9 ธันวาคม 1531: การประจักษ์ครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สองของพระนางมารีย์พรหมจารีแก่ฮวน ดิเอโก ที่เตเปยัก

10 ธันวาคม 1531: การประจักษ์ครั้งที่สามของพระนางมารีย์พรหมจารีแก่ฮวน ดิเอโก ที่เตเปยัก

12 ธันวาคม 1531: การประจักษ์ครั้งที่สี่ที่เตเปยัก; การบังเกิดรูปภาพอัศจรรย์ต่อหน้าพระสังฆราชซูมาร์รากา (Bishop Zumárraga) และการประจักษ์ของพระแม่มารีย์แก่ฮวน แบร์นาร์ดิโน (Juan Bernardino) ที่โตลเปตลัก (Tolpetlac) ซึ่งได้รับการรักษาให้หายจากโรคร้ายแรงถึงชีวิต

ธันวาคม 1531: รูปภาพถูกนำมาตั้งแสดงในวัดน้อยส่วนตัวของพระสังฆราช ซึ่งได้รับความเคารพศรัทธาจากชาวแอซเท็กหลายพันคน การก่อสร้างสักการสถานขนาดเล็กแห่งแรกที่เตเปยักแล้วเสร็จ

26 ธันวาคม 1531: ขบวนแห่แห่งชัยชนะอัญเชิญรูปภาพศักดิ์สิทธิ์จากเม็กซิโกซิตีไปยังเตเปยัก ชาวเม็กซิกันคนหนึ่งซึ่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุถูกลูกธนู ได้กลับฟื้นคืนชีพต่อหน้ารูปภาพ

1533 วัดน้อยที่ใหญ่ขึ้น ซึ่งรู้จักกันในชื่อ อาศรมแห่งที่สอง (Second Hermitage) ถูกสร้างขึ้นที่เตเปยักเพื่อเป็นที่ประดิษฐานรูปภาพศักดิ์สิทธิ์

1539 การกลับใจของชาวเม็กซิโกส่วนใหญ่สำเร็จลุล่วง; ชาวแอซเท็ก 8,000,000 คนน้อมรับความเชื่อคาทอลิก ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากการบังเกิดรูปภาพศักดิ์สิทธิ์

15 พฤษภาคม 1544: ฮวน แบร์นาร์ดิโน เสียชีวิตในวัย 84 ปี ที่โตลเปตลัก

1544 การจาริกแสวงบุญของเด็กๆ ไปยังเตเปยัก ส่งผลให้โรคระบาดร้ายแรงที่คร่าชีวิตผู้คนไปถึง 12,000 คนในเม็กซิโกซิตีเพียงแห่งเดียวยุติลงในทันที

1545 บันทึกการประจักษ์ที่เป็นลายลักษณ์อักษรฉบับแรกสุดโดย ดอน อันโตนิโอ วาเลเรียโน คือ นิกัน โมโปวา (Nican Mopohua)

1548 ฮวน ดิเอโก เสียชีวิตในวัย 74 ปี ที่เตเปยัก

1556 อาศรมแห่งที่สามถูกสร้างขึ้นที่เตเปยักโดย ดอน อลอนโซ เด มอนตูฟาร์ (D. Alonso de Montufar, O.P.) พระอัครสังฆราชองค์ที่สองแห่งเม็กซิโก

1557 พระอัครสังฆราชแห่งเม็กซิโกทรงรับรองความจริงของการประจักษ์อย่างเป็นทางการตามกฎหมายพระศาสนจักร (canonically)

1570 รายการทรัพย์สินของอัครสังฆมณฑลเม็กซิโกถูกส่งไปยังกษัตริย์ฟิลิปที่ 2 แห่งสเปน โดย ดอน อลอนโซ เด มอนตูฟาร์ O.P. ซึ่งรวมถึงวัดน้อยที่เตเปยัก ภาพวาดจำลองของรูปภาพศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกส่งไปถวายกษัตริย์ในเวลาเดียวกันนั้น ได้มีบทบาทสำคัญในยุทธนาวีที่เลปันโต (Battle of Lepanto)

