่ได้ผลอย่างมากในการดับไฟแห่งความกระตือรือร้นในหัวใจของคนหนุ่มสาว  

บางคนถึงกับรับผิดชอบอย่างใหญ่หลวงด้วยการจงใจหันเหวิญญาณออกจากเส้นทางที่พระอาจารย์กำลังทรงเรียกพวกเขา โดยลืมคำเตือนที่ว่า เราเองเป็นผู้เลือกพวกท่าน โดยไม่เคยนึกถึงความเสียหายที่ไม่อาจกู้คืนได้ที่พวกเขากำลังก่อขึ้นจากการทำลายผลงานของพระเจ้า  

คนอื่นๆ ก็พูดด้วยความใจเย็นเพื่อทำให้ผู้สมัครที่ถูกพบว่าไม่เหมาะสมสำหรับคณะนักบวชคณะใดคณะหนึ่งมั่นใจว่า นี่เป็นสัญญาณที่แน่นอนว่าพระเจ้าผู้ทรงสรรพานุภาพไม่ทรงต้องการเขา เขาไม่มีกระแสเรียกและไม่ควรพยายามอีก  

เป็นความจริงที่ว่ากระแสเรียกมาจากเบื้องบน แต่แผนการของพระเจ้าสามารถถูกขัดขวางหรือได้รับการช่วยเหลือจากสิ่งสร้างของพระองค์ได้ และพระองค์ก็ทรงใช้มนุษย์เป็นสื่อกลางในการดำเนินการเสมอมา การหล่อหลอมอุปนิสัยและการชี้นำย่างก้าวของเยาวชนไปสู่พระแท่นนั้น ส่วนใหญ่อยู่ในมือของพ่อแม่และครูอาจารย์ มีพระสงฆ์และนักบวชหญิงจำนวนเท่าใดที่ขอบคุณพระผู้สร้างของพวกเขาทุกวันสำหรับของขวัญคือแม่ที่ดี ผู้ที่หว่านเมล็ดพันธุ์แห่งกระแสเรียกในหัวใจวัยเด็กของพวกเขาเป็นคนแรก (คุณนายวอห์น มารดาของพระคาร์ดินัล ใช้เวลาสวดภาวนาหนึ่งชั่วโมงทุกเย็นเป็นเวลา 20 ปี ขอให้ลูกๆ ของเธอทุกคนได้เป็นนักบวช ลูกสาวห้าคนของเธอเข้าอาราม และลูกชายหกในแปดคนได้บวชเป็นพระสงฆ์ ส่วนอีกสองคนเข้าบ้านเณร แต่พบว่าพวกเขาไม่เหมาะกับชีวิตนักบวช จากประวัติพระคาร์ดินัลวอห์น) พ่อแม่มักจะหยิบยกอาชีพการงานต่างๆ ในชีวิตมาให้ลูกๆ ดูเพื่อช่วยในการตัดสินใจ แล้วชีวิตที่ยิ่งใหญ่ที่สุด การรับใช้กษัตริย์เหนือกษัตริย์ การต่อสู้เพื่อวิญญาณอันล้ำค่า และการขยายอาณาจักรของพระคริสต์ จะถูกเพิกเฉยและไม่เคยถูกพูดถึงเลยหรือ  

บรรดานักบุญตระหนักดีว่าพระเจ้าทรงคาดหวังให้พวกท่านช่วยเหลือพระองค์ในงานส่งเสริมกระแสเรียก นักบุญเจอโรมเขียนถึงเฮลิโอโดรัสว่า ฉันขอเชิญชวนท่าน จงรีบเถิด ท่านทำเป็นเล่นกับคำขอร้องของฉัน บางทีท่านอาจจะฟังคำตำหนิของฉัน ทหารที่อ่อนแอ ท่านกำลังทำอะไรอยู่ใต้หลังคาบ้านของพ่อแม่ จงรีบไปสมัครเป็นทหารใต้ธงของพระคริสต์เถิด  

