ลักษณะ 2 กลุ่มต่างๆ ของพระศาสนจักรเฉพาะถิ่น

หมวด 1 แขวง และเขตต่างๆ ฝ่ายพระศาสนจักร

มาตรา 431 วรรค 1 พระศาสนจักรเฉพาะถิ่นที่อยู่ใกล้กันต้องรวมกันเป็นแขวงฝ่ายพระศาสนจักรมีขอบเขตที่แน่นอนเพื่อกิจการด้านการอภิบาลร่วมกันของสังฆมณฑลที่อยู่ใกล้กันเพื่อจะได้รับการสนับสนุนตามสภาพของบุคคลและสถานที่ และเพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างพระสังฆราชสังฆมณฑลด้วยกันเองให้ดียิ่งขึ้น

วรรค 2 ให้ถือเป็นกฎว่า ไม่มีสังฆมณฑลที่แยกเป็นเอกเทศอีกต่อไป ดังนั้นสังฆมณฑลแต่ละแห่งและพระ-ศาสนจักรเฉพาะถิ่นอื่นๆ ซึ่งมีอยู่ในพื้นที่ของแขวงฝ่ายพระศาสนจักรต้องขึ้นต่อแขวงพระศาสนจักรนี้

วรรค 3 ผู้ใหญ่สูงสุดของพระศาสนจักรแต่ผู้เดียว มีอำนาจตั้ง ยุบหรือเปลี่ยนแปลงแขวงฝ่ายพระศาสนจักรหลังจากที่ได้ฟังความคิดเห็นของพระสังฆราชที่เกี่ยวข้องแล้ว

มาตรา 432 วรรค 1 ตามกฎเกณฑ์ของกฎหมาย สภาแขวง และสังฆมณฑลนคร มีอำนาจภายในแขวงฝ่ายพระศาสนจักร

วรรค 2 แขวงฝ่ายพระศาสนจักรเป็นนิติบุคคลโดยตัวบทกฎหมายเอง

มาตรา 433 วรรค 1 หากเห็นว่าเป็นประโยชน์โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่พระศาสนจักรท้องถิ่นมีจำนวนมากกว่าแขวงฝ่ายพระศาสนจักรที่อยู่ใกล้กันสามารถรวมกันเป็นเขตฝ่ายพระศาสนจักรโดยสันตะสำนักตามการเสนอของสภาพระสังฆราช

วรรค 2 เขตฝ่ายพระศาสนจักร สามารถตั้งเป็นนิติบุคคลได้

มาตรา 434 กลุ่มของบรรดาพระสังฆราชของเขตฝ่ายพระศาสนจักรต้องส่งเสริมการร่วมมือ และกิจการอภิบาลร่วมกันในเขตอย่างไรก็ตามอำนาจซึ่งให้แก่สภาพระสังฆราชตามมาตราต่างๆ ในประมวลกฎหมายไม่ใช่เป็นของกลุ่มเช่นนี้ เว้นไว้แต่ว่าบางกลุ่มได้รับอำนาจเป็นพิเศษจากสันตะสำนัก