เพื่อประเมินข้อกล่าวอ้างนี้ เราต้องพิจารณาว่าคำว่า "การนมัสการ" หมายถึงอะไร ในอดีต คำนี้หมายถึงสภาพของการเป็นผู้คู่ควร และไม่มีความเชื่อมโยงเฉพาะเจาะจงกับแนวคิดเรื่องพระเจ้า ดังนั้น แม้แต่ในปัจจุบัน เจ้าหน้าที่หลายคนในรัฐบาลอังกฤษยังถูกเรียกว่า "ใต้เท้า" ซึ่งก็เป็นเพียงอีกวิธีหนึ่งในการกล่าวคำว่า "ท่านผู้ทรงเกียรติ" ซึ่งเป็นวลีที่เราใช้สำหรับผู้พิพากษาในอเมริกา

แนวคิดพื้นฐานเบื้องหลังการนมัสการจึงเป็นการให้เกียรติบุคคลตามที่เขาสมควรได้รับ อย่างไรก็ตาม ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันร่วมสมัย คำนี้มีความเกี่ยวข้องอย่างผูกขาดกับการถวายพระเกียรติแด่พระเจ้า เมื่อเข้าใจในลักษณะนี้ คาทอลิกได้นมัสการพระนางมารีย์และบรรดานักบุญหรือไม่

พระคัมภีร์ยอมรับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเป็นเรื่องชอบธรรมที่จะให้เกียรติอย่างเหมาะสมแก่มนุษย์แต่ละคน เราพบความรู้สึกนี้แสดงออกในข้อความต่างๆ เช่น จงเคารพบิดามารดาของท่าน (อพยพ 20:12, เฉลยธรรมบัญญัติ 5:16) จงให้แก่ทุกคนตามสิทธิที่เขาควรได้รับ จงเสียภาษีแก่ผู้ที่ท่านต้องเสีย จงเสียค่าธรรมเนียมแก่ผู้ที่ท่านต้องเสีย จงเคารพผู้ที่ท่านต้องเคารพ จงให้เกียรติผู้ที่ท่านต้องให้เกียรติ (โรม 13:7) จงให้เกียรติทุกคน จงรักบรรดาพี่น้อง จงยำเกรงพระเจ้า จงถวายพระเกียรติแด่จักรพรรดิ (1 เปโตร 2:17)

ภายใต้การดลใจของพระจิตเจ้า พระนางมารีย์พรหมจารีถึงกับทรงพยากรณ์ว่าพระนางจะได้รับเกียรติรูปแบบพิเศษในฐานะพระมารดาของพระคริสต์ไปตลอดประวัติศาสตร์ที่เหลือว่า "ตั้งแต่นี้ไป ชนทุกยุคทุกสมัยจะทำนายว่าข้าพเจ้าเป็นผู้มีบุญ พระผู้ทรงสรรพานุภาพทรงกระทำกิจการยิ่งใหญ่สำหรับข้าพเจ้า พระนามของพระองค์ศักดิ์สิทธิ์" (ลูกา 1:48 ถึง 49)

ดังนั้น จึงเป็นเรื่องชอบธรรมที่จะแสดงความเคารพต่อบุคคลอื่น รวมถึงบุคคลอย่างพระนางมารีย์พรหมจารีและบรรดานักบุญองค์อื่นๆ คำถามคือสิ่งที่คาทอลิกกำลังทำนั้นเทียบเท่ากับการถวายพระเกียรติเยี่ยงพระเจ้า หรือการนมัสการที่สงวนไว้สำหรับพระเจ้าเพียงพระองค์เดียวหรือไม่

บางคนใช้การคำนวณตัวเลขเพื่อโต้แย้งว่าคาทอลิกทำเช่นนั้น พวกเขาอาจชี้ไปที่การสวดสายประคำ ซึ่งมีการสวดบทวันทามารีย์สิบจบต่อบทข้าแต่พระบิดาหนึ่งจบ แต่การที่คุณพูดคุยกับใครบ่อยแค่ไหนเป็นการเปิดเผยว่าคุณถือว่าบุคคลนั้นเป็นพระเจ้าหรือไม่ ในชีวิตประจำวัน คนทั่วไปพูดคุยกับมนุษย์คนอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นเจ้านาย คู่สมรส หรือลูกๆ บ่อยครั้งกว่าที่พวกเขาสวดภาวนาต่อพระเจ้ามากนักเมื่อนับเป็นตัวเลข แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาถือว่ามนุษย์คนอื่นๆ เป็นเทพเจ้า การนับว่าเราพูดคุยกับมนุษย์อีกคนบ่อยแค่ไหนนั้นไม่ใช่ตัวบ่งชี้ที่เชื่อถือได้เลย

