เอกสารฉบับนี้ให้เหตุผลว่าโรงเรียนคือศูนย์กลางแห่งการหล่อหลอมความเป็นมนุษย์ ซึ่งนี่คือจุดมุ่งหมายทั่วไปของโรงเรียนทุกแห่งอันประกอบไปด้วยองค์ประกอบต่างๆ อย่างครบถ้วน กล่าวคือ เป็นสถานที่สำหรับบ่มเพาะวัฒนธรรมอย่างบูรณาการ การหล่อหลอมทางศีลธรรม การศึกษาด้านจริยธรรม และการพัฒนาทางจิตวิทยา นอกเหนือจากคุณลักษณะสำคัญเหล่านี้แล้ว โรงเรียนคาทอลิกยังมีลักษณะที่โดดเด่นแตกต่างจากโรงเรียนอื่นๆ นั่นคือการมีพระคริสต์ทรงเป็นศูนย์กลางและเป็นรากฐานของ "พันธกิจทางการศึกษาทั้งมวลในโรงเรียนคาทอลิก" และพระวรสาร (the Gospel) คือคุณค่าหลักของโรงเรียนคาทอลิกเสมอ [1] ในด้านพันธกิจ พระศาสนจักรมีความมุ่งมั่นที่จะพัฒนาความเป็นมนุษย์อย่างรอบด้านให้มีความละม้ายคล้ายกับพระคริสต์ผู้ทรงเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ [2] ดังนั้น พันธกิจแห่งความรอดของพระศาสนจักรที่มีต่อมวลมนุษยชาติจึงสามารถทำความเข้าใจได้ในบริบทนี้ ด้วยเหตุนี้ โรงเรียนคาทอลิกจึงมีเป้าหมายเพื่อ "การสื่อสารทางวัฒนธรรมของมนุษย์อย่างมีวิจารณญาณ และการหล่อหลอมบุคคลอย่างครบครัน" ซึ่งดำเนินงานภายใต้วิสัยทัศน์แบบคริสตชน [3] ย่อหน้าที่ 37 ได้สรุปหลักการเหล่านี้ไว้ว่า:

"หลักการเบื้องต้นเหล่านี้บ่งบอกถึงหน้าที่และเนื้อหาของโรงเรียนคาทอลิก ภารกิจพื้นฐานของโรงเรียนคือการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมกับความเชื่อ และการผสมผสานระหว่างความเชื่อกับชีวิต: ประการแรกบรรลุได้ด้วยการบูรณาการความรู้ในทุกแง่มุมของมนุษย์ผ่านวิชาที่สอน ภายใต้แสงสว่างแห่งพระวรสาร; ประการที่สองคือการเติบโตของคุณธรรมอันเป็นลักษณะเฉพาะของคริสตชน" [4]

อำนาจการสอนของพระศาสนจักร (The magisterium) ได้ตั้งคำถามอีกประการหนึ่งว่า พระศาสนจักรยังคงยึดถือนโยบายที่ให้โรงเรียนคาทอลิกรับใช้เฉพาะชุมชนคาทอลิกเท่านั้นอยู่หรือไม่? เราพบคำตอบที่ยืนยันในเชิงบวกภายใต้หัวข้อ "โรงเรียนคาทอลิกในฐานะศูนย์กลางของชุมชนคริสตชนแห่งการศึกษา" ตามที่เอกสารระบุ จะต้องมีเกณฑ์บางประการสำหรับประเด็นนี้ ได้แก่:

(1) องค์ประกอบของคุณค่าแบบคริสตชนและการแสดงออกถึงความเชื่อภายในการศึกษา [5]

(2) ขนบธรรมเนียมทางพิธีกรรมและศีลศักดิ์สิทธิ์ [6] และ

(3) เป้าหมายของการศึกษาไม่ใช่เพื่อ "ความมั่งคั่งและความสำเร็จทางวัตถุ แต่เป็นการเรียกให้มารับใช้และมีความรับผิดชอบต่อผู้อื่น" [7] กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตามวิสัยทัศน์นี้ ลักษณะของโรงเรียนคาทอลิกประกอบด้วยการศึกษาด้านศาสนา บรรยากาศทางความเชื่อ และสัมฤทธิผลของผู้เรียน

ยิ่งไปกว่านั้น เอกสารยังได้ให้แนวทางปฏิบัติสำหรับการนำวิสัยทัศน์เหล่านี้ไปใช้จริง ข้อเสนอแนะแรกคือในระดับองค์กร ภายใต้หลักการแห่งการช่วยเหลือเกื้อกูล (principle of subsidiarity) และความรับผิดชอบของอำนาจปกครองในพระศาสนจักร งานอภิบาลด้านโรงเรียนจึงเป็นของคริสตชนผู้มีความเชื่อทุกคน ทั้งฆราวาส นักบวช พระสงฆ์ และพระสังฆราช [8] ทุกคนสามารถทำงานร่วมกันอย่างใกล้ชิดภายใต้การชี้นำของพระสังฆราชท้องถิ่น ไม่เพียงแต่ในเรื่องของโรงเรียนคาทอลิกเท่านั้น แต่ยังรวมถึงงานคำสอน งานธรรมทูต งานเมตตาธรรม ความเอาใจใส่ต่อสังคม และครอบครัวด้วย [9]

