เทวนิยม (Theism) ซึ่งมาจากภาษากรีกที่แปลว่าพระเจ้า (theos) คือมุมมองที่ว่าพระเจ้าทรงดำรงอยู่ ในทางตรงกันข้าม อเทวนิยมคือมุมมองที่ว่าพระเจ้าไม่ได้ทรงดำรงอยู่ นั่นหมายความว่าอเทวนิยมคือการอ้างสิทธิ์ในความรู้ ไม่ใช่เพียงแค่การระงับความเชื่อไว้ก่อน กล่าวอีกนัยหนึ่ง ผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้า (atheist) คือผู้ที่ปฏิเสธการมีอยู่ของพระเจ้า ไม่ใช่ผู้ที่ไม่แน่ใจว่าพระเจ้าทรงดำรงอยู่หรือไม่ หรือผู้ที่กำลังรอคอยที่จะเห็นข้อพิสูจน์เพิ่มเติม เรามีคำศัพท์ในภาษาอังกฤษที่เหมาะสมอย่างยิ่งอยู่แล้วสำหรับผู้ที่ระงับความเชื่อในพระเจ้า นั่นคือ ผู้ที่เชื่อว่าไม่อาจรู้ว่ามีพระเจ้าหรือไม่ (agnostic)

ผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้าบางคนต้องการนิยามอเทวนิยมใหม่ให้เป็นสิ่งที่คล้ายกับลัทธิอไญยนิยม (agnosticism) มากขึ้น เพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่ต้องพิสูจน์จุดยืนของตนเอง ความกระตือรือร้นที่จะนิยามอเทวนิยมใหม่นี้ แทบจะเป็นการยอมรับถึงความอ่อนแอของข้อโต้แย้งที่ต่อต้านการมีอยู่ของพระเจ้า หากผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้าคิดว่าข้อโต้แย้งเหล่านี้น่าเชื่อถือ พวกเขาก็คงจะใช้เวลาน้อยลงในการมานั่งนิยามคำศัพท์ใหม่แทน

บุคคลที่กำลังพยายามโน้มน้าวให้ผู้อื่นเชื่อในจุดยืนของตน จะต้องแบกรับภาระการพิสูจน์เสมอ หากข้าพเจ้าต้องการโน้มน้าวให้ใครสักคนละทิ้งความเชื่อที่ว่าไม่มีหลักฐานที่ดีเกี่ยวกับพระเจ้า และหันมาเชื่อว่าเทวนิยมเป็นความจริง ข้าพเจ้าก็ต้องแบกรับภาระการพิสูจน์ แต่นี่ก็มีผลบังคับใช้กับผู้ที่ไม่เชื่อในพระเจ้าเช่นกัน หากพวกเขาต้องการโน้มน้าวให้ข้าพเจ้าละทิ้งความเชื่อที่ว่ามีหลักฐานที่ดีเกี่ยวกับพระเจ้า และหันมาเชื่อว่าอเทวนิยมเป็นความจริง พวกเขาก็ต้องเสนอข้อพิสูจน์ การปฏิเสธพระเจ้าก็เป็นการอ้างสิทธิ์ในความรู้มากพอๆ กับการเชื่อในพระเจ้า