บทเกริ่นนำ

หนังสือ “จำลองแบบพระคริสต์” (The Imitation of Christ) ดูเหมือนจะถูกเขียนขึ้นครั้งแรกเป็นภาษาละตินในช่วงต้นศตวรรษที่สิบห้า วันที่ที่แน่ชัดและนามผู้แต่งยังคงเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันอยู่ ต้นฉบับภาษาละตินยังคงหลงเหลืออยู่เป็นจำนวนมากทั่วทั้งยุโรปตะวันตก และเมื่อรวมกับฉบับแปลและฉบับตีพิมพ์ที่มีรายชื่อยาวเหยียด สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความนิยมที่แทบจะหาใครเทียบได้ ผู้คัดลอกคนหนึ่งระบุว่าหนังสือเล่มนี้เป็นผลงานของ นักบุญเบอร์นาร์ดแห่งแคลร์โวซ์ (St. Bernard of Clairvaux) แต่ข้อเท็จจริงที่ว่าในเนื้อหามีการอ้างอิงคำกล่าวของ นักบุญฟรานซิสแห่งอัสซีซี (St. Francis of Assisi) ซึ่งเกิดหลังจากนักบุญเบอร์นาร์ดมรณภาพไปแล้วถึงสามสิบปี ได้ทำให้ทฤษฎีนี้ตกไป

ในประเทศอังกฤษ มีต้นฉบับมากมายของหนังสือสามเล่มแรก ซึ่งถูกเรียกว่า “Musica Ecclesiastica” โดยมักจะถูกระบุว่าเป็นผลงานของ วอลเตอร์ ฮิลตัน (Walter Hilton) ผู้ภาวนาแบบเพ่งพิศ (Mystic) ชาวอังกฤษ แต่ดูเหมือนว่าฮิลตันจะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1395 และไม่มีหลักฐานใดที่บ่งชี้ว่ามีผลงานชิ้นนี้ดำรงอยู่ก่อนปี ค.ศ. 1400 ต้นฉบับหลายฉบับที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วยุโรประบุว่าหนังสือเล่มนี้เป็นผลงานของ ฌอง เลอ ชาร์ลิเยร์ เดอ แฌร์ซง (Jean le Charlier de Gerson) อธิการบดีผู้ยิ่งใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยปารีส ผู้เป็นบุคคลชั้นนำในคริสตจักรช่วงต้นศตวรรษที่สิบห้า

อย่างไรก็ตาม ผู้ที่น่าจะเป็นผู้แต่งมากที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาจากหลักฐานภายในเนื้อหา คือ โธมัส แฮมเมอร์ไลน์ (Thomas Haemmerlein) หรือที่รู้จักกันดีในนาม โธมัส อา เคมปิส (Thomas à Kempis) ตามชื่อเมืองเคมเพน (Kempen) บ้านเกิดของท่านซึ่งอยู่ใกล้แม่น้ำไรน์ ห่างจากเมืองโคโลญจน์ไปทางเหนือประมาณสี่สิบไมล์ แฮมเมอร์ไลน์เกิดในปี ค.ศ. 1379 หรือ 1380 ท่านเป็นสมาชิกของคณะภราดาแห่งชีวิตร่วมกัน (Brothers of Common Life) และใช้เวลาเจ็ดสิบปีสุดท้ายของชีวิตที่ เมานท์เซนต์แอกเนส (Mount St. Agnes) ซึ่งเป็นอารามของคณะนักบวชออกัสติเนียน (Augustinian canons) ในสังฆมณฑลอูเทรคต์ (Utrecht) ณ ที่แห่งนี้ ท่านได้มรณภาพลงเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1471 หลังจากใช้ชีวิตอันเรียบง่ายไปกับการคัดลอกต้นฉบับ อ่านหนังสือ ประพันธ์งานเขียน และดำเนินกิจวัตรอันสงบสุขตามวิถีความศรัทธาของนักบวช

หากไม่นับรวมพระคริสตธรรมคัมภีร์ (Bible) ไม่มีงานเขียนทางคริสต์ศาสนาชิ้นใดที่จะได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย หรือมีความนิยมยืนยงยาวนานเท่าหนังสือเล่มนี้ ถึงกระนั้น ในแง่หนึ่ง หนังสือเล่มนี้ก็แทบจะไม่ใช่งานเขียนที่คิดค้นขึ้นใหม่ด้วยตัวเองทั้งหมด โครงสร้างของหนังสือส่วนใหญ่หยิบยืมมาจากงานเขียนของเหล่าผู้ภาวนาแบบเพ่งพิศในยุคกลาง ส่วนแนวคิดและถ้อยคำต่างๆ ก็เป็นการนำเนื้อหาจากพระคริสตธรรมคัมภีร์และบรรดาปิตาจารย์ของคริสตจักรยุคแรก (Fathers of the early Church) มาร้อยเรียงเข้าด้วยกัน แต่อย่างไรก็ตาม องค์ประกอบเหล่านี้ได้รับการถักทอเข้าด้วยกันด้วยทักษะอันประณีตงดงาม ผสานกับความรู้สึกทางศาสนาที่ทั้งร้อนรนและหนักแน่น ทำให้มั่นใจได้ว่าหนังสือเล่มนี้จะยังคงดำรงอยู่ เป็นดั่งที่เคยเป็นมาตลอดห้าร้อยปี ในฐานะเสียงเพรียกสูงสุดและเครื่องนำทางสู่ความมุ่งมาดปรารถนาทางจิตวิญญาณ