“บุตรของเราเอ๋ย จงปล่อยให้เรากระทำต่อเจ้าตามแต่เราประสงค์เถิด เรารู้ว่าสิ่งใดเป็นประโยชน์ต่อเจ้า เจ้าคิดเยี่ยงมนุษย์ แลในหลายสิ่งเจ้าตัดสินเยี่ยงที่ความเสน่หาของมนุษย์ชักจูงเจ้า”

2. ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า สิ่งที่พระองค์ตรัสล้วนเป็นความจริง ความเอาพระทัยใส่ที่พระองค์ทรงมีต่อข้าพระองค์นั้น ยิ่งใหญ่กว่าความเอาใจใส่ทั้งปวงที่ข้าพระองค์จะพึงมีต่อตนเองได้ ด้วยว่าผู้ที่มิได้มอบความพะวักพะวงทั้งสิ้นของตนไว้แด่พระองค์ ย่อมยืนอยู่อย่างไม่มั่นคงยิ่งนัก ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ตราบใดที่เจตจำนงของข้าพระองค์ยังคงตั้งมั่นแลเที่ยงตรงในพระองค์ ขอทรงโปรดกระทำต่อข้าพระองค์ตามแต่ที่พระองค์ทรงประสงค์เถิด ด้วยว่าสิ่งใดก็ตามที่พระองค์จักทรงกระทำต่อข้าพระองค์ ย่อมมิอาจเป็นสิ่งอื่นใดได้นอกจากความดีงาม ขอถวายพระพรแด่พระองค์ หากพระองค์จะทรงทิ้งข้าพระองค์ไว้ในความมืดมิด ขอถวายพระพรแด่พระองค์เช่นกัน หากพระองค์จะทรงทิ้งข้าพระองค์ไว้ในความสว่าง ขอถวายพระพรแด่พระองค์ หากพระองค์ทรงพระกรุณาประทานความปลอบประโลมแก่ข้าพระองค์ แลขอถวายพระพรแด่พระองค์เสมอ แม้ว่าพระองค์จะทรงกระทำให้ข้าพระองค์ต้องพบกับความทุกข์ยากก็ตาม

3. “บุตรของเราเอ๋ย! แม้เป็นเช่นนั้นเจ้าก็ต้องยืนหยัด หากเจ้าปรารถนาจะก้าวเดินไปกับเรา เจ้าต้องพร้อมเสมอกันทั้งสำหรับความทุกข์ยากแลความชื่นชมยินดี เจ้าต้องเต็มใจที่จะยากไร้แลขัดสน ดุจเดียวกับที่เต็มใจจะอิ่มหนำแลมั่งคั่ง”

4. ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์จะเต็มใจแบกรับสิ่งใดก็ตามที่พระองค์ทรงประสงค์ให้บังเกิดขึ้นแก่ข้าพระองค์ เพื่อเห็นแก่พระองค์ ข้าพระองค์จะน้อมรับจากพระหัตถ์ของพระองค์ทั้งความดีแลความเลวร้าย ความหวานชื่นแลความขมขื่น ความชื่นชมยินดีแลความโศกเศร้า โดยปราศจากการเลือกสรร แลข้าพระองค์จะขอบพระคุณพระองค์สำหรับสรรพสิ่งที่จักบังเกิดขึ้นแก่ข้าพระองค์ ขอทรงพิทักษ์ข้าพระองค์ให้พ้นจากบาปทั้งปวง แล้วข้าพระองค์จะไม่เกรงกลัวความตายหรือขุมนรกเลย ขอเพียงอย่าทรงทอดทิ้งข้าพระองค์ไปเป็นนิตย์นิรันดร์ แลอย่าทรงลบชื่อของข้าพระองค์ออกจากหนังสือแห่งชีวิตเลย เมื่อนั้นความทุกข์ยากใดๆ ที่บังเกิดขึ้นแก่ข้าพระองค์ ก็จักมิอาจทำอันตรายแก่ข้าพระองค์ได้

คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต

1. ข้าพเจ้าได้มอบความพะวักพะวงและอนาคตทั้งสิ้นไว้ในพระหัตถ์ของพระเจ้าแล้ว หรือข้าพเจ้ายังคงดิ้นรนและตัดสินสิ่งต่างๆ ตามใจปรารถนาของตนเอง?

2. ข้าพเจ้าเต็มใจและพร้อมที่จะน้อมรับทั้งความสุขสบายและความยากลำบาก ความสว่างและความมืดมิด จากพระหัตถ์ของพระองค์ด้วยใจขอบพระคุณเสมอหรือไม่?

บทภาวนาประจำบทที่ 17

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า องค์ผู้ทรงจัดเตรียมสรรพสิ่งด้วยพระปรีชาญาณอันสมบูรณ์ ข้าพระองค์ขอกราบวิงวอนต่อเบื้องพระพักตร์ ขอมอบความพะวักพะวงและความกังวลทั้งสิ้นของข้าพระองค์ไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์

ขอทรงประทานพระหรรษทานให้ข้าพระองค์มีดวงใจที่ยอมจำนนโดยสิ้นเชิง เพื่อที่ข้าพระองค์จะสามารถน้อมรับทั้งความมืดมิดและแสงสว่าง ความหวานชื่นและความขมขื่น ด้วยใจขอบพระคุณเสมอ ขออย่าให้ข้าพระองค์หวั่นเกรงต่อความทุกข์ยากใดๆ นอกเสียจากการพลัดพรากจากพระองค์ โปรดรักษาข้าพระองค์ให้พ้นจากความบาป และขอให้ชื่อของข้าพระองค์ยังคงจดไว้ในหนังสือแห่งชีวิต

ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน