ลักษณะ 1 การได้มาซึ่งทรัพย์สิน

มาตรา 1259 พระศาสนจักรสามารถได้ทรัพย์สินฝ่ายโลกมาด้วยวิธีการที่ชอบธรรมทุกอย่างตามกฎธรรมชาติ และกฎหมายที่ตราขึ้นซึ่งกฎหมายเหล่านั้นให้สิทธิ์แก่บุคคลอื่นๆ

มาตรา 1260 พระศาสนจักรมีสิทธิโดยกำเนิดที่จะเรียกร้องจากคริสตชน สิ่งซึ่งจำเป็นสำหรับจุดประสงค์เฉพาะของตน

มาตรา 1261 วรรค 1 คริสตชนมีสิทธิครบถ้วนที่จะถวายทรัพย์สินฝ่ายโลก เพื่อสนับสนุนพระศาสนจักร

วรรค 2 พระสังฆราชสังฆมณฑลมีหน้าที่เตือนสัตบุรุษถึงพันธะที่กล่าวถึงในมาตรา 222 วรรค 1 และกระตุ้นเตือนด้วยวิธีการที่เหมาะสม

มาตรา 1262 สัตบุรุษพึงให้ความช่วยเหลือแก่พระศาสนจักร ตามการขอร้อง และตามกฎเกณฑ์ที่สภาพระสังฆราชกำหนด

มาตรา 1263 พระสังฆราชสังฆมณฑล เมื่อได้รับฟังที่ปรึกษาฝ่ายเศรษฐกิจ และคณะสงฆ์แล้วมีสิทธิกำหนดภาษีที่พอประมาณ และได้สัดส่วนกับรายได้แก่นิติบุคคลสาธารณะที่อยู่ใต้ปกครองของท่าน เพื่อใช้ในความจำเป็นของสังฆมณฑลสำหรับบุคคลธรรมดา และนิติบุคคลอื่นๆท่านสามารถกำหนดภาษีพิเศษ และพอประมาณได้ เมื่อมีความจำเป็นหนักเท่านั้น และภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน โดยคงไว้ซึ่งกฎหมาย และธรรมเนียมเฉพาะซึ่งให้สิทธิที่ดีกว่าแก่ท่าน

มาตรา 1264 เว้นแต่กฎหมายจะกำหนดไว้เป็นอย่างอื่น ที่ประชุมบรรดาพระสังฆราชแขวง มีหน้าที่

    1. กำหนดภาษี สำหรับกิจการ บริหารอำนาจในการให้พระคุณหรือสำหรับการปฏิบัติตามหนังสือตอบของสันตะสำนัก ข้อกำหนดนี้ต้องได้รับการเห็นชอบจากสันตะสำนัก

    2. กำหนดเงินถวาย โอกาสให้บริการศีลศักดิ์สิทธิ์ และสิ่งคล้ายศีล

มาตรา 1265 วรรค 1 โดยคงไว้ซึ่งสิทธิของนักพรตภิกขาจารห้ามปัจเจกบุคคลไม่ว่าบุคคลธรรมดา หรือนิติบุคคล ทำการรณรงค์หาทุนเพื่อสถาบัน หรือจุดประสงค์ที่เกี่ยวกับการกุศล หรือ เกี่ยวกับพระศาสนจักรใดๆ โดยมิได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากผู้ใหญ่ผู้มีอำนาจของตน และผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจท้องถิ่น

วรรค 2 สภาพระสังฆราช สามารถออกกฎเกณฑ์เกี่ยวกับการรณรงค์หาทุน ซึ่งทุกคนต้องถือ ไม่ยกเว้นแม้พวกที่มีชื่อและเป็นภิกขาจารโดยสถาบัน

มาตรา 1266 ในวัด และวัดน้อยทุกแห่งแม้ที่ขึ้นกับสถาบันนักพรตซึ่งตามความเป็นจริง เปิดรับคริสตชนเป็นประจำอยู่แล้วผู้ใหญ่ผู้ทรงอำนาจท้องถิ่นสามารถสั่งให้มีการเก็บทานพิเศษสำหรับโครงการระดับวัดปกครอง, ระดับสังฆมณฑล, ระดับชาติ หรือระดับสากลที่กำหนดไว้แล้วเงินทานนี้ภายหลังต้องส่งไปยังสำนักสังฆมณฑลด้วยความเอาใจใส่

