กล่าวอย่างง่ายที่สุด พระวรสารคือหนังสือคริสตชนโบราณที่เกี่ยวกับพระเยซูเจ้า เมื่อผู้คนกล่าวถึงพระวรสาร พวกเขามักจะหมายถึงพระวรสารในสารบบทั้งสี่ฉบับ อย่างไรก็ตาม ยังมีพระวรสารนอกสารบบที่ไม่ถูกรวมอยู่ในพันธสัญญาใหม่ด้วยเช่นกัน (ดูคำตอบข้อ 19)

คำในภาษากรีกสำหรับพระวรสารคือ euangelion ซึ่งหมายถึง ข่าวดี และสามารถนำมาใช้ได้ในหลากหลายความหมาย โดยธรรมชาติแล้ว มันสามารถหมายถึงการได้ยินเรื่องราวดีๆ ที่เกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม มันมักถูกใช้เพื่ออ้างถึงการประกาศโดยหรือเกี่ยวกับจักรพรรดิโรมัน

จักรพรรดิมักได้รับการยกย่องว่าเป็นบุตรของเทพเจ้า และตัวพระองค์เองก็เป็นตัวแทนของสันติภาพและความมั่นคงของจักรวรรดิ สิ่งใดก็ตามที่พระองค์ประกาศ อย่างน้อยก็ถูกคาดหวังให้เป็นข่าวดีสำหรับประชาชน และดังนั้นจึงถูกประกาศว่าเป็นข่าวดี (ไม่ว่ามันจะเป็นเช่นนั้นจริงหรือไม่ก็ตาม)

จึงเป็นเรื่องปกติสำหรับคริสตชนที่จะประกาศการเสด็จมาของพระบุตรที่แท้จริงของพระเจ้าและพระอาณาจักรของพระองค์ว่าเป็นข่าวดี ดังนั้น นักบุญมาระโกจึงเริ่มต้นหนังสือของท่านด้วยถ้อยคำเหล่านี้ว่า การเริ่มต้นพระวรสารของพระเยซูคริสตเจ้า พระบุตรของพระเจ้า เป็นไปได้ว่าจากข้อความนี้เองที่หนังสือของมาระโกเริ่มเป็นที่รู้จักในชื่อ พระวรสาร และจากนั้นคำนี้ก็แพร่หลายไปยังผลงานในสารบบและนอกสารบบอื่นๆ

เนื่องจากหนังสือในสารบบเป็นที่รู้จักในชื่อพระวรสาร (ในภาษากรีกคือ Euangelia) ผู้เขียนหนังสือเหล่านี้จึงเป็นที่รู้จักในนามผู้นิพนธ์พระวรสารทั้งสี่ (Evangelists) ซึ่งในภาษาอังกฤษใช้ตัวอักษร E ตัวพิมพ์ใหญ่ เพื่อแยกความแตกต่างจากผู้ประกาศข่าวดีทั่วไป (evangelists) ซึ่งทำหน้าที่แบ่งปันข้อความของพระเยซูเจ้าในภาพรวม

เมื่อพิจารณาถึงประเภทของหนังสือที่พระวรสารในสารบบเป็น โดยพื้นฐานแล้วพวกมันคือชีวประวัติ กล่าวคือ พวกมันบอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับพระชนมชีพและคำสอนของพระเยซูชาวนาซาเร็ธ

ชีวประวัติเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไปในโลกยุคโบราณ คำในภาษากรีกสำหรับชีวประวัติคือ bios (แปลว่า ชีวิต) และผู้เขียนยุคโบราณหลายคนก็เขียน bioi หรือเรื่องราวชีวิตของบุคคลสำคัญต่างๆ รวมถึงจักรพรรดิ กษัตริย์ รัฐบุรุษ นายพล และนักปรัชญา ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดบางส่วนได้แก่ Parallel Lives ของพลูตาร์ก และ Lives of the Twelve Caesars ของซูโทเนียส

มีความแตกต่างระหว่างชีวประวัติสมัยใหม่กับเรื่องราวชีวิตยุคโบราณ ในปัจจุบัน ผู้เขียนอาจเขียนชีวประวัติเกี่ยวกับผู้คนเพียงเพราะพวกเขามีชีวิตที่น่าสนใจ (ตัวอย่างเช่น ชีวประวัติของดาราภาพยนตร์หรือคนดังอื่นๆ) อย่างไรก็ตาม เรื่องราวชีวิตยุคโบราณมีจุดประสงค์เพื่อการสั่งสอน ผู้อ่านถูกคาดหวังให้เรียนรู้บทเรียนจากชีวิตของผู้คนที่พวกเขาอ่าน