นักบุญเบอร์นาร์ดพูดถึงข้อดีของชีวิตนักบวชได้อย่างจับใจจนพี่น้องทั้งหมดของท่านและขุนนางหนุ่มอีกสามสิบคนตามท่านไปอยู่ในความสันโดษที่ซีโต  

ที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นคือการนำบรรดาอัครสาวกมาหาพระเยซูเจ้าโดยวิธีทางอ้อม นักบุญอันดรูว์และนักบุญยอห์นถูกส่งไปหาพระผู้ช่วยให้รอดโดยนักบุญยอห์น บัปติสต์ จงดูแกะของพระเจ้า และศิษย์ทั้งสองได้ยินท่านพูด พวกเขาจึงตามพระเยซูไป  

อันดรูว์พบซีโมนพี่ชายของตนก่อน และเขาได้พาซีโมนมาหาพระเยซู  

วันรุ่งขึ้น อันดรูว์ตั้งใจจะไปยังแคว้นกาลิลี และเขาพบฟิลิป ฟิลิปพบนาธานาเอล และพูดกับเขาว่า เราพบพระองค์ผู้ที่บรรดาประกาศกได้เขียนถึงแล้ว และนาธานาเอลพูดกับเขาว่า จะมีสิ่งใดดีมาจากนาซาเร็ธได้หรือ ฟิลิปตอบเขาว่า มาดูสิ ซึ่งผลก็คือเขาได้รับเสียงเรียกให้ตามพระคริสต์ไปด้วยเช่นกัน  

ดังนั้น บรรดาอัครสาวกจึงถูกนำมาให้รู้จักพระเมสสิยาห์ทีละคนภายใต้อิทธิพลของพระหรรษทานของพระองค์ ซึ่งหากปราศจากสิ่งนี้แล้ว ความพยายามของมนุษย์ทั้งหมดก็ไร้ประโยชน์ในการสร้างกระแสเรียก นักบุญโทมัสกล่าวว่า จงรู้ไว้เถิดว่าไม่ว่าจะเป็นการชักนำของปีศาจหรือคำแนะนำของมนุษย์ที่โน้มน้าวเราให้ไปสู่ชีวิตนักบวช และทำให้เราเดินตามรอยพระบาทของพระเยซูคริสต์ การชักนำหรือคำแนะนำนั้นก็ไร้พลังและไม่มีประสิทธิภาพตราบใดที่พระเจ้าไม่ทรงดึงดูดเราเข้าหาพระองค์จากภายใน ดังนั้น การเสนอให้เข้าสู่ชีวิตนักบวช ไม่ว่าจะได้รับการเสนอแนะมาในรูปแบบใด ก็มาจากพระเจ้าได้เท่านั้น  

ไม่มีใครมาหาเราได้ นอกจากพระบิดาของเราจะประทานให้เขา ด้วยเหตุนี้นักบุญจึงกล่าวเสริมว่า แม้ว่ากระแสเรียกชีวิตนักบวชจะมาจากปีศาจ ก็ควรน้อมรับไว้เสมือนเป็นคำแนะนำอันยอดเยี่ยมที่มอบให้โดยศัตรู  

คำถามชวนคิด  

1. คุณคิดว่าคำพูดและการกระทำของคนใกล้ตัว (เช่น ครอบครัว หรือเพื่อน) มีส่วนสำคัญแค่ไหนในการช่วยสนับสนุนหรือบั่นทอนความตั้งใจของเรา เมื่อเราอยากจะก้าวออกไปทำสิ่งที่ดีๆ  

2. จากเรื่องราวที่พระเจ้าทรงใช้คนรอบข้างเป็นสื่อกลางในการชักชวนให้คนมาหาพระองค์ คุณเคยมีประสบการณ์ที่ใครสักคนมาให้คำแนะนำหรือชวนไปทำสิ่งที่ดีๆ แล้วรู้สึกว่านั่นคือการนำทางจากเบื้องบนบ้างไหม