คำถามที่แท้จริงคือ คาทอลิกถือว่าพระนางมารีย์และบรรดานักบุญเป็นเทพเจ้าหรือไม่ และคำตอบคือไม่ พระศาสนจักรสอนอย่างชัดเจนว่าท่านเหล่านั้นเป็นสิ่งสร้างที่มีขอบเขตจำกัด ไม่ใช่พระเจ้าผู้ไร้ขอบเขตจำกัดและไม่ได้ถูกสร้างขึ้น ท่านเหล่านั้นเป็นผู้รับพระหรรษทานของพระเจ้าเช่นเดียวกับเรา ไม่ใช่ตัวพระเจ้าเอง

แล้ว "การสวดภาวนาต่อบรรดานักบุญ" ล่ะ ขอย้ำอีกครั้งว่า สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับความสับสนของคำศัพท์ซึ่งอิงตามพัฒนาการของภาษาอังกฤษ ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันภาษาพูด คำว่า pray บ่งบอกถึงการกระทำเพื่อการนมัสการพระเจ้า อย่างไรก็ตาม คำนี้มีรากศัพท์มาจากภาษาละตินคำว่า precare ซึ่งหมายถึงการขอร้อง การอ้อนวอน หรือการวิงวอน ภายในช่วงศตวรรษที่ 1300 วลีภาษาอังกฤษ I pray thee ถูกใช้เป็นวิธีในการขอร้องอย่างสุภาพ กล่าวคือแปลว่า "ฉันขอร้องคุณ" วลีนี้ต่อมาถูกย่อให้เหลือเพียงคำเดียวคือ prithee ซึ่งหาได้ยากในภาษาอังกฤษแบบอเมริกันสมัยใหม่ แต่มักพบได้ทั่วไปในผลงานของเชกสเปียร์ เป็นต้น

ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน คำว่า pray ท้ายที่สุดก็ถูกจำกัดความหมายไว้ใช้กับการกระทำเพื่อการนมัสการพระเจ้า อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่ความหมายดั้งเดิมของมัน ถึงกระนั้น ความหมายดั้งเดิมของคำก็ยังคงถูกเก็บรักษาไว้ในสถานที่ต่างๆ เช่น ศาลยุติธรรม ซึ่งวลีที่ว่า "ลูกความของข้าพเจ้าขอวิงวอนต่อศาล..." ยังคงหมายถึง "ลูกความของข้าพเจ้าขอร้องศาล..." และในแวดวงคาทอลิก ซึ่งบ่งบอกถึงการขอให้บรรดานักบุญช่วยวิงวอน

หากคุณอ่านหนังสือคำสอนและเอกสารทางการอื่นๆ ของคาทอลิก คุณจะไม่พบวลีที่ว่า "การสวดภาวนาต่อบรรดานักบุญ" สิ่งเหล่านี้เป็นสำนวนภาษาพูดที่ผู้พูดภาษาอังกฤษใช้ สิ่งที่คุณจะพบแทนก็คือวลีที่ว่า "การช่วยวิงวอนของบรรดานักบุญ" (เทียบ CCC 956, 1434) ซึ่งแสดงออกได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้นว่าคาทอลิกกำลังขอสิ่งใดเมื่อพวกเขา "สวดภาวนาต่อบรรดานักบุญ" พวกเขากำลังขอให้บรรดานักบุญช่วยวิงวอน กล่าวคือ พวกเขากำลังขอให้ท่านเหล่านั้นช่วยทูลขอพระเจ้าให้ทรงตอบรับคำภาวนาของพวกเขา

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ พวกเขากำลังขอให้บรรดานักบุญเป็นเพื่อนร่วมภาวนาของพวกเขา สิ่งนี้ไม่ได้เทียบเท่ากับการนมัสการพระเจ้ามากไปกว่าเวลาที่ชาวโปรเตสแตนต์ขอให้บุคคลอื่นบนโลกนี้ร่วมสวดภาวนาไปพร้อมกับพวกเขา