คริสตชนเทียม (เช่น ชาวมอร์มอน) มักชอบอ้างอิงถึง "บรรดาพระเจ้า" (gods) ในพันธสัญญาเดิม พวกเขาชอบยกเพลงสดุดี 82:6 หรือปฐมกาล 1:26 มาเป็นข้อพิสูจน์ จากมุมมองของพวกเขา พวกเขาทึกทักเอาว่าสิ่งเหล่านี้คือพระเจ้าจริงๆ และด้วยเหตุนี้จึงสร้างความชอบธรรมให้ความเชื่อของตนเองที่ว่าสักวันหนึ่งพวกเขาก็จะเป็นพระเจ้าด้วยเช่นกันผ่านกระบวนการ "การยกย่องให้สูงขึ้น" (exaltation) เราทุกคนต่างรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นกับบรรดาผู้ที่พยายามจะกลายเป็นพระเจ้า (ในหนังสือปฐมกาล)? แน่นอนว่านี่คือการบิดเบือนความเชื่อที่ชาวยิวยึดถือมาตลอดในเรื่องเอกเทวนิยม (Monotheism)

ปฐมกาล 1:26 เป็นข้อพิสูจน์ถึงพระตรีเอกภาพ พระเป็นเจ้าองค์เดียวในสามพระบุคคลที่แตกต่างกัน: “พระเป็นเจ้าทรงสร้างมนุษย์ตามฉายาของพระองค์…” (ปฐมกาล 1:27) “ให้เราสร้างมนุษย์ตามฉายาของเรา ตามแบบอย่างของเรา” (ปฐมกาล 1:26) ข้อ 27 เป็นเอกพจน์และชี้ให้เห็นถึงความเป็นหนึ่งเดียวของพระเป็นเจ้า ข้อ 26 ใช้คำว่า “เรา” และ “ของเรา” เพื่อชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างภายในความเป็นหนึ่งเดียวนั้น คำภาษาฮีบรูสำหรับพระเป็นเจ้าคือ เอโลฮิม (Elohim) ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความเป็นหนึ่งเดียว แต่ก็มีความเป็นพหูพจน์หรือความแตกต่างอยู่ภายในความเป็นหนึ่งเดียวนั้นเช่นกัน

ในส่วนของเพลงสดุดี 82:6 "บรรดาพระเจ้า" ที่ถูกอ้างถึงในที่นี้ไม่ใช่แม้แต่เทพเจ้าของคนต่างศาสนา แต่พวกเขาคือผู้พิพากษาที่ชั่วร้ายซึ่งนำสิทธิอำนาจที่พระเป็นเจ้าประทานให้ไปใช้ในทางที่ผิดและล่วงละเมิด บรรดาผู้พิพากษาของอิสราเอล เนื่องจากพวกเขาใช้อำนาจตามสิทธิของพระเป็นเจ้าในการพิพากษา (เฉลยธรรมบัญญัติ 1:17) จึงถูกเรียกว่า "บรรดาพระเจ้า" แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเพียงมนุษย์ที่ต้องตายก็ตาม (ดู อพยพ 21:6)

เมื่อพันธสัญญาเดิมกล่าวถึง "บรรดาพระเจ้า" สิ่งนั้นกำลังกล่าวถึงการนมัสการรูปเคารพของคนต่างศาสนาที่ไร้ค่า ว่างเปล่า และไม่มีประโยชน์ เพลงสดุดี 115:3-8 อธิบายให้เห็นว่าควรเข้าใจคำว่า "บรรดาพระเจ้า" อย่างไร: "แต่พระเป็นเจ้าของเราสถิตในสวรรค์ พระองค์ทรงกระทำทุกสิ่งที่พระองค์ทรงพอพระทัย รูปเคารพ [บรรดาพระเจ้า] ของพวกเขานั้นเป็นเงินและทอง เป็นผลงานจากน้ำมือมนุษย์ มีปากแต่พูดไม่ได้ มีตาแต่มองไม่เห็น มีหูแต่ไม่ได้ยิน มีจมูกแต่สูดกลิ่นไม่ได้ มีมือแต่คลำไม่ได้ มีเท้าแต่เดินไม่ได้ ไม่มีเสียงใดหลุดออกมาจากลำคอของพวกมัน ผู้ที่สร้างพวกมันก็จะกลายเป็นเหมือนพวกมัน และทุกคนที่วางใจในพวกมันก็เช่นกัน"

