พระเยซูเจ้าทรงสอนว่า "เราบอกความจริงแก่ท่านทั้งหลายว่า ถ้าท่านไม่กินเนื้อของบุตรแห่งมนุษย์ และไม่ดื่มโลหิตของเขา ท่านก็จะไม่มีชีวิตในตนเอง" (ยอห์น 6:53) ในทำนองเดียวกัน นักบุญเปาโลเขียนไว้ว่า "ถ้วยแห่งพระพรที่เรากล่าวขอบพระคุณนั้น ไม่ใช่การมีส่วนร่วมในพระโลหิตของพระคริสตเจ้าหรือ ปังที่เราบิ ไม่ใช่การมีส่วนร่วมในพระกายของพระคริสตเจ้าหรือ" (1 โครินธ์ 10:16)

จากข้อความเช่นนี้ คริสตจักรคริสตชนในประวัติศาสตร์ ซึ่งรวมถึงพระศาสนจักรคาทอลิก คริสตจักรออร์โธดอกซ์ คริสตจักรแอสซีเรียนแห่งตะวันออก และอื่นๆ ได้เข้าใจว่าพระเยซูเจ้าทรงสอนว่าพระองค์ประทับอยู่อย่างแท้จริงในศีลมหาสนิท มุมมองนี้ยังพบได้ (พร้อมกับการดัดแปลง) ในกลุ่มโปรเตสแตนต์ รวมถึงลูเธอร์แรน และกลุ่มอื่นๆ

แต่ชาวโปรเตสแตนต์ส่วนใหญ่ไม่เชื่อในการประทับอยู่อย่างแท้จริงเหมือนที่คาทอลิกและกลุ่มอื่นๆ เชื่อ และบางคนถึงกับกล่าวหาว่าชาวคาทอลิกกระทำการกินเนื้อคนผ่านศีลมหาสนิท บางครั้งพวกเขายังเสริมด้วยว่าพันธสัญญาเดิมห้ามการบริโภคเลือด

เมื่อมองเผินๆ การที่ผู้ซึ่งไม่เชื่อในการประทับอยู่อย่างแท้จริงจะกล่าวหาเช่นนี้ย่อมไม่สมเหตุสมผล หากพระคริสต์ทรงประทับอยู่ในศีลมหาสนิทในเชิงจิตวิญญาณหรือในเชิงสัญลักษณ์เท่านั้น พระองค์ก็ไม่สามารถถูกกินเนื้อได้เมื่อผู้คนรับประทานมัน และผู้คนก็ไม่ได้กำลังบริโภคพระโลหิตของพระองค์ แต่นักวิจารณ์อาจตอบโต้ว่าสิ่งที่คาทอลิก (และคริสตชนบางกลุ่ม) เชื่อเกี่ยวกับศีลมหาสนิทนั้น มีนัยยะของการกินเนื้อคน

เรามีความรังเกียจโดยธรรมชาติต่อการกินเนื้อคน ในวัฒนธรรมของเรา เรามักจะเชื่อมโยงเรื่องนี้กับฆาตกรต่อเนื่อง แต่แม้แต่ในสังคมดั้งเดิมที่มีการปฏิบัตินี้ การกินเนื้อคนก็เป็นกระบวนการที่น่าสยดสยองและนองเลือด ซึ่งทำลายร่างกายของมนุษย์ที่จากไปและไม่ปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความเคารพอย่างที่ควรจะเป็น

สิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับศีลมหาสนิท เพื่อให้เห็นว่าทำไม ลองทำการทดลองทางความคิดกันดู สมมติว่านักวิทยาศาสตร์ค้นพบวิธีทำให้มนุษย์มีขนาดเล็กลง เพื่อให้พวกเขาสามารถทำการผ่าตัดที่ละเอียดอ่อนภายในร่างกายของคนอื่นได้ เหมือนในภาพยนตร์ยอดนิยมปี 1966 เรื่อง Fantastic Voyage สมมติต่อไปว่า ในการทำการผ่าตัด คนที่ถูกทำให้เล็กลงนั้นจะเข้าไปในตัวผู้ป่วยผ่านทางปาก

เราจะบอกว่านี่คือการกินเนื้อคนหรือไม่ คำตอบคือไม่ การกินเนื้อคนเกี่ยวข้องกับการเคี้ยวเนื้อของคนอื่น กลืนมันลงไป และย่อยมัน นั่นไม่ใช่สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับศัลยแพทย์เหล่านั้น

พระคริสต์ไม่ได้ถูกทำให้มีขนาดเล็กลงในศีลมหาสนิท แต่พระกายอันรุ่งโรจน์ของพระองค์ในสวรรค์ได้มาประทับอยู่ในองค์ประกอบที่ได้รับการเสก และไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ เมื่อผู้คนรับศีลมหาสนิท พระกายอันรุ่งโรจน์ของพระองค์ไม่ถูกเคี้ยว ถูกย่อย หรือถูกใช้เป็นแหล่งสารอาหาร พระกายและพระโลหิตของพระเยซูยังคงสมบูรณ์และไม่ถูกย่อยสลายภายใต้รูปของปังและเหล้าองุ่น พระองค์ไม่ได้รับอันตรายใดๆ ทั้งสิ้น

