มันเป็นพวกของคนชั้นต่ำ เป็นขุนโจร เป็นคนหลอก ลวง และชอบยกหางตัวเอง มันชอบสอพลอพวกคนบาป เป็นคนที่สังคมรังเกียจ เพื่อว่ามันจะได้เป็นใหญ่ในทางเสื่อมเสียและเป็นมลทิน

          มันยั่วล้อพวกเราและบัญญัติของเรา มันลบหลู่เกียรติยศและเยาะเย้ยศักดิ์ศรีของเรา มันเคยบอกว่าจะทำลายพระวิหารและจะทำเช่นนี้กับสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ด้วย หน้าด้านเหลือเกิน ดังนั้นมันจึงต้องตายอย่างน่าอับอายที่สุด

            มันเป็นคนกาลิลี มาจากเมืองของคนต่างชาติ เป็นสุนัขต่างศาสนาจากเมืองเหนือ จากเมืองที่พระเทียมทั้งอาโดนิสและแอชเทรท กำลังรวมหัวกันต่อต้านพระเจ้าของอิสราเอลและชาติยิว

          ปากคอมันหยาบคายพิกล เวลามันอ้างคำของประกาศก ข้ารู้สึกรำคาญแก้วหู ซ้ำมันยังใช้ภาษาวิบัติแบบคนชั้นต่ำและแบบไพร่สามานย์อีกด้วย

          นี่ยังไม่สมควรอีกหรือที่ข้าจะตัดสินให้มันต้องตาย?

          ข้าไม่ใช่ผู้ปกปักรักษาพระวิหารหรือ? หรือข้าไม่ใช่ผู้คุ้มกฎ? จะให้ข้าหันหลังให้มัน และกล่าวอย่างสงบใจ: “เขาเป็นแค่คนบ้าในประดาคนบ้าทั้งหลายเท่านั้น ปล่อยให้เขาพูดไปเถอะ พอเหนื่อยก็เลิกพูดไปเอง พวกบ้าใบ้ปัญญาอ่อนพวกนี้ไม่มีค่าอะไรในบรรดาลูกหลานอิสราเอลหรอก” ยังงั้นหรือ?

          ข้าควรทำเป็นหูหนวกเสียเวลามันเรียกข้า ไอ้คนโกหก หน้าซื่อใจคด เป็นจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ เป็นงูมากพิษ และเป็นลูกหลานของงูมากพิษ ละหรือ?

          ไม่ละ ข้าจะไม่ทำเป็นบอดใบ้ต่อปากพล่อย ๆ ของมันเป็นอันขาด เพราะมันไม่ใช่คนบ้า มันมีสติสัมปชัญญะดี เสียงกังวานคล้ายจะมีอำนาจของมันกำลังประณามและท้าทายพวกเราทุกคน

          ด้วยเหตุนี้เองข้าจึงต้องตรึงกางเขนมัน การตายของมันจะเป็นเครื่องหมายเตือนให้ไอ้พวกอยากลองดีทั้งหลายได้รู้ตัวเอาไว้บ้าง

          ข้ารู้ดีว่า พวกผู้ใหญ่ในสภาสงฆ์บางคนจะต้องตำหนิข้าเพราะการกระทำครั้งนี้ แต่ตอนนี้ข้าก็ยังสงบใจได้เช่นเดิม ไม่รู้สึกหวั่นไหวอะไรเลย

           การให้คนหนึ่งตายเพื่อคนทั้งหมด ย่อมดีกว่าให้คนทั้งหมดตายเพราะคนคนเดียว

          ยูเดียพ่ายแพ้มาครั้งหนึ่งแล้วเพราะศึกนอก ข้าไม่อยากเห็นยูเดียต้องแพ้อีกเพราะศึกใน

          ข้าจะไม่ยอมให้ไอ้สถุลจากเมืองเหนือตัวไหนเข้าไปในสถานสักการะสูงสุด และไม่ยอมให้เงาของมันทาบลงบนหีบพันธสัญญาอย่างแน่นอน