มาตรา 1267 วรรค 1 เว้นแต่เป็นที่แจ้งชัดว่าเป็นตรงกันข้ามของถวายทั้งหลายที่ให้แก่อธิการหรือผู้บริหารของนิติบุคคลฝ่ายพระศาสนจักรใดไม่ว่า แม้เป็นนิติบุคคลปัจเจกให้สันนิษฐานว่า เป็นของถวายให้แก่นิติบุคคลนั้นเอง

วรรค 2 ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับนิติบุคคลสาธารณะของถวายที่กล่าวถึงในวรรค 1 ปฏิเสธไม่ได้ เว้นแต่มีเหตุอันชอบและในเรื่องใหญ่จะปฏิเสธไม่ได้ เว้นแต่มีอนุญาตของผู้ใหญ่ผู้มีอำนาจต้องมีอนุญาตของผู้ใหญ่คนเดียวกันเพื่อรับของถวายที่มีภาระหรือเงื่อนไขติดพัน โดยคงไว้ซึ่งข้อกำหนดของมาตรา 1295

วรรค 3 ของถวายจากสัตบุรุษ เพื่อจุดประสงค์ที่กำหนดไว้ สามารถใช้เฉพาะกับจุดประสงค์นั้นเท่านั้น

มาตรา 1268 พระศาสนจักร ยอมรับการครอบครองปรปักษ์ เป็นวิธีการเพื่อได้มา และเพื่อปลดเปลื้องภาระในเรื่องเกี่ยวกับทรัพย์สินฝ่ายโลกตามกฎเกณฑ์ของมาตรา 197–199

มาตรา 1269 วัตถุศักดิ์สิทธิ์ ถ้าอยู่ในการครอบครองของปัจเจกบุคคลปัจเจกบุคคลสามารถได้มาด้วยการครอบครองปรปักษ์แต่ไม่อนุญาตให้ใช้ในทางไม่ศักดิ์สิทธิ์เว้นแต่วัตถุศักดิ์สิทธิ์นั้นได้สูญเสียการเสก ถวาย หรือการเสกอวยพรแล้วอย่างไรก็ตาม ถ้าวัตถุศักดิ์สิทธิ์เป็นของนิติบุคคล สาธารณะฝ่ายพระศาสนจักรนิติบุคคลสาธารณะฝ่ายพระศาสนจักรอื่น สามารถครอบครองเท่านั้น

มาตรา 1270 อสังหาริมทรัพย์สังหาริมทรัพย์ที่มีค่า สิทธิและการเรียกร้องทางกฎหมายไม่ว่าเกี่ยวกับบุคคลหรือทรัพย์สินซึ่งเป็นของสันตะสำนักระยะครอบครองปรปักษ์ คือ 100 ปีถ้าเป็นของนิติบุคคลสาธารณะฝ่ายพระศาสนจักรอื่น ระยะครอบครองปรปักษ์ คือ 30ปี

มาตรา 1271 ด้วยเหตุผลแห่งความผูกพันเป็นหนึ่งเดียวกัน และความรักพระสังฆราชตามความสามารถของสังฆมณฑลของตน ต้องบริจาคเพื่อหาจัดปัจจัยซึ่งสันตะสำนักมีความต้องการตามสภาพแห่งกาลเวลา เพื่อสามารถบริการพระศาสนจักรสากลได้อย่างที่ควร

มาตรา 1272 ในเขตที่สิทธิประโยชน์ ตามความหมายเฉพาะของคำยังมีอยู่เป็นหน้าที่ของสภาพระสังฆราชที่จะควบคุมดูแลสิทธิประโยชน์นี้ด้วยกฎเกณฑ์ที่เหมาะสม จากการตกลงและรับรองโดยสันตะสำนัก จุดหมายของกฎเกณฑ์เหล่านี้ คือเพื่อให้รายได้และยิ่งกว่านั้นเท่าที่เป็นไปได้ให้ทุนเดิมของสิทธิประโยชน์นี้ ถูกย้ายไปทีละน้อยเข้ากองทุนที่กล่าวถึงในมาตรา 1274 วรรค 1