มีกระแสธารสองสายไหลรินในจิตใจของชายนาซาเร็ธคนนี้ หนึ่งคือ กระแสธารแห่งสายสัมพันธ์กับพระเจ้าที่เขาเรียกว่าพระบิดา และอีกหนึ่งคือ กระแสธารแห่งความปิติที่เขาเรียกว่าอาณาจักร  ซึ่งสถิตอยู่เหนือโลกของเรา

               ในยามสันโดษ ข้าครุ่นคิดถึงเขา และล่องไปตามกระแสธารทั้งสองสายแห่งใจเขา ณ.ริมฝั่งธารแห่งหนึ่ง ข้าพบวิญญาณของตนสิงสู่อยู่ที่นั่น บางคราวิญญาณข้าเป็นดังคนขอทานและคนจรจัด บางครามันก็เป็นดังเจ้าหญิงในสวนหลวงของนาง

               เมื่อข้าล่องไปตามลำธารอีกสายหนึ่งในใจเขา ระหว่างทางนั้นข้าพบคนหนึ่งถูกทุบตีและถูกปล้นเอาทองไป  ใบหน้าชายนั้นยิ้มแย้ม  และต่อมาข้าพบนายโจรที่ปล้นทองของชายคนแรก ใบหน้านายโจรกลับอาบเอ่อน้ำตาไม่ขาดสาย

               เมื่อข้าได้ยินเสียงกระซิบพึมพำของธารสองสายในก้นบึ้งวิญญาณข้า ข้าก็รู้สึกปิติล้นเหลือ

               ครั้งที่ข้าไปเยี่ยมพระเยซู ในวันก่อนที่ปอนติอัส ปิลาตกับพวกสมณสงฆ์จะฆ่าเขา  เราได้พูดคุยกับยาวนาน ข้าถามเขาหลายข้อปุจฉา เขาตอบข้าด้วยความกรุณาอย่างยิ่ง เมื่อจากมาข้าจึงตระ-หนักแน่ว่า เขาคือพระเจ้าผู้ครอบครองโลกใบน้อยของเรานี้

               นานเหลือเกินกว่าสนซีดาร์จะก่นโค่นลง แต่กลิ่นหวลของมันช่างหอมทนและหอมนาน  กลิ่นนี้จะอวลไปทั่วแผ่นดินโลกเลยทีเดียว