นอกจากนี้ เมื่อเราตรวจสอบต้นฉบับดั้งเดิมในภาษาฮีบรู เราจะเห็นว่าเมื่อมีการอ้างถึงพระเป็นเจ้า จะใช้รูปแบบดังต่อไปนี้: คำกริยาเอกพจน์ + เอโลฮิม = พระเป็นเจ้า เมื่อมีการอ้างถึงพระเท็จเทียม จะใช้รูปแบบดังต่อไปนี้: คำกริยาพหูพจน์ + เอโลฮิม = พระเท็จเทียม ในฉบับแปลภาษากรีกเซปตัวจินต์ (Septuagint) มีคำว่า theos สำหรับพระเป็นเจ้าเที่ยงแท้ และ theoi สำหรับพระเท็จเทียม

สิ่งสำคัญคือต้องตระหนักว่าในช่วงเวลาที่มีการเขียนพระคัมภีร์ ลัทธิอเทวนิยม (Atheism) ยังไม่ได้เป็นขบวนการทางปัญญา ลัทธิอเทวนิยมดังที่เรารู้จักกันในปัจจุบันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างใหม่สำหรับยุคสมัยใหม่ ดังนั้นสำหรับผู้คนในโลกยุคโบราณ คำถามคือมีพระเป็นเจ้าองค์เดียวหรือมีพระเจ้าหลายองค์ การเผยแสดงสอนเราว่ามีพระเป็นเจ้าเที่ยงแท้เพียงองค์เดียว และบรรดาผู้ที่นมัสการ "บรรดาพระเจ้า" ก็กำลังนมัสการรูปเคารพ นมัสการสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง!

พระคัมภีร์มีความชัดเจนมากว่ามีพระเป็นเจ้าเพียงองค์เดียว ดังที่เฉลยธรรมบัญญัติ 4:35 ระบุว่า: “ท่านได้รับอนุญาตให้เห็นสิ่งนี้ทั้งหมด เพื่อท่านจะได้รู้ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระเป็นเจ้า และไม่มีพระเจ้าอื่นใดอีก” เฉลยธรรมบัญญัติ 6:4 ระบุว่า: “อิสราเอลเอ๋ย จงฟังเถิด! องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเป็นพระเป็นเจ้าของเรา องค์พระผู้เป็นเจ้าแต่เพียงพระองค์เดียว!” เฉลยธรรมบัญญัติ 32:39 ระบุว่า: “จงเรียนรู้เถิดว่า เรา เราเพียงผู้เดียวคือพระเป็นเจ้า และไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากเรา” อิสยาห์ 45:5-6 ระบุว่า: “เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า และไม่มีพระเจ้าอื่นใด ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากเรา… [ตั้งแต่] ทิศตะวันออกจดทิศตะวันตก มนุษย์จะได้รู้ว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากเรา” ในอิสยาห์ 43:10 เราอ่านพบว่า: “ก่อนหน้าเรา ไม่มีพระเจ้าใดถูกสร้างขึ้น และหลังจากเราก็จะไม่มีเช่นกัน” 1 โครินธ์ 8:4 ระบุว่า: “[มี] พระเป็นเจ้าเพียงองค์เดียว คือพระบิดา ซึ่งสรรพสิ่งมาจากพระองค์และเรามีชีวิตอยู่เพื่อพระองค์…” ใน 1 ทิโมธี 2:5 เราอ่านพบว่า: “เพราะมีพระเป็นเจ้าเพียงองค์เดียว” เอเฟซัส 4:5 ระบุว่า: “[มี] องค์พระผู้เป็นเจ้าเพียงพระองค์เดียว ความเชื่อเดียว ศีลล้างบาปเดียว พระเป็นเจ้าและพระบิดาของทุกคนเพียงพระองค์เดียว ผู้ทรงอยู่เหนือทุกคน ผ่านทางทุกคน และในทุกคน” ในยอห์น 17:3 เราอ่านพบว่า: “นี่คือชีวิตนิรันดร คือการที่พวกเขาได้รู้จักพระองค์ ผู้ทรงเป็นพระเป็นเจ้าเที่ยงแท้เพียงพระองค์เดียว” รายการนี้ยังมีอีกมากมาย มีพระเป็นเจ้าเพียงองค์เดียวเท่านั้น! การยอมรับว่ามีพระเจ้ามากกว่าหนึ่งองค์คือการปฏิเสธตัวพระคัมภีร์เอง การเชื่อใน "บรรดาพระเจ้า" หรือการต้องการกลายเป็น "บรรดาพระเจ้า" คือการตั้งตนเป็นศัตรูกับพระเป็นเจ้าเที่ยงแท้เพียงองค์เดียว (ปฐมกาล 20:2-3)

ปิตาจารย์ของพระศาสนจักรทุกท่านล้วนยืนยันถึงความเป็นจริงในพระเป็นเจ้าองค์เดียวและเพียงพระองค์เดียวเท่านั้น!