ในส่วนของความโดดเด่นของลักษณะโรงเรียนในระดับการบริหาร เอกสารเสนอว่าประการแรกคือบทบาทของพระสังฆราชที่จะต้อง "ดูแลความถูกต้องของการสอนศาสนา และการปฏิบัติตามศีลธรรมแบบคริสตชนในโรงเรียนคาทอลิก" [10] ในความเป็นจริง โรงเรียนคาทอลิกบางแห่งบริหารงานโดยคณะนักบวช (religious order) เอกสารได้ย้ำเตือนถึงความสำคัญในการประเมินความสมดุลระหว่างงานอภิบาลด้านอื่นๆ กับการทำงานในแวดวงการศึกษา [11] และสำหรับพื้นที่งานธรรมทูต มีข้อแนะนำให้พระสังฆราชก่อตั้งโรงเรียนเพื่อตอบสนองความต้องการของชุมชนทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับชาติ [12]

ก่อนจะถึงบทสรุป เอกสารได้สนับสนุนให้คริสตจักรท้องถิ่น (local churches) มีความมุ่งมั่นต่องานอภิบาลด้านโรงเรียนของตน แม้อาจเกิดความยากลำบากทางการเงินบางประการ พระสังฆราชท้องถิ่นมีหน้าที่พิจารณาหาทางออกในการรักษาเครือข่ายโรงเรียนคาทอลิกไว้ เพราะความพยายามของพวกเขา "ไม่เพียงแต่ช่วยจัดเตรียมการศึกษาที่เคารพต่อการพัฒนาอย่างสมบูรณ์แบบให้กับเด็กทุกคนเท่านั้น แต่ยังเป็นการปกป้องเสรีภาพในการสอนและสิทธิของบิดามารดาในการเลือกการศึกษาสำหรับบุตรหลานที่สอดคล้องกับความต้องการอันชอบธรรมของพวกเขาด้วย" [13]

ย่อหน้าที่ 85 ได้ให้แนวคิดสั้นๆ เกี่ยวกับโรงเรียนคาทอลิกในพื้นที่งานธรรมทูตว่า:

"ด้วยความเชื่อมั่นว่าพระจิตเจ้าทรงทำงานอยู่ในมนุษย์ทุกคน โรงเรียนคาทอลิกจึงเปิดกว้างสำหรับทุกคน รวมถึงผู้ที่ไม่ใช่คริสตชนด้วย... โดยยอมรับ รักษา และส่งเสริมคุณสมบัติทางจิตวิญญาณและศีลธรรม ตลอดจนคุณค่าทางสังคมและวัฒนธรรม ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของอารยธรรมที่แตกต่างกัน" [14]

หลังจากเอกสารฉบับแรกเกี่ยวกับการศึกษาคาทอลิกคือ Gravissimum Educationis (1965) ผ่านไปเป็นเวลาอย่างน้อยหนึ่งทศวรรษ เอกสาร The Catholic School (1977) ก็ได้รับการพัฒนาให้มีองค์ประกอบทางเทววิทยาและปรัชญาในเรื่องนี้มากขึ้น ในขณะที่ Gravissimum Educationis มุ่งเน้นไปที่สิทธิสากลของพระศาสนจักรและบิดามารดาในการจัดการศึกษา เอกสาร The Catholic School ได้ยืนยันว่างานอภิบาลด้านโรงเรียนยังคงมีความจำเป็นต่อพันธกิจแห่งความรอดของพระศาสนจักรในโลกสมัยใหม่ และแม้กระทั่งในสังคมพหุนิยมและสังคมฆราวาสวิสัย (secular society) โรงเรียนคาทอลิกคือสถานที่ซึ่งความเชื่อและวัฒนธรรมถูกนำมาบูรณาการเข้าด้วยกัน แท้จริงแล้ว สิ่งใหม่ในเอกสารฉบับนี้คือประเด็นเรื่องคุณลักษณะหรืออัตลักษณ์ของโรงเรียนคาทอลิก อำนาจการสอนของพระศาสนจักรถึงกับให้แนวทางปฏิบัติบางประการสำหรับการนำวิสัยทัศน์เหล่านี้ไปใช้ ซึ่งในเวลาต่อมา แนวทางเหล่านี้ก็ถูกนำไปบรรจุไว้ในกรอบกฎหมายและกลายเป็นบรรทัดฐานของพระศาสนจักร (ecclesiastical norms) ในที่สุด

เชิงอรรถ

[1] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 34.

[2] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 35.

[3] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 36.

[4] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 37.

[5] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 53.

[6] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 54.

[7] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 56.

[8] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 70.

[9] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 72.

[10] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 73.

[11] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 75.

[12] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 77.

[13] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 82.

[14] The Catholic School, ย่อหน้าที่ 85.