ลักษณะ 4 หลักฐานพิสูจน์

มาตรา 1526 วรรค 1 ผู้กล่าวหา มีหน้าที่หาหลักฐานพิสูจน์

วรรค 2 เรื่องต่อไปนี้ ไม่ต้องการหลักฐานพิสูจน์

   1. เรื่องสันนิษฐานที่กฎหมายเองยอมรับ

   2. เรื่องที่ถูกกล่าวหาโดยคู่คดีฝ่ายหนึ่ง และอีกฝ่ายหนึ่งยอมรับ เว้นไว้แต่ว่ากฎหมาย หรือผู้พิพากษายังสั่งให้หาหลักฐานพิสูจน์

มาตรา 1527 วรรค 1 หลักฐานพิสูจน์ชนิดใดไม่ว่า ที่เห็นว่ามีประโยชน์ในการพิจารณาคดี และที่ชอบด้วยกฎหมายสามารถใช้อ้างอิงได้

วรรค 2 หากคู่คดีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งยืนยันให้รับหลักฐานที่ผู้พิพากษาปฏิเสธ ผู้พิพากษานั้นจะต้องตัดสินใจเรื่องนี้โดยเร็วที่สุด

มาตรา 1528 หากคู่คดีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือพยานปฏิเสธการขึ้นศาลเพื่อให้การอนุญาตให้ผู้พิพากษาแต่งตั้งฆราวาสคนหนึ่งฟังเรื่องของผู้นั้นได้ หรือขอให้ผู้นั้นทำการให้การต่อหน้านายทะเบียนทางการหรือใช้วิธีการอื่นที่ชอบด้วยกฎหมาย

มาตรา 1529 ผู้พิพากษาต้องไม่ดำเนินการรวบรวมหลักฐานพิสูจน์ ก่อนการกำหนดประเด็นปัญหา เว้นไว้แต่ว่ามีเหตุผลหนัก