1629 น้ำท่วมครั้งใหญ่ในเม็กซิโกซิตีทำให้ประชากร 30,000 คนจมน้ำเสียชีวิต รูปภาพศักดิ์สิทธิ์ถูกอัญเชิญเข้ามาในเมืองโดยขบวนแห่ทางเรือ และประดิษฐานอยู่ในอาสนวิหารจนกว่าน้ำจะลด

14 พฤษภาคม 1634: รูปภาพศักดิ์สิทธิ์ถูกอัญเชิญกลับไปยังเตเปยักในขบวนแห่ขอบพระคุณอันยิ่งใหญ่ เพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งการสิ้นสุดของน้ำท่วม

เมษายน 1709: พิธีเสกและอุทิศ (Solemn dedication) มหาวิหาร (Basilica) แห่งแรกของพระแม่กัวดาลูเปที่เตเปยัก

1736 เม็กซิโกเผชิญกับโรคระบาดไทฟัสซึ่งคร่าชีวิตผู้คนไปราว 700,000 คน

27 เมษายน 1737: โรคระบาดยุติลงเมื่อพระแม่กัวดาลูเปได้รับการประกาศให้เป็นองค์อุปถัมภ์ (Patroness) ของประเทศ วันที่ 12 ธันวาคม ได้รับการประกาศให้เป็นวันฉลองบังคับ (holy day) และวันหยุดราชการ

24 เมษายน 1754: ในกรุงโรม สมณะกระทรวงพิธีกรรม (Sacred Congregation of Rites) ออกกฤษฎีกาอนุมัติบทสวดทำวัตรและมิสซาสำหรับพระแม่กัวดาลูเป

25 เมษายน 1754: สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ทรงออกสมณสาส์น (Bull) รับรองพระแม่กัวดาลูเปในฐานะองค์อุปถัมภ์แห่งเม็กซิโก และทรงยกข้อความจากเพลงสดุดี 147 ว่า: พระองค์ไม่ได้ทรงกระทำเช่นนี้แก่ชนชาติอื่นใดเลย

1756 การตรวจสอบรูปภาพศักดิ์สิทธิ์อย่างจริงจังครั้งแรกโดยจิตรกรชื่อดัง มิเกล กาเบรรา และศิลปินอื่นๆ ซึ่งประกาศว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่จะทำซ้ำให้สมบูรณ์แบบได้

1777 เริ่มการก่อสร้างวัดน้อยแห่งบ่อน้ำ (Chapel of the Well) ที่เตเปยัก ซึ่งตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของลานจัตุรัส

1791 รูปภาพศักดิ์สิทธิ์ได้รับการปกป้องจากการถูกทำลายอย่างปาฏิหาริย์ เมื่อกรดไนตริกที่ใช้ทำความสะอาดกรอบทองและเงิน หกใส่ผืนผ้าอันบอบบางของรูปภาพโดยอุบัติเหตุ แต่กลับทิ้งไว้เพียงรอยคราบน้ำบางๆ เท่านั้น

1802 สร้างวัดน้อยที่กูเอาติตลัน (Cuauhtitlan) บ้านเกิดของฮวน ดิเอโก

1821 ในตอนสิ้นสุดสงครามประกาศอิสรภาพของเม็กซิโก จักรพรรดิออกุสติน เด อิตูร์บิเด แห่งชาติใหม่ ได้มอบหมายประเทศชาติให้อยู่ในความดูแลของพระแม่กัวดาลูเปอย่างเป็นทางการ

1890 การบูรณะมหาวิหารพระแม่กัวดาลูเป

1894 สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 13 ทรงอนุมัติบทสวดทำวัตรและมิสซาใหม่ของพระแม่กัวดาลูเป

12 ตุลาคม 1895: การสวมมงกุฎครั้งแรกให้แก่รูปภาพศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งได้รับอนุมัติโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 13

24 สิงหาคม 1910: พระแม่กัวดาลูเปได้รับการประกาศให้เป็นองค์อุปถัมภ์แห่งละตินอเมริกาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 10

