“บุตรของเราเอ๋ย จงมอบการงานของเจ้าไว้กับเราเสมอ เราจักจัดการให้ถูกต้องในเวลาอันควร จงรอคอยการจัดเตรียