ศีรษะ ของเขาตั้งตรงดูสง่า เปลวไฟแห่งพระเจ้าลุกโพลงในดวงตาของเขา

          บ่อยครั้งเขาดูซึมเศร้า แต่ความเศร้าของเขากลับเป็นความอ่อนหวานที่ปรากฏแก่คนทุกข์ และเป็นน้ำมิตรให้แก่คนเปล่าเปลี่ยว

          คราเขายิ้ม รอยยิ้มของเขาเหมือนดังคนโซที่รอคอยต่อหน้าผู้ที่ตนไม่รู้จัก เป็นดังละอองดาวที่ตกลงในเปลือกตาของเด็ก น้อย เป็นคล้ายเศษขนมปังที่ฝืดในลำคอ

          เขาเป็นคนเศร้า แต่ความเศร้านั้นแหละที่เผยอแย้มริมฝีปากให้กลายเป็นรอยยิ้มแช่มชื่น

          เหมือนดังผ้าม่านสีทองที่กางกั้นในราวป่า เมื่อยามฤดูใบไม้ร่วงคลี่ออกคลุมผืนโลก และบางครั้งมันก็เหมือนเดือนเพ็ญที่ขึ้นทาทาบริมฝั่งทะเลสาบ

          เขายิ้มแย้มราวกับว่าริมฝีปากของเขาจะร้องบทเพลงแห่งพิธีวิวาหะ

          แต่อย่างไรเขาก็เป็นคนเศร้าคนหนึ่ง ความเศร้านี้เองที่ทำให้เขาไม่อาจโดดเด่นขึ้นเหนือหมู่มิตรทั้งหลายได้

    *ในบรรดาสตรีใจศรัทธาที่ติดตามพระเยซูเจ้าเมื่อครั้งที่พระองค์ออกเทศนานั้น มีหลายคนที่ชื่อ มารี อาทิเช่น มารี มักดาเลนา และมารี เคลโอปัส เป็นต้น