บรรดานักบุญในสวรรค์เสนอวิงวอนเพื่อเราด้วยพลังและประสิทธิผลอันยิ่งใหญ่ เราต้องสวดภาวนาถึงพวกท่านบ่อยๆ ดังที่เราประกาศในบทข้าพเจ้าเชื่อ ร่วมกับพวกท่านและวิญญาณที่ทนทุกข์ในไฟชำระ เรากำลังสร้างสิ่งที่เราเรียกว่า สหพันธ์นักบุญ (community of saints) คุ้มค่าที่จะอ่านสิ่งที่สภาสังคายนาวาติกันที่ 2 ได้ประกาศเกี่ยวกับเรื่องนี้: “จนกว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จมาในพระสิริรุ่งโรจน์ของพระองค์ และทูตสวรรค์ทั้งหมดจะมากับพระองค์ [เทียบ มัทธิว 25:31] และเมื่อความตายถูกทำลายไป ทุกสิ่งก็อยู่ใต้บังคับของพระองค์ [เทียบ 1 โครินธ์ 15:26–27] . . . ทุกคนต่างมีส่วนร่วมในความรักเดียวกันที่มีต่อพระเจ้าและเพื่อนมนุษย์ในรูปแบบและระดับที่แตกต่างกัน และทุกคนร่วมกันร้องเพลงสรรเสริญสิริรุ่งโรจน์บทเดียวกันแด่พระเจ้าของเรา เพราะทุกคนที่อยู่ในพระคริสตเจ้า ซึ่งมีพระจิตของพระองค์ ล้วนรวมกันเป็นพระศาสนจักรเดียวและผูกพันกันในพระองค์ [เทียบ เอเฟซัส 4:16]”
นี่คือแรงจูงใจสำคัญในการหวังที่จะชนะการต่อสู้กับปีศาจ แต่รวมถึงการเอาชนะความทุกข์ทรมานและความปวดร้าวที่พันธนาการเราอยู่ในบางครั้ง การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ฝ่ายจิตวิญญาณอย่างเข้มข้นเกิดขึ้นกับผู้ที่ได้ชื่นชมพระพักตร์ของพระเจ้าในสวรรค์แล้ว เนื่องจากพวกเขาเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสตเจ้าอย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้น ผู้อยู่อาศัยในสวรรค์จึงไม่เคยหยุดเสนอวิงวอนเพื่อเราต่อพระบิดา โดยถวายคุณงามความดีที่พวกเขาได้รับบนโลกผ่านทางพระเยซูคริสตเจ้าแด่พระองค์ ดังนั้น ความอ่อนแอของเราจึงได้รับความช่วยเหลืออย่างมากจากความห่วงใยฉันพี่น้องของพวกท่าน
สำหรับผู้ที่ถูกมารรังควาน การวิงวอนขอต่อบรรดานักบุญในระหว่างพิธีขับไล่ปีศาจเป็นการแสดงให้เห็นถึงความไว้วางใจของพระศาสนจักรในการประทับอยู่ของพวกท่าน แต่นอกเหนือจากนี้ ในการสวดภาวนาส่วนตัว พ่อขอแนะนำให้สวดบทเรืองนามนักบุญ (Litanies of the Saints) บ่อยๆ โดยเลือกนักบุญองค์อุปถัมภ์ของตนเองหรือผู้ที่ตนศรัทธาเป็นพิเศษ การประทับอยู่ของพวกท่านยังสามารถเชื่อมโยงผ่านความศรัทธาและการใช้พระธาตุของพวกท่าน ซึ่งเป็นการรบกวนการกระทำของปีศาจมากมาย ดังที่พ่อเพิ่งสรุปไปเมื่อไม่นานมานี้ จำเป็นต้องจำไว้ว่าวิญญาณในไฟชำระก็สามารถเสนอวิงวอนเพื่อเราได้ และเรายังสามารถร้องขอให้พวกท่านช่วยปลดปล่อยจากอิทธิพลของมารได้ด้วย การถวายความทุกข์ทรมานฝ่ายจิตวิญญาณของตนเพื่อย่นระยะเวลาการชำระให้บริสุทธิ์ของพวกท่านก็เป็นอีกหนึ่งกิจการที่ควรค่าแก่การได้รับบำเหน็จ
