ผู้เชื่อในพระเจ้าจำนวนมากล้วนสังกัดศาสนาที่สอนเรื่องการมีอยู่ของสถานที่หรือสภาวะแห่งการลงโทษในชีวิตหลังความตาย หรือก็คือนรก การดำรงอยู่ของนรกไม่ใช่สิ่งที่น่าพึงพอใจที่จะเชื่อ แต่นั่นก็เช่นเดียวกับความชั่วร้าย และเราก็ได้เห็นแล้วว่าความชั่วร้ายนั้นสอดคล้องกับแนวคิดเรื่องพระเจ้าในทางตรรกะ นรกก็เช่นเดียวกัน

ประการแรก เราต้องทำให้แน่ใจว่าเรามีความชัดเจนว่าเราหมายถึงอะไรเมื่อกล่าวถึงนรก มันไม่ใช่ถ้ำลึกใต้พิภพที่ผู้คนลงไปถูกไฟเผา พระคัมภีร์ใช้ภาพลักษณ์ต่างๆ เช่น ไฟและความมืดเพื่อสื่อสารว่านรกเป็นอย่างไร แต่ภาพลักษณ์เหล่านี้ชี้ให้เห็นถึงสภาวะอันทนทุกข์ของผู้ที่ปฏิเสธพระเจ้า ผู้ทรงเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขทั้งปวง อย่างถึงที่สุด สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอล ที่ 2 ตรัสว่า ภาพลักษณ์เหล่านั้นแสดงให้เห็นถึงความคับข้องใจและความว่างเปล่าอย่างสิ้นเชิงของชีวิตที่ปราศจากพระเจ้า นรกไม่ได้บ่งบอกถึงสถานที่ แต่บ่งบอกถึงสภาวะของผู้ที่สมัครใจและแยกตนเองออกจากพระเจ้าอย่างเด็ดขาด ผู้ทรงเป็นบ่อเกิดแห่งชีวิตและความชื่นชมยินดีทั้งมวล

ผู้ที่ตายไปโดยได้แยกตนเองออกจากพระเจ้าอย่างอิสระผ่านวิถีชีวิตที่พวกเขาดำเนิน จะได้รับการเคารพในทางเลือกของตนในชีวิตหลังความตาย พระเจ้าไม่ได้ทรงยัดเยียดพระองค์เองให้กับพวกเขา หากเราเชื่อในชีวิตหลังความตายแต่ต้องการละทิ้งหลักคำสอนเรื่องนรก เราก็จะต้องละทิ้งหนึ่งในสองความเชื่ออื่นนี้ด้วย นั่นคือการที่มนุษย์มีเจตจำนงเสรี และการที่พระเจ้าทรงเป็นความรัก

พระเจ้าไม่ทรงประสงค์ให้ผู้ใดต้องพินาศ แต่ทรงประสงค์ให้ทุกคนกลับใจ (2 เปโตร 3:9) แต่หากมนุษย์มีเจตจำนงเสรี ก็ย่อมมีความเป็นไปได้ที่พวกเขาจะปฏิเสธความรักของพระเจ้า ดังนั้น คุณอาจกล่าวได้ว่าพระเจ้าไม่ได้ทรงสร้างนรก แต่บาปต่างหากที่สร้างนรก ดังที่ลิวอิสเขียนไว้ว่า ในท้ายที่สุดแล้ว มีคนเพียงสองประเภทเท่านั้นคือ ผู้ที่กล่าวกับพระเจ้าว่า ขอให้พระทัยของพระองค์สำเร็จไป และผู้ที่พระเจ้าตรัสกับพวกเขาในวาระสุดท้ายว่า ขอให้ความตั้งใจของเจ้าสำเร็จไป ทุกคนที่อยู่ในนรกล้วนเป็นผู้เลือกมันเอง

เราอาจถูกประจญให้คิดว่าพระเจ้าผู้ทรงเปี่ยมด้วยความรักจะไม่มีวันปล่อยให้ผู้คนต้องทนทุกข์ทรมานชั่วนิรันดร์ในนรก แต่ห่างไกลจากการขัดแย้งกับพระธรรมชาติอันเปี่ยมด้วยความรักของพระเจ้า นรกคือผลลัพธ์ที่จำเป็นของสิ่งนั้น เพราะพระเจ้าทรงเป็นความรัก พระองค์จึงทรงเคารพเสรีภาพของเรา เพราะความรักไม่เคยเป็นการบังคับขู่เข็ญ หากพระเจ้าทรงบังคับยัดเยียดความรักของพระองค์แก่เรา พระองค์ก็คงไม่ทรงเปี่ยมด้วยความรักอย่างสมบูรณ์ และดังนั้นจึงไม่ทรงเป็นพระเจ้า