(The Inner World of Grief)

การสูญเสียของคุณ (YOUR LOSS)

การสูญเสียที่ไม่อาจจินตนาการและไม่อาจบรรยายได้เกิดขึ้นแล้ว มันได้สร้างบาดแผลที่ลึกมากจนความรู้สึกชาและความเจ็บปวดแสนสาหัสกลายเป็นองค์ประกอบหลักของบาดแผลนั้น

ทุกคนล้วนเผชิญกับการสูญเสียมากมายตลอดชีวิต แต่ความตายของคนที่เรารักนั้นไม่มีอะไรเทียบได้ในแง่ของความว่างเปล่าและความเศร้าอันลึกซึ้ง โลกของคุณหยุดหมุน คุณรู้เวลาที่แน่ชัดที่คนที่คุณรักเสียชีวิต หรือวินาทีที่แน่ชัดที่คุณได้รับแจ้งข่าว มันถูกประทับไว้ในความทรงจำของคุณ โลกของคุณจะดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและเหนือจริง มันดูแปลกประหลาดที่นาฬิกาของโลกยังคงเดินต่อไป ในขณะที่นาฬิกาภายในใจของคุณหยุดนิ่ง

ชีวิตของคุณยังคงดำเนินต่อไป แต่คุณไม่แน่ใจว่าเพื่ออะไร ชีวิตรูปแบบใหม่ปรากฏขึ้นตรงหน้าคุณ เป็นชีวิตที่คนที่คุณรักจะไม่ได้อยู่เคียงข้างทางร่างกายอีกต่อไป ไม่มีใครสามารถสรรหาคำพูดใดมาทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นได้ เพราะมันไม่มีคำพูดเหล่านั้นอยู่จริง คุณจะมีชีวิตรอดต่อไป แม้ว่าคุณอาจจะไม่แน่ใจว่าจะรอดไปได้อย่างไร หรือคุณต้องการที่จะรอดไปหรือไม่ก็ตาม

การสูญเสียของคุณและความโศกเศร้าที่ตามมาเป็นเรื่องส่วนบุคคลมาก และแตกต่างจากของคนอื่น คนอื่นอาจแบ่งปันประสบการณ์การสูญเสียของพวกเขา พวกเขาอาจพยายามปลอบใจคุณด้วยวิธีเดียวที่พวกเขารู้จัก แต่การสูญเสียของคุณนั้นยืนหยัดอยู่เพียงลำพังในแง่ของความหมายที่มีต่อคุณ และในความเจ็บปวดที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

• • •

ไบรอัน ชายในวัยเกือบหกสิบปี ต้องถูกตัดขา มันเป็นการสูญเสียที่เลวร้ายมาก ระหว่างช่วงทำกายภาพบำบัด เขาเห็นชายอีกคนที่ถูกตัดขาทั้งสองข้าง ตอนนี้เขาจึงคิดถึงการสูญเสียของตัวเองน้อยลงและรู้สึกว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้สึกแย่ เขาบอกว่าจู่ๆ เขาก็ตระหนักได้ว่ายังมีคนที่แย่กว่าเขา วันต่อมาในช่วงกายภาพบำบัด เขาเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีขาทั้งสองข้างแต่ต้องใช้ไม้เท้า และตอนนั้นเขาก็กลับมารู้สึกถึงการสูญเสียของตัวเองอย่างรุนแรงอีกครั้ง ชายทั้งสองคนมีโอกาสได้คุยกันหลังจบเซสชั่นว่าอะไรนำพาพวกเขามาถึงจุดนี้ ไบรอันเล่าว่าเขาเสียขาไปเพราะโรคเบาหวาน ชายที่ใช้ไม้เท้าเล่าถึงอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ทำให้หลังของเขาบาดเจ็บเล็กน้อยและบอกว่าเขาจำเป็นต้องฟื้นฟูความแข็งแรง ไบรอันซึ่งยังคงเปรียบเทียบการสูญเสียอยู่ พูดว่า "เอาเถอะ อย่างน้อยคุณก็ยังมีขาสองข้างนะ" ชายที่ใช้ไม้เท้าตอบว่า "ใช่ ผมมี แต่ผมสูญเสียภรรยาไปในอุบัติเหตุครั้งนั้น"

เมื่อคุณเปรียบเทียบการสูญเสีย การสูญเสียของคนอื่นอาจดูใหญ่กว่าหรือเล็กกว่าของคุณ แต่การสูญเสียทุกรูปแบบล้วนเจ็บปวด หากคุณสูญเสียสามีตอนอายุ 70 ปี ก็จะมีคนที่สูญเสียสามีตอนอายุ 48 ปี หากคุณสูญเสียพ่อแม่ตอนอายุ 12 ปี ก็จะมีคนที่สูญเสียพ่อแม่ตอน 5 ขวบ หรือ 15 ปี การสูญเสียเป็นเรื่องส่วนบุคคลมากและการเปรียบเทียบไม่เคยใช้ได้ผล ไม่มีการสูญเสียใดมีความสำคัญมากไปกว่าการสูญเสียอื่น การสูญเสียของคุณต่างหากที่สำคัญสำหรับคุณ การสูญเสียของคุณต่างหากที่ส่งผลกระทบต่อคุณ การสูญเสียของคุณนั้นลึกซึ้งและสมควรได้รับความใส่ใจจากคุณโดยไม่ต้องนำไปเปรียบเทียบ คุณเป็นคนเดียวที่สามารถประเมินขนาดของการสูญเสียของคุณได้ ไม่มีใครจะล่วงรู้ถึงความหมายของสิ่งที่เคยร่วมแบ่งปัน หรือความลึกของความว่างเปล่าที่ทอดเงาปกคลุมอนาคตของคุณ มีเพียงคุณเท่านั้นที่รู้ซึ้งถึงการสูญเสียของคุณ มีเพียงคุณเท่านั้นที่สามารถรับรู้ได้อย่างเต็มที่ถึงความลึกซึ้งของความสัมพันธ์ทางกายภาพที่สิ้นสุดลง

เราทุกคนต่างสวมหลายบทบาทในชีวิต: คู่สมรส พ่อแม่ ลูก สมาชิกในครอบครัว เพื่อน คุณรู้จักคนที่คุณรักในแบบที่ไม่มีใครเคยรู้และจะไม่มีใครรู้ การตายของคนหนึ่งคนส่งผลกระทบต่อผู้คนมากมายในหลากหลายวิธี ทุกคนรู้สึกถึงการสูญเสียนั้นในแบบฉบับของตัวเอง หน้าที่ของคุณในการไว้อาลัยและโศกเศร้าคือการรับรู้ถึงการสูญเสียของตัวคุณเองอย่างเต็มที่ เพื่อมองเห็นมันในแบบที่คุณเท่านั้นที่ทำได้ การให้ความเคารพและใช้เวลาอย่างที่มันสมควรได้รับ จะช่วยให้คุณมอบความสมบูรณ์ให้กับการสูญเสียอันลึกซึ้งที่เป็นของคุณ