เลคชิโอ ดิวินา คืออะไร?

ในชีวิตคริสตชน การรำพึงภาวนาไม่ได้เป็นเพียงการที่เราเป็นฝ่ายพูดคุยกับพระเจ้าเท่านั้น แต่ยังหมายรวมถึงการหยุดพักเพื่อ "รับฟัง" พระสุรเสียงของพระองค์ด้วย ท่ามกลางวิธีการภาวนาที่หลากหลาย พระศาสนจักรคาทอลิกได้สืบทอดมรดกทางจิตวิญญาณอันทรงคุณค่าที่เรียกว่า "เลคชิโอ ดิวินา" (Lectio Divina) หรือ "การอ่านศักดิ์สิทธิ์" ซึ่งเป็นการอ่านพระคัมภีร์ด้วยท่าทีแห่งการภาวนา

เลคชิโอ ดิวินา ไม่ใช่การอ่านเพื่อศึกษาหาความรู้ทางวิชาการ หรือการอ่านเพื่อวิเคราะห์ตัวบททางประวัติศาสตร์ แต่เป็นการอ่านด้วยดวงตาแห่งความเชื่อ เพื่อให้พระวาจาของพระเจ้าซึ่งมีชีวิตชีวาได้เข้ามาสัมผัสหัวใจ เปลี่ยนแปลงความคิด และนำทางชีวิตของเรา วิถีทางนี้ช่วยให้เราก้าวเดินไปพร้อมกับพระจิตเจ้า โดยมีพระเยซูคริสต์ทรงเป็นศูนย์กลาง เพื่อนำพาจิตวิญญาณของเราไปสู่ความสนิทสนมกลมเกลียวกับพระบิดาอย่างลึกซึ้ง

ผ่านขั้นตอนทั้ง 5 ประการ ได้แก่ การอ่าน (Lectio), การรำพึง (Meditatio), การภาวนา (Oratio), การเพ่งพินิจ (Contemplatio), และ การนำไปปฏิบัติ (Actio) พระวาจาที่ถูกบันทึกไว้ในหน้ากระดาษจะกลายเป็นพระวาจาที่ทรงชีวิตและทำงานอยู่ภายในตัวเราอย่างแท้จริง

คำยืนยันของ นักบุญและปิตาจารย์
  เกี่ยวกับพระวาจาและการภาวนา

เพื่อที่จะเข้าใจถึงความสำคัญของ "เลคชิโอ ดิวินา" บรรดานักบุญและปิตาจารย์ของพระศาสนจักรได้เน้นย้ำถึงความสัมพันธ์อันลึกซึ้งระหว่างการอ่านพระคัมภีร์และการภาวนาไว้ดังนี้:

"เมื่อท่านภาวนา ท่านกำลังพูดกับพระเจ้า แต่เมื่อท่านอ่านพระคัมภีร์ พระเจ้ากำลังตรัสกับท่าน"

— นักบุญแอมโบรส แห่งมิลาน (St. Ambrose of Milan)

"การไม่รู้จักพระคัมภีร์ คือการไม่รู้จักพระคริสตเจ้า"

— นักบุญเจอโรม (St. Jerome) ผู้แปลพระคัมภีร์เป็นภาษาละติน (Vulgata)

"จงแสวงหาในการอ่าน (Lectio) แล้วท่านจะพบในการรำพึง (Meditatio) จงเคาะในการภาวนา (Oratio) แล้วประตูจะเปิดออกให้ท่านในการเพ่งพินิจ (Contemplatio)"

— กุยโกที่ 2 แห่งคณะคาร์ทูเซียน (Guigo II the Carthusian) ปิตาจารย์ฝ่ายจิตวิญญาณผู้รวบรวมหลักการของ Lectio Divina

"พระวาจาของพระเจ้าเป็นเสมือนจดหมายที่พระบิดาบนสวรรค์ทรงส่งมาถึงบุตรของพระองค์ เพื่อให้เราได้รู้จักพระทัยของพระองค์"

— นักบุญเกรกอรี องค์ใหญ่ (St. Gregory the Great)

บันได 5 ขั้นสู่ เลคชิโอ ดิวินา

ปิตาจารย์ฝ่ายจิตวิญญาณมักระบุถึง 5 ขั้นตอนในการรำพึงภาวนาด้วยพระคัมภีร์ ดังนี้:

1. การอ่าน - "ฉันอ่าน เพื่อให้พระเจ้าตรัสกับฉัน ผ่านทางพระวาจาทรงชีวิต"
   (เลคชิโอ - Lectio)