14 พฤศจิกายน 1921: การปกป้องรูปภาพศักดิ์สิทธิ์อย่างปาฏิหาริย์อีกครั้ง เมื่อระเบิดที่จุดชนวนใต้รูปภาพโดยเจ้าหน้าที่รัฐบาลที่ต่อต้านศาสนา ไม่สามารถทำลายแม้กระทั่งกระจกครอบให้แตกร้าวได้

1929 ภาพสะท้อนของชายผู้หนึ่งถูกพบในพระเนตรของรูปภาพโดย อัลฟอนโซ มาร์กูเอ กอนซาเลซ การค้นพบของเขายังไม่ถูกตีพิมพ์จนกระทั่งปี 1960 ตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่สักการสถาน

12 ธันวาคม 1933: พิธีมิสซาสง่า (Solemn Pontifical Mass) ในมหาวิหารนักบุญเปโตร กรุงโรม ต่อพระพักตร์สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 ผู้ทรงย้ำการประกาศของสมเด็จพระสันตะปาปานักบุญปิอุสที่ 10 ที่ให้พระแม่กัวดาลูเปเป็นองค์อุปถัมภ์แห่งละตินอเมริกา

12 ตุลาคม 1945: สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 ทรงรำลึกถึงวันครบรอบ 50 ปีแห่งการสวมมงกุฎครั้งแรกให้แก่รูปภาพศักดิ์สิทธิ์ ผ่านการกระจายเสียงทางวิทยุถึงประชาชนชาวเม็กซิโก

1946 การตรวจสอบแสดงให้เห็นว่าภาพเหมือนของพระแม่มารีย์ปราศจากรอยพู่กัน ซึ่งบ่งชี้ว่ามันไม่น่าจะเป็นภาพที่ถูกวาดขึ้น

1951 คาร์ลอส ซาลินาส ตรวจสอบรูปภาพศักดิ์สิทธิ์และสังเกตเห็นภาพในพระเนตร

1955 เด็กชายคนหนึ่งในโตลเปตลักค้นพบไม้กางเขนหินที่ทำเครื่องหมายจุดที่ฮวน ดิเอโก พบคุณลุงที่กำลังจะตายของเขา

11 ธันวาคม 1955: การประกาศทางวิทยุยืนยันว่าภาพของชายที่เห็นในพระเนตรของภาพเหมือนนั้นเป็นของฮวน ดิเอโก อย่างแน่นอน

1962 ดร. และนางชาร์ลส์ เจ. วาหลิก แห่งนิวยอร์ก ค้นพบภาพสะท้อนอีกสองภาพในพระเนตรของภาพเหมือน หลังจากศึกษาภาพถ่ายของพระพักตร์ของภาพที่ขยายขึ้นยี่สิบห้าเท่า ดร. วาหลิก พิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ด้วยการทดลองถ่ายภาพถึงความเป็นไปได้ของภาพสะท้อนดังกล่าวในดวงตาของมนุษย์

31 พฤษภาคม 1966: สมเด็จพระสันตะปาปาเปาโลที่ 6 ทรงส่งกุหลาบทองคำ (Golden Rose) ไปยังสักการสถานพระแม่กัวดาลูเป

1975 การอัญเชิญรูปภาพศักดิ์สิทธิ์จากมหาวิหารเก่า ซึ่งอยู่ในอันตรายจากการทรุดตัว ไปยังวิหารอันทันสมัยแห่งใหม่ที่อยู่ใกล้เคียง

มกราคม 1979: สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 เสด็จเยือนสักการสถานพระแม่กัวดาลูเป ทรงเป็นองค์สันตะปาปาพระองค์แรกในประวัติศาสตร์ที่เสด็จเยือน

พฤษภาคม 1979: รูปภาพศักดิ์สิทธิ์ถูกนำไปตรวจสอบด้วยการแผ่รังสีอินฟราเรดโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกันสองท่าน รายงานของพวกเขาในเวลาต่อมายืนยันถึงธรรมชาติเหนือธรรมชาติของภาพเหมือน

1981 วันครบรอบ 450 ปีของการประจักษ์: มีการเฉลิมฉลองทั่วเม็กซิโก