ดังนั้น ในหนังสือ Parallel Lives พลูตาร์กจึงเขียนเกี่ยวกับบุคคลผู้สูงศักดิ์ที่มีความคล้ายคลึงกัน โดยจับคู่ชาวกรีกกับชาวโรมัน เพื่อให้ผู้อ่านของเขาสามารถเรียนรู้ว่าอะไรทำให้ชายเหล่านั้นยิ่งใหญ่และสิ่งใดที่พวกเขาอาจต้องการเลียนแบบ ในทำนองเดียวกัน ในหนังสือ Lives of the Twelve Caesars ซูโทเนียสได้อภิปรายถึงทั้งสิ่งที่ดีและสิ่งที่เลวร้ายที่จักรพรรดิโรมันสิบสองพระองค์แรกได้กระทำลงไป ส่วนหนึ่งก็เพื่อให้ผู้คนได้รับรู้ว่าผู้ปกครองที่ดีควรทำและไม่ควรทำสิ่งใด

พระวรสารทั้งสี่ฉบับก็มีคุณสมบัติในการสั่งสอนเช่นนี้ร่วมกัน และเราก็ถูกคาดหวังให้นำบทเรียนที่สำคัญไปปรับใช้ในชีวิตของเรา นักบุญยอห์นระบุว่า พระเยซูเจ้าทรงกระทำเครื่องหมายอัศจรรย์อื่นๆ อีกหลายประการต่อหน้าบรรดาศิษย์ ซึ่งไม่ได้บันทึกไว้ในหนังสือเล่มนี้ แต่งานเหล่านี้ถูกบันทึกไว้เพื่อท่านทั้งหลายจะได้เชื่อว่า พระเยซูเจ้าเป็นพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า และเมื่อมีความเชื่อแล้ว ท่านทั้งหลายก็จะมีชีวิตเดชะพระนามของพระองค์ (ยอห์น 20:30–31)

ในทำนองเดียวกัน ในพระวรสารของมัทธิว พระเยซูเจ้าตรัสว่า ผู้ใดฟังถ้อยคำเหล่านี้ของเราและปฏิบัติตาม ก็เปรียบเสมือนคนมีปัญญาที่สร้างบ้านไว้บนศิลา (มัทธิว 7:24)

บางครั้งผู้คนสงสัยว่าพระวรสารมีไว้สำหรับกลุ่มผู้ฟังที่เป็นคริสตชนอยู่แล้ว หรือเป็นเอกสารเพื่อการประกาศข่าวดีที่มุ่งโน้มน้าวให้ผู้คนหันมาเป็นคริสตชน คำตอบคือประการแรก และเหตุผลก็คือต้นทุนที่เกี่ยวข้องกับการผลิตสำเนาพระวรสาร

ในปัจจุบัน พระวรสารแต่ละฉบับ หรือแม้แต่พันธสัญญาใหม่ทั้งเล่ม สามารถผลิตจำนวนมากได้อย่างราคาถูกและแจกจ่ายได้ฟรี ทำให้สามารถนำมาใช้เป็นเครื่องมือในการประกาศข่าวดีได้ แต่ก่อนหน้าที่จะมีแท่นพิมพ์ ทุกคำจะต้องถูกคัดลอกด้วยมือโดยอาลักษณ์ และกระดาษปาปิรุสหรือกระดาษหนังสัตว์ทุกแผ่นก็ต้องถูกผลิตขึ้นด้วยมืออย่างอุตสาหะ

ผลที่ตามมาคือ สำเนาพระวรสารฉบับเดียวมีราคาแพงลิ่ว โดยพระวรสารของมัทธิวมีราคาเทียบเท่ากับประมาณ 2,200 ดอลลาร์ ของมาระโกประมาณ 1,400 ดอลลาร์ ของลูกาประมาณ 2,400 ดอลลาร์ และของยอห์นประมาณ 1,900 ดอลลาร์ มีเพียงคนรวยและกลุ่มคริสตชนที่รวบรวมทรัพยากรกันเท่านั้นที่สามารถหาซื้อได้ ซึ่งทำให้ชัดเจนว่าหนังสือเหล่านี้ไม่สามารถนำมาแจกจ่ายเป็นแผ่นพับเพื่อการประกาศข่าวดีได้ ดังนั้น พวกมันจึงถูกสร้างขึ้นมาเพื่อผู้ที่ตัดสินใจเป็นคริสตชนอยู่แล้ว