ข้าพเจ้าจะทูลกล่าวแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า ผู้ซึ่งเป็นเพียงผุยผงแลธุลีดิน หากข้าพเจ้าถือตนว่าสูงส่งกว่านั้น ดูเถิด พระองค์ทรงยืนอยู่ตรงข้ามกับข้าพเจ้า แลความชั่วช้าของข้าพเจ้าก็เป็นพยานอันเที่ยงแท้ ซึ่งข้าพเจ้ามิอาจโต้แย้งได้ ทว่าหากข้าพเจ้าลดตนเองลง แลนำตนเองไปสู่ความว่างเปล่า ชิงชังการยกย่องตนเองทั้งปวง แลบดขยี้ตนเองให้กลายเป็นธุลีเช่นที่ข้าพเจ้าเป็นอยู่จริงๆ แล้วไซร้ พระหรรษทานของพระองค์จักทรงโปรดปรานข้าพเจ้า แลแสงสว่างของพระองค์จักอยู่ใกล้ดวงใจของข้าพเจ้า และการยกย่องตนเองทั้งปวง แม้จะเล็กน้อยเพียงใด ก็จักถูกกลืนหายไปในห้วงลึกแห่งความไม่มีอะไรเลยของข้าพเจ้า และจักพินาศไปชั่วนิรันดร์ ที่นั่นพระองค์ทรงสำแดงให้ข้าพเจ้าเห็นตัวข้าพเจ้าเอง ว่าข้าพเจ้าเป็นใคร ข้าพเจ้าเคยเป็นอะไร และข้าพเจ้าได้มาถึงจุดไหน ข้าพเจ้าช่างโง่เขลาแลไร้ความเข้าใจเพียงนั้น(1) หากข้าพเจ้าถูกทอดทิ้งไว้กับตนเอง ดูเถิด ข้าพเจ้ามิได้เป็นสิ่งใดเลย ข้าพเจ้าเปี่ยมด้วยความอ่อนแอทั้งสิ้น ทว่าหากพระองค์ทรงทอดพระเนตรมายังข้าพเจ้าโดยฉับพลัน ข้าพเจ้าก็ถูกทำให้เข้มแข็งในทันที แลเปี่ยมด้วยความชื่นชมยินดีใหม่ และเป็นเรื่องน่าฉงนยิ่งนักที่ข้าพเจ้าถูกยกขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นนั้น และได้รับการโอบกอดโดยพระองค์ด้วยความโปรดปราน ในเมื่อข้าพเจ้าถูกน้ำหนักแห่งตนเองฉุดรั้งลงสู่ห้วงลึกอยู่เสมอ
2. นี่คือกิจการแห่งความรักของพระองค์ ซึ่งก้าวล่วงหน้าข้าพเจ้ามาด้วยความอิสระ แลช่วยเหลือข้าพเจ้าในความจำเป็นทั้งหลาย ทั้งยังคอยปกป้องข้าพเจ้าในยามอันตรายอย่างยิ่งยวด แลฉุดรั้งข้าพเจ้าไว้จากการกระทำผิดอันนับไม่ถ้วน ดังที่ข้าพเจ้ากล่าวได้โดยเที่ยงแท้ เพราะการรักตนเองอย่างผิดๆ ข้าพเจ้าจึงสูญเสียตนเองไป และโดยการแสวงหาแลรักพระองค์เพียงผู้เดียวด้วยความจริงใจ ข้าพเจ้าจึงพบทั้งตนเองแลพระองค์ และผ่านทางความรักนี้ ข้าพเจ้าได้นำตนเองไปสู่ความว่างเปล่าที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม เพราะพระองค์ โอ องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้แสนหวาน ทรงกระทำต่อข้าพเจ้าเกินกว่าความคู่ควรทั้งปวง และเหนือกว่าสิ่งใดที่ข้าพเจ้าจะกล้าทูลขอหรือจินตนาการได้
3. ขอถวายพระพรแด่พระองค์ โอ พระเจ้าของข้าพเจ้า เพราะแม้ข้าพเจ้าจะไม่คู่ควรต่อพระคุณทั้งปวงของพระองค์ แต่ความดีงามอันกว้างขวางแลหาที่สุดมิได้ของพระองค์ ก็ไม่เคยหยุดที่จะกระทำความดี แม้แก่ผู้ที่อกตัญญูและผู้ที่หันหลังให้ห่างไกลจากพระองค์ โปรดทรงนำเรากลับมาสู่พระองค์เถิด เพื่อเราจะได้กตัญญูรู้คุณ ถ่อมใจ และยำเกรงพระเจ้า เพราะพระองค์ทรงเป็นความรอดพ้น เป็นความกล้าหาญ และเป็นกำลังของข้าพเจ้า
(1) สดุดี 73:22
คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต
1. ข้าพเจ้าตระหนักหรือไม่ว่า หากปราศจากสายพระเนตรแห่งพระเมตตาของพระเจ้า ข้าพเจ้าก็เป็นเพียงความอ่อนแอและความว่างเปล่า?
2. ข้าพเจ้าขอบพระคุณในความดีงามของพระเจ้าที่ประทานให้แม้ในยามที่ข้าพเจ้าไม่คู่ควร หรือข้าพเจ้าหลงลืมและอกตัญญูต่อพระองค์?
บทภาวนาประจำบทที่ 8
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า องค์ผู้ทรงเป็นความดีงามอันหาที่สุดมิได้ ข้าพระองค์ขอกราบวิงวอนต่อเบื้องพระพักตร์ โปรดช่วยให้ข้าพระองค์ได้เห็นตนเองในความจริงอย่างที่พระองค์ทรงเห็น ขอทรงชำระดวงใจของข้าพระองค์ให้สะอาดจากความรักตนเองและการยกย่องตนเองทั้งปวง
โปรดเติมเต็มความว่างเปล่าของข้าพระองค์ด้วยพระหรรษทานและแสงสว่างแห่งพระองค์ เพื่อที่ข้าพระองค์จะได้ยอมจำนนต่อพระประสงค์และวางใจในความเมตตาที่เกินกว่าความคู่ควรของข้าพระองค์ ขอทรงนำดวงใจที่หลงลืมให้กลับมาสู่พระองค์ เพื่อให้ข้าพระองค์ดำเนินชีวิตด้วยความถ่อมใจและความกตัญญูรู้คุณตลอดไป
ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน
