ผู้คนพากันเรียกเขาว่า ไอ้ไพร่ เป็นลูกไม่มีพ่อ แถมยังบ้านนอกและหัวรุนแรงอีกต่างหาก

          คนบอกกันว่า เขามีสายลมไว้สางผม มีน้ำฝนไว้ซักเสื้อและอาบน้ำ

          ใคร ๆ คิดว่าเขาเป็นผีบ้า และเชื่อกันว่า คำพูดของเขาเป็นคำพูดของปิศาจ

          แต่ดูก่อนเถิดท่าน ชายคนนี้ส่งเสียงร้องท้าทายอย่างร้ายกาจ เสียงของเขาดังไม่หยุดหย่อนเลย

          เขาร้องเพลง แต่ไม่มีใครจับทำนองได้ มันบินร่อนจากคนรุ่นหนึ่งไปยังอีกรุ่นหนึ่ง อบอวลในบรรยากาศหนึ่งไปยังอีกบรรยากาศหนึ่ง ขณะเดียวกันเสียงนั้นก็ยังจดจำรำลึกถึงริมปากที่ปลดปล่อยมันออกมาและคำนึงถึงโสตที่สดับรับมันไว้

          เขาเป็นแต่คนแปลกหน้า ใช่แล้ว เขาเป็นคนแปลกหน้า เป็นนักเดินทางที่ไปยังสถานบูชา 

          เป็นแขกมาเคาะที่ประตูของเรา และเป็นผู้มาเยือนจากแดนไกล

          แต่เพราะเขาไม่เคยพบเจ้าบ้านที่ดีสักคน เขาจึงเดินทาง กลับไปยังที่ที่เขาจากมา