ผู้ที่ทนทุกข์จากความชั่วร้ายฝ่ายจิตวิญญาณควรเรียกหานักบุญองค์ใดเป็นพิเศษ? พ่อแนะนำให้วิงวอนต่อนักบุญผู้เคยประสบกับความวุ่นวายแบบเดียวกัน ตัวอย่างเช่น บุญราศีอุสตาช (ในชีวิตฆราวาสคือ Lucrezia Bellini) แม่ชีคณะเบเนดิกตินจากเมืองปาดัวผู้มีชีวิตอยู่ในศตวรรษที่สิบห้า เธอเสียชีวิตเมื่ออายุยี่สิบห้าปีหลังจากถูกปีศาจสิงตั้งแต่อายุสี่ขวบ ชีวิตนักบวชของเธอซึ่งเริ่มต้นเมื่ออายุสิบแปดปี ก็ถูกตีกรอบอย่างหนักจากการถูกครอบงำอย่างรุนแรงนั้น ซึ่งเธออดทนและถวายความทุกข์ทรมานของเธอเพื่อชดเชยบาปของบรรดาผู้ที่ทำให้เธอต้องทนทุกข์ แม้แต่พี่สาวน้องสาวนักบวชของเธอเองก็ยังปฏิบัติกับเธออย่างเลวร้าย ด้วยความรำคาญจากความวุ่นวายที่การถูกครอบงำของเธอมีต่อชีวิตหมู่คณะในคอนแวนต์ เพียงไม่นานก่อนที่เธอจะเสียชีวิต พวกเขาจึงเพิ่งเข้าใจว่าตนเองได้อยู่ร่วมกับนักบุญ แม้ในทุกวันนี้ มีผู้คนมากมายไปสวดภาวนาหน้าหลุมศพของเธอในโบสถ์นักบุญเปโตร เพื่อวิงวอนขอพระหรรษทานแห่งการปลดปล่อย
สำหรับพ่อ เมื่อพ่อทำการขับไล่ปีศาจ พ่อสัมผัสได้ถึงการประทับอยู่อันทรงพลังอย่างยิ่งของนักบุญปีโอแห่งปีเอเตรลชินา นักบุญแคทเธอรีนแห่งโบโลญญา และนักบุญยอห์น ปอล ที่ 2 สำหรับนักบุญยอห์น ปอล ที่ 2 พ่อทราบมาอย่างแน่ชัดว่าท่านทรงปฏิบัติการขับไล่ปีศาจเป็นการส่วนตัวอย่างน้อยสามครั้งในวัดน้อยส่วนพระองค์ในนครวาติกัน เมื่อพ่อเอ่ยพระนามของท่าน บรรดาปีศาจจะโกรธแค้นอย่างแท้จริง
พ่อเคยถูกถามว่า ในระหว่างการขับไล่ปีศาจ มารจะเอ่ยชื่อนักบุญหรือไม่ ปกติแล้วมันจะไม่ทำ อาจเกิดกรณีที่ปีศาจจะอ้างถึงพระเจ้า พระพรหมจารี และนักบุญบางองค์ แม้ว่าพวกมันจะหวาดกลัวพวกท่านอย่างแท้จริง แต่มันไม่เคยใช้ชื่อของพวกท่านโดยตรงเลย หากพวกมันต้องพูดถึง พวกมันจะใช้คำอื่นแทน พระเยซูเจ้ามักถูกอ้างถึงโดยเชื่อมโยงกับพระสงฆ์ที่กำลังทำการขับไล่ปีศาจ เช่น “ผู้นำของแก” หรือ “ผู้บังคับบัญชาของแก” แม่พระคือ “ผู้หญิงคนนั้น” หรือ “จอมขโมยวิญญาณ” ส่วนนักบุญคือ “มือสังหาร” พวกมันต่อต้าน [บรรดานักบุญ] เพราะด้วยคำภาวนาของพวกท่าน [บรรดานักบุญ] ได้ขโมยวิญญาณไปจากกรงเล็บของ [พวกปีศาจ] สิ่งนี้เป็นการยืนยันทุกสิ่งที่เราได้พูดไปแล้ว
