เสียงแห่งศิษย์
โอ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ความอุดมสมบูรณ์แห่งความหวานชื่นของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงสะสมไว้สำหรับบรรดาผู้ที่ยำเกรงพระองค์นั้น ช่างยิ่งใหญ่เสียนี่กระไร เมื่อข้าพระองค์หวนรำลึกถึงบุคคลผู้มีกิจศรัทธาบางประการ ที่เข้ามาใกล้ศีลศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ด้วยกิจศรัทธาแลความเสน่หาอันลึกซึ้งที่สุด เมื่อนั้น บ่อยครั้งที่ข้าพระองค์รู้สึกละอายแลหน้าแดงด้วยความอัปยศอยู่ในตนเอง ที่ข้าพระองค์เข้ามาหาพระแท่นบูชาแลโต๊ะแห่งศีลมหาสนิทของพระองค์อย่างประมาทเลินเล่อแลเย็นชาเพียงนี้ ที่ข้าพระองค์ยังคงแห้งแล้งแลปราศจากความเสน่หา ที่ข้าพระองค์มิได้ลุกโชนด้วยความรักอย่างสิ้นเชิงต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ แลมิได้ถูกดึงดูดแลซาบซึ้งอย่างรุนแรงดังเช่นที่บุคคลผู้มีกิจศรัทธามากมายเป็น ผู้ซึ่งเกิดจากความปรารถนาอันจริงจังยิ่งยวดต่อศีลมหาสนิท แลความเสน่หาอันอ่อนโยนแห่งดวงใจ จนมิอาจกลั้นน้ำตาไว้ได้ ทว่าประหนึ่งด้วยปากแห่งดวงใจแลร่างกาย ต่างหอบกระหายอยู่ภายในเพื่อแสวงหาพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า องค์น้ำพุแห่งชีวิต โดยมิมีกำลังที่จะระงับหรือทำให้ความหิวโหยของตนอิ่มหนำได้ นอกเสียจากการรับพระกายของพระองค์ด้วยความปีติยินดีแลความกระตือรือร้นฝ่ายวิญญาณจิตทั้งมวล
2. โอ ความเชื่ออันเร่าร้อนอย่างแท้จริงของบุคคลเหล่านั้น ย่อมกลายเป็นข้อพิสูจน์อันแน่แท้ถึงการประทับอยู่อันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์! เพราะพวกเขาได้รู้จักองค์พระผู้เป็นเจ้าของตนอย่างแท้จริงในการหักปัง ผู้ซึ่งดวงใจของเขาลุกโชนอย่างเร่าร้อนอยู่ภายใน(1) เมื่อพระเยซูเสด็จพระดำเนินไปกับพวกเขาในระหว่างทาง อา ตัวข้าพระองค์เอ๋ย! ความรักแลกิจศรัทธาเช่นนี้ ความรักแลความเร่าร้อนอันรุนแรงเช่นนี้ โดยส่วนใหญ่มักอยู่ห่างไกลจากข้าพระองค์ยิ่งนัก ขอทรงพระเมตตาต่อข้าพระองค์เถิด ข้าแต่พระเยซูเจ้า ผู้ทรงประเสริฐ หวานชื่น แลกรุณา แลขอทรงประทานให้ผู้ทูลวิงวอนอันยากไร้ของพระองค์ ได้รู้สึกถึงความเสน่หาอันจริงใจแห่งความรักของพระองค์ในศีลมหาสนิทในบางคราว แม้จะเพียงเล็กน้อยก็ตาม เพื่อที่ความเชื่อของข้าพระองค์จักได้เข้มแข็งยิ่งขึ้น ความหวังในความดีงามของพระองค์จักทวีขึ้น แลความรักของข้าพระองค์ ซึ่งถูกจุดให้ลุกโชนขึ้นภายในตัวข้าพระองค์โดยการลิ้มรสมานาแห่งสวรรค์แล้วนั้น จักมิมีวันดับสูญไป
3. ทว่าพระเมตตาของพระองค์ก็สามารถที่จะประทานพระหรรษทานที่ข้าพระองค์โหยหาให้แก่ข้าพระองค์ได้ แลสามารถเยี่ยมเยียนข้าพระองค์อย่างอ่อนโยนที่สุดด้วยวิญญาณแห่งความร้อนรน เมื่อวันแห่งความพอพระทัยของพระองค์มาถึง เพราะแม้ข้าพระองค์จักมิได้ลุกโชนด้วยความปรารถนาอันรุนแรงเยี่ยงผู้ที่มีกิจศรัทธาต่อพระองค์เป็นพิเศษเหล่านั้น ทว่าผ่านทางพระหรรษทานของพระองค์ ข้าพระองค์ก็มีความปรารถนาที่จะมีส่วนร่วมในความปรารถนาอันเร่าร้อนยิ่งนั้น โดยสวดภาวนาแลปรารถนาที่จะได้เป็นผู้มีส่วนร่วมกับบรรดาผู้ที่รักพระองค์อย่างร้อนรนทั้งมวล แลถูกนับรวมอยู่ในหมู่คณะอันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา
(1) ลูกา 24:32
คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต
1. เมื่อข้าพเจ้าเปรียบเทียบความเชื่อและกิจศรัทธาของข้าพเจ้ากับบรรดานักบุญที่โหยหาพระคริสต์อย่างเร่าร้อน ข้าพเจ้ารู้สึกละอายในความเย็นชาของตนเองหรือไม่?
2. ข้าพเจ้าได้วิงวอนขอให้พระเจ้าทรงจุดไฟแห่งความรักอันเร่าร้อนในดวงใจของข้าพเจ้า เพื่อให้การรับศีลมหาสนิทเปี่ยมไปด้วยความกระหายฝ่ายวิญญาณหรือไม่?
บทภาวนาประจำบทที่ 14
ข้าแต่พระเยซูเจ้า องค์น้ำพุแห่งชีวิต ข้าพระองค์ขอกราบวิงวอนต่อเบื้องพระพักตร์ ข้าพระองค์ขอสารภาพถึงความแห้งแล้งและเย็นชาในดวงใจของข้าพระองค์เมื่อเข้ามาหาพระแท่นบูชา
ขอทรงประทานพระหรรษทานและความปลอบประโลม เพื่อจุดไฟแห่งความรักและกิจศรัทธาให้ลุกโชนขึ้นภายในวิญญาณจิตของข้าพระองค์ ขอให้ข้าพระองค์โหยหาพระกายของพระองค์ด้วยความกระตือรือร้นดั่งผู้หิวโหย
ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน
ท่านกำลังอ่าน
บทที่ 14 ว่าด้วย ความปรารถนาอันเร่าร้อนของบุคคลผู้มีกิจศรัทธาบางประการในการรับพระกายแลพระโลหิตขององค์พระคริสต์