ผู้ปฏิบัติจะอ่านข้อพระคัมภีร์สั้นๆ อย่างช้าๆ และตั้งใจ เป้าหมายคือการสังเกตว่ามีคำหรือวลีใดที่สะดุดใจหรือดึงดูดความสนใจอย่างอ่อนโยน เป็นการอ่านเพื่อการหล่อหลอมจิตใจ ไม่ใช่เพื่อหาข้อมูล

ท่าทีที่พึงมี...
ในขั้นแรกนี้ ฉันไม่ได้มองว่าพระคัมภีร์เป็นเพียงหนังสือธรรมดาเล่มหนึ่ง แต่เป็นเสมือนหีบสมบัติที่บรรจุพระวาจาซึ่งพระเจ้าใช้ตรัสกับฉัน ฉันรับฟังพระวาจาที่มีชีวิต ซึ่งส่งสาส์นส่วนตัวมาถึงฉัน ฉันรับฟังมันราวกับว่าเป็นครั้งแรก ฉันพยายามอย่างเต็มที่เพื่อที่จะเข้าใจความหมายของพระวาจาอย่างสมบูรณ์ที่สุด ฉันได้พบกับแสงสว่างของพระเจ้า ซึ่งเข้ามาสถิตในสติปัญญาของฉันและให้ความสว่างแก่มัน

2. การรำพึง - "การสะท้อนคิดถึงพระวจนะ ด้วยการไตร่ตรอง"
    (เมดิเทชิโอ - Meditatio)

เมื่อเลือกคำหรือวลีได้แล้ว ผู้อ่านจะทบทวนคำนั้นซ้ำๆ อย่างนุ่มนวล และใคร่ครวญในใจ โดยตั้งคำถามว่า: วลีนี้กำลังบอกอะไรกับชีวิตของฉันในตอนนี้? เป็นการขบคิดหรือไตร่ตรองข้อความนั้นอย่างกระตือรือร้น

ท่าทีที่พึงมี...
ฉันวอนขอพระจิตเจ้าให้ทรงช่วยเหลือความมืดบอดในจิตใจของฉัน ด้วยการขอความสว่างอย่างถ่อมตนและยึดมั่นในความเชื่อ ฉันจะใคร่ครวญพระวาจาด้วยความตั้งใจใหม่ ฉันค้นพบว่าความคิดของพระเจ้านั้นแตกต่างจากความคิดของมนุษย์อย่างไร และตระหนักว่าจำเป็นเพียงใดที่จะต้องปล่อยให้พระวาจาของพระเจ้าเข้ามาเปลี่ยนแปลงความเชื่อมั่นของฉัน เพื่อให้สอดคล้องกับความคิดของพระเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ ฉันตกลงที่จะเปลี่ยนกรอบความคิดและความตั้งใจของฉัน เพื่อยึดมั่นในกรอบความคิดและพระประสงค์ของพระเจ้า

3. การภาวนา - "การตอบสนองต่อพระวจนะ"
    (โอราชิโอ - Oratio)

ท่าทีที่พึงมี...
ฉันพยายามทูลสนทนากับพระเจ้าอย่างสุดจิตสุดใจ ขอให้พระองค์ทรงช่วยเหลือฉันในความอ่อนแอของฉัน นี่เป็นเวลาที่ฉันจะขอให้พระแม่มารีย์ทรงสื่อสารการภาวนาของพระแม่ ซึ่งเปี่ยมด้วยความไว้วางใจและความรัก อันเป็นผลมาจากความบริสุทธิ์แห่งพระทัยของพระแม่ มาให้แก่ฉัน ในความเชื่อของพระแม่ ในความเงียบแห่งการนมัสการของพระแม่ ในความบริสุทธิ์และความกล้าหาญของพระแม่ที่จะรักและรับเอาความรักของพระเยซู ฉันก็กล้าที่จะวิงวอนขอพระบุตรของพระแม่และขอให้พระองค์ทรงช่วยเหลือฉันเช่นกัน ฉันเรียนรู้จากพระองค์ที่จะภาวนาต่อพระบิดาในพระจิตแห่งความรักของพระองค์ หัวใจของฉันจะเรียนรู้ที่จะพูดคุยกับพระเจ้า หากมันยอมให้ความรักของพระคริสตเจ้าหลั่งไหลเข้ามาจนเต็มเปี่ยม

3. การเพ่งพินิจ - "การพักพิงในพระวจนะ"
   (คอนเทมพลาชิโอ - Contemplatio)

ท่าทีที่พึงมี...
หากฉันยอมให้พระวาจาที่ฉันอ่านและรำพึง มาส่องสว่างดวงตาแห่งหัวใจและจิตใจของฉัน หากฉันปล่อยให้ตัวฉันถูกซึมซาบด้วยความหมายของพระคัมภีร์อย่างสมบูรณ์ จนเกิดความปรารถนาที่จะมีความสนิทสนมกับพระเจ้าอย่างต่อเนื่อง หากฉันได้ภาวนาด้วยความไว้วางใจอย่างไร้ขีดจำกัดเพื่อพี่น้องและพระศาสนจักรทั้งหมดแล้ว เมื่อนั้นพระเจ้าจะทรงตอบสนอง พระองค์ทรงหลั่งไหลความไม่สามารถที่จะไตร่ตรองพระวาจาของพระองค์ในเชิงเหตุผลต่อไปได้ลงในหัวใจของฉัน และทรงประทานการมีส่วนร่วมในเปลวไฟแห่งความสนิทสนมกลมเกลียวอันเปี่ยมด้วยความรักที่เหนือกว่าทุกสิ่ง ซึ่งลุกไหม้อย่างไม่มีจุดเริ่มต้นและไม่มีจุดสิ้นสุดภายในพระตรีเอกภาพศักดิ์สิทธิ์ ให้แก่ฉัน

5. การนำไปปฏิบัติ  - "การดำเนินชีวิตตามพระวจนะ"
   (แอคชิโอ - Actio)

ท่าทีที่พึงมี...
เพื่อที่จะมอบของประทานแห่งการสนทนาอันใกล้ชิดและต่อเนื่องกับพระองค์ให้แก่ฉัน องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงคาดหวังจากตัวฉันว่า ฉันจะเพิ่มพูนความปรารถนาและความสนิทสนมกลมเกลียวกับความรักของพระองค์ในทุกโอกาส

คำแนะนำเชิงปฏิบัติสำหรับผู้เริ่ม เลคชิโอ ดิวินา

หลายคนอาจรู้สึกเกรงกลัวกับแนวปฏิบัติของนักบวชในยุคกลางเช่นนี้ ผู้เขียนเลยเพิ่มข้อแนะนำดังนี้

• เริ่มต้นเล็กๆ: แนะนำให้เลือกข้อพระคัมภีร์เพียงไม่กี่ข้อ (เช่น เพลงสดุดีสั้นๆ หรือเรื่องราวในพระกิตติคุณ) แทนที่จะอ่านทั้งบท

• จัดสภาพแวดล้อม: สนับสนุนให้หาสถานที่เงียบสงบ ปิดโทรศัพท์ และสูดหายใจเข้าลึกๆ 2-3 ครั้งก่อนเริ่ม

• เวลาที่ใช้: ทำให้พวกเขามั่นใจว่าเวลาเพียง 10 ถึง 15 นาทีก็เพียงพอแล้วสำหรับการเริ่มต้น

• การจดบันทึก: แนะนำให้เตรียมสมุดบันทึกไว้ใกล้ๆ เพื่อจดคำหรือวลีที่โดดเด่น ซึ่งจะช่วยยึดเหนี่ยวจิตใจที่ล่องลอยได้

ส่งท้าย

ในยุคดิจิทัลที่ชีวิตหมุนไปอย่างรวดเร็ว เรามักบ่นอยู่เสมอว่า "ไม่มีเวลา" แต่กลับสูญเสียเวลาหลายชั่วโมงไปกับการจดจ่ออยู่กับหน้าจอสมาร์ทโฟนอย่างเลื่อนลอย ปล่อยให้เสียงแจ้งเตือนและข้อมูลข่าวสารมากมายเข้ามาแย่งชิงพื้นที่ในความสับสนวุ่นวายจนจิตใจอ่อนล้าและห่างเหินจากตัวตนที่แท้จริง ท่ามกลางเสียงรบกวนแห่งโลกออนไลน์นี้ สิ่งสำคัญที่เรามักหลงลืมไปคือการอนุญาตให้ตัวเองได้หยุดพัก วางโทรศัพท์ลง และจัดสรรเวลาเพียงเล็กน้อยในแต่ละวันสำหรับการ "รำพึงภาวนา" เพื่อสร้างพื้นที่เงียบสงบให้จิตวิญญาณได้พักพิง การตัดขาดจากโลกเสมือนจริงชั่วคราวไม่เพียงแต่ช่วยให้เราได้กลับมาทบทวนชีวิตและรับฟังเสียงภายในใจของตนเองอย่างมีสติ แต่ยังเป็นการเปิดช่องว่างให้เราได้สดับฟังพระสุรเสียงของพระเจ้า ซึ่งจะนำพาสันติสุขและความมั่นคงที่แท้จริงมาสู่ชีวิตในแบบที่เทคโนโลยีและหน้าจอไม่อาจมอบให้ได้

อ่านและเขียนจาก

THE CATHOLIC FAITH SERIES: Book 2 "Mass Sacraments and Prayer"
By His Excellency Raffaello Martinelli Bishop of Frascati

  อ่านเพิ่มเติม “คริสตชนรำพึงภาวนาอย่างไร”