เมื่อองค์ประกอบที่ได้รับการเสกสิ้นสุดการมีรูปลักษณ์เป็นปังและเหล้าองุ่น การประทับอยู่อย่างแท้จริงก็จะสิ้นสุดลง พระเจ้าอาจทรงทำให้ "พระกายและพระโลหิตของพระคริสต์ที่ประทับอย่างรุ่งโรจน์บนสวรรค์" (พระสันตะปาปาเปาโลที่ 6, Credo of the People of God) มาประทับอยู่ในศีลมหาสนิทไปพร้อมๆ กันได้ แต่สิ่งเหล่านั้นไม่ได้รับความเสียหายแต่อย่างใด ดังนั้นจึงไม่มีการกินเนื้อคนเกิดขึ้น

ในทางกลับกัน เราได้เข้าสู่ความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับพระคริสต์ และพระองค์ประทานพระหรรษทานแก่เราผ่านทางพระกายและพระโลหิตของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงใช้ช่วยเราให้รอดพ้นบนไม้กางเขน ดังที่หนังสือคำสอนระบุว่า: "อาหารฝ่ายกายทำให้เกิดผลในชีวิตฝ่ายกายของเราฉันใด ศีลมหาสนิทก็ทำให้เกิดผลในชีวิตฝ่ายจิตของเราอย่างน่าอัศจรรย์ฉันนั้น การรับพระกายของพระคริสตเจ้าผู้ทรงกลับคืนพระชนมชีพ ซึ่งเป็นพระกายที่ได้รับชีวิตและประทานชีวิตผ่านทางพระจิตเจ้า จะช่วยรักษาสภาพ เพิ่มพูน และฟื้นฟูชีวิตแห่งพระหรรษทาน" (CCC 1392)

ในทำนองเดียวกัน ข้อห้ามการบริโภคเลือดในพันธสัญญาเดิมนั้นเป็นการห้ามการบริโภคในลักษณะที่มีการรับประทานและย่อยเลือดเป็นอาหาร พระโลหิตของพระคริสต์ไม่ถูกย่อย ดังนั้นศีลมหาสนิทจึงไม่ละเมิดข้อห้ามในพันธสัญญาเดิมเกี่ยวกับการบริโภคเลือด

ข้อห้ามนี้เป็นส่วนหนึ่งของกฎเกณฑ์เรื่องอาหารที่ทำให้ชาวยิวแตกต่างจากเพื่อนบ้านที่อยู่รอบข้างทั้งในด้านวัฒนธรรมและศาสนา ในระดับโลก หลายวัฒนธรรมใช้เลือดในการปรุงอาหาร (เช่น ไส้กรอกเลือดอย่าง "แบล็กพุดดิ้ง" ที่รับประทานกันในอังกฤษทุกวันนี้) และพระเยซูเจ้าทรงยกเลิกข้อจำกัดเรื่องอาหารเหล่านี้เมื่อพระองค์ทรง "ประกาศว่าอาหารทุกชนิดไม่เป็นมลทิน" (มาระโก 7:19)

เหตุผลที่ชาวอิสราเอลถูกห้ามไม่ให้บริโภคเลือดนั้นเป็นเรื่องของพิธีกรรม เลือดเป็นสัญลักษณ์ของชีวิตของสัตว์ และดังนั้นมันจึงเป็นของพระเจ้าผู้ประทานชีวิต ข้อกำหนดทางพิธีกรรมเช่นนั้นได้หมดไปแล้วในปัจจุบัน และบัดนี้พระเจ้าประทานชีวิตฝ่ายจิตวิญญาณแก่เราผ่านทางพระเยซูและการรับพระโลหิตของพระองค์ ดังที่พระองค์เองทรงสอนไว้

หากการรับศีลมหาสนิทเป็นการกินเนื้อคน การกล่าวว่าองค์ประกอบต่างๆ เป็นเพียงสัญลักษณ์ก็คงไม่ช่วยแก้ปัญหานี้ ในกรณีนั้น พระเยซูเจ้าก็คงจะทรงสั่งให้เราทำการกินเนื้อพระองค์ในเชิงสัญลักษณ์ สิ่งนี้คงจะเป็นปัญหาพอๆ กับการนำการกระทำที่เป็นสัญลักษณ์ของการกระทำที่ชั่วร้ายโดยเนื้อแท้ (เช่น การข่มขืน การร่วมเพศทางทวารหนัก) มาเป็นส่วนหนึ่งของศีลศักดิ์สิทธิ์

ด้วยเหตุผลทั้งหมดเหล่านี้ ข้อกล่าวหาเรื่องการกินเนื้อคนจึงตั้งขึ้นได้ง่าย แต่ยากที่จะหาเหตุผลมาสนับสนุน