“บุตรของเราเอ๋ย จงทอดสมอวิญญาณจิตของเจ้าให้มั่นคงในพระเจ้า แสวงอย่าได้เกรงกลัวการตัดสินของมนุษย์ ในเมื่อมโนธรรมได้ประกาศว่าเจ้ามีกิจศรัทธาแลไร้เดียงสา การทนทุกข์เช่นนี้ย่อมเป็นสิ่งที่ดีงามแลได้รับบรมสุข; แลมันจักมิทำให้ดวงใจที่ถ่อมตน แลวางใจในพระเจ้ายิ่งกว่าในตนเองนั้น ต้องเศร้าหมองเลย มนุษย์หลายคนย่อมมีความคิดเห็นมากมาย เหตุฉะนี้ จึงมิสมควรวางความไว้ใจในพวกเขามากนัก อีกทั้งยังเป็นไปมิได้เลยที่จะทำให้ทุกคนพึงพอใจ แม้ว่าเปาโลจะพยายาม ทำให้ทุกคนพึงพอใจในองค์พระผู้เป็นเจ้า แลทำตนให้เป็นทุกสิ่งสำหรับทุกคน(1) ทว่าสำหรับท่านแล้ว การถูกตัดสินโดยการตัดสินของมนุษย์นั้น นับเป็นเรื่องเล็กน้อยยิ่งนัก(2)”
2. ท่านได้ตรากตรำอย่างบริบูรณ์ เท่าที่กำลังในตัวท่านจะมี เพื่อการเสริมสร้างแลความรอดพ้นของผู้อื่น; ทว่าท่านก็มิอาจหลีกเลี่ยงการถูกตัดสินแลดูแคลนจากผู้อื่นในบางคราวได้ เหตุฉะนี้ ท่านจึงมอบสรรพสิ่งไว้กับพระเจ้า ผู้ทรงล่วงรู้ทุกสิ่ง แลโดยความพากเพียรแลความถ่อมใจ ท่านได้ปกป้องตนเองจากผู้กล่าวร้าย หรือผู้ที่มีความคิดโง่เขลาแลจอมปลอม แลผู้ที่กล่าวหาท่านตามความพอใจของพวกเขา ทว่าถึงกระนั้น ท่านก็ตอบโต้บ้างในบางคราว เพื่อมิให้ความเงียบของท่านกลายเป็นหินสะดุดสำหรับบรรดาผู้ที่อ่อนแอ
3. “เจ้าเป็นผู้ใดเล่า ที่จะต้องหวาดกลัวมนุษย์ผู้ต้องตาย? วันนี้เขายังอยู่ แลพรุ่งนี้ก็หาสถานที่ของเขามิพบเสียแล้ว จงเกรงกลัวพระเจ้าเถิด แลเจ้าจักไม่หวั่นไหวต่อความน่าสะพรึงกลัวของมนุษย์ มนุษย์ผู้ใดเล่าจะสามารถกระทำสิ่งใดต่อต้านเจ้าด้วยถ้อยคำหรือการกระทำได้? เขาทำร้ายตนเองมากกว่าทำร้ายเจ้าเสียอีก แลเขายังมิอาจหลบหนีการพิพากษาของพระเจ้าได้ ไม่ว่าเขาจะเป็นผู้ใดก็ตาม จงมีพระเจ้าอยู่เบื้องหน้าดวงตาของเจ้า แลอย่าได้โต้เถียงด้วยถ้อยคำอันเกรี้ยวกราด แลหากในปัจจุบันเจ้าดูเหมือนจะเป็นฝ่ายยอมถอย แลต้องทนรับความสับสนที่เจ้ามิสมควรได้รับ อย่าได้โกรธเคืองในสิ่งนี้ แลอย่าทำให้รางวัลของเจ้าลดน้อยลงด้วยความไม่อดทน; ทว่าจงแหงนหน้ามองดูเราในสรวงสวรรค์เถิด เพราะเราสามารถกอบกู้เจ้าจากความสับสนแลความเจ็บปวดทั้งปวง แลจักตอบแทนมนุษย์ทุกคนตามกิจการของเขา”
(1) 1 โครินธ์ 9:22 (2) 1 โครินธ์ 4:3
คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต (บทที่ 36)
1. สันติสุขของข้าพเจ้าขึ้นอยู่กับคำชื่นชมของมนุษย์ และสูญเสียไปเมื่อถูกวิพากษ์วิจารณ์หรือไม่?
2. เมื่อถูกกล่าวหาหรือตัดสินอย่างไม่ยุติธรรม ข้าพเจ้ามอบความไว้วางใจในการพิพากษาของพระเจ้า แทนการโต้เถียงด้วยความเกรี้ยวกราดหรือไม่?
บทภาวนาประจำบทที่ 36
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า องค์ผู้ทรงล่วงรู้ความจริงในมโนธรรมของมนุษย์ทุกคน ข้าพระองค์ขอกราบวิงวอนต่อเบื้องพระพักตร์ ขอทรงทอดสมอวิญญาณจิตของข้าพระองค์ให้มั่นคงในพระองค์แต่เพียงผู้เดียว
ขอทรงประทานพระหรรษทานให้ข้าพระองค์รอดพ้นจากความหวาดกลัวต่อการตัดสินอันว่างเปล่าของมนุษย์ ขอให้ดวงใจของข้าพระองค์ถ่อมลงและพากเพียร น้อมรับการถูกดูแคลนโดยมิสูญเสียความปลอบประโลมจากพระองค์
ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน
