การ "พิสูจน์สิ่งที่เป็นนิเสธ" เป็นสิ่งที่เป็นไปได้อย่างสิ้นเชิง ผู้คนทำมันอยู่ตลอดเวลา ตัวอย่างเช่น คุณสามารถพิสูจน์ได้ว่าไม่มีวงกลมที่เป็นรูปสี่เหลี่ยม หรือไม่มีสิงโตอยู่ในห้องกับคุณในตอนนี้ หรือไม่มีเกล็ดหิมะที่ลุกเป็นไฟ (ไม่ว่ามันจะฟังดูน่าทึ่งหรือน่าสะพรึงกลัวเพียงใดก็ตาม)

แท้จริงแล้ว ข้ออ้างที่ว่า "ไม่มีญัตติเชิงนิเสธใดที่สามารถพิสูจน์ได้" ก็เป็นญัตติเชิงนิเสธในตัวมันเอง ดังนั้น ข้อโต้แย้งใดๆ ที่สนับสนุนข้ออ้างนี้ย่อมใช้ไม่ได้ผล เพราะมันจะเป็นการบ่อนทำลายข้ออ้างที่มันกำลังพยายามพิสูจน์เสียเอง

คุณไม่จำเป็นต้องสแกนทุกสิ่งในจักรวาลเพื่อตัดสินว่าไม่สามารถค้นพบพระเจ้าได้ หากแนวคิดเรื่องพระเจ้าเป็นเรื่องไร้สาระ ดังที่ผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้ามักกล่าวอ้าง คุณก็สามารถแสดงให้เห็นอย่างมีเหตุผลได้ด้วยวิธีเดียวกับที่คุณสามารถแสดงให้เห็นว่าไม่มีวงกลมที่เป็นรูปสี่เหลี่ยม นักคณิตศาสตร์ไม่จำเป็นต้องค้นหาทุกตารางนิ้วของจักรวาลเพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีวงกลมที่เป็นรูปสี่เหลี่ยมซ่อนอยู่ในนั้น เรขาคณิตบอกเขาแล้วว่ามันไม่มี

ในทางกลับกัน หากแนวคิดเรื่องพระเจ้าไม่ใช่เรื่องไร้สาระ ผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้าก็ต้องแสดงหลักฐานเพื่อแสดงให้เห็นว่าเหตุใดผู้มีความเชื่อจึงควรสรุปว่าพระเจ้าไม่ได้ทรงดำรงอยู่ เขาจะต้องหักล้างข้อโต้แย้งที่พยายามพิสูจน์ว่าพระเจ้าทรงดำรงอยู่ด้วย ข้อโต้แย้งดั้งเดิมเกี่ยวกับการมีอยู่ของพระเจ้าไม่ได้สรุปความได้ว่า คุณไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าไม่มีพระเจ้า ดังนั้นพระเจ้าจึงต้องมีอยู่จริง แต่ข้อโต้แย้งเหล่านั้นได้เสนอเหตุผลเชิงรุกสำหรับการเชื่อในพระเจ้าในฐานะผู้ทรงเนรมิตสร้างจักรวาล ผู้ออกแบบ ผู้ประทานกฎทางศีลธรรม ปฐมเหตุ และอื่นๆ