นพวารแด่พระจิตเจ้า

ประกอบด้วยบทนำรำพึงสำหรับแต่ละวันของนพวาร เริ่มตั้งแต่วันสมโภชพระเยซูเจ้าเสด็จขึ้นสวรรค์ จนถึงวันก่อนสมโภชพระจิตเจ้าเสด็จลงมา

นพวารแด่พระจิตเจ้าเป็นนพวารที่สำคัญที่สุดเหนือกว่านพวารทั้งปวง เพราะเป็นนพวารแรกที่เคยมีการเฉลิมฉลอง และกระทำโดยบรรดาอัครสาวกและพระนางมารีย์ในห้องชั้นบน และมีความโดดเด่นด้วยอัศจรรย์และของประทานอันน่าทึ่งมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งของประทานแห่งพระจิตเจ้าเอง ซึ่งเป็นของประทานที่ได้มาเพื่อเราโดยอาศัยพระมหาทรมานของพระเยซูคริสตเจ้า พระเยซูเจ้าเองได้ทรงทำให้เรารู้เรื่องนี้เมื่อพระองค์ตรัสกับบรรดาศิษย์ว่า หากพระองค์ไม่สิ้นพระชนม์ พระองค์ก็ไม่สามารถส่งพระจิตเจ้ามาให้เราได้ ดังคัมภีร์ที่ว่า หากเราไม่จากไป พระผู้บรรเทาก็จะไม่มาหาท่าน แต่หากเราไป เราจะส่งพระองค์มาหาท่าน [1]

เรารู้ดีโดยอาศัยความเชื่อว่าพระจิตเจ้าทรงเป็นความรักที่พระบิดาและพระวจนาตถ์นิรันดรทรงมีต่อกัน และดังนั้น ของประทานแห่งความรักซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงหลั่งไหลเข้าสู่วิญญาณของเรา และเป็นของประทานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาของประทานทั้งปวง จึงถูกยกให้เป็นของพระจิตเจ้าโดยเฉพาะ ดังที่นักบุญเปาโลกล่าวว่า ความรักของพระเป็นเจ้าถูกหลั่งลงในใจเราโดยทางพระจิตเจ้า ผู้ซึ่งถูกประทานให้แก่เรา [2]

ดังนั้น ในนพวารนี้ เราต้องพิจารณาถึงคุณค่าอันยิ่งใหญ่ของความรักของพระเป็นเจ้าเหนือสิ่งอื่นใด เพื่อที่เราจะได้ปรารถนาที่จะได้รับมัน และพยายามผ่านกิจศรัทธา และโดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านการสวดภาวนา เพื่อที่จะได้มีส่วนร่วมในความรักนั้น เพราะพระเป็นเจ้าทรงสัญญาไว้กับผู้ที่วอนขอด้วยความถ่อมตนว่า พระบิดาของท่านจากสวรรค์จะประทานพระจิตเจ้าให้แก่ผู้ที่วอนขอพระองค์ [3]

เชิงอรรถอ้างอิง

[1] ยอห์น 16 ข้อ 7

[2] โรม 5 ข้อ 5

[3] ลูกา 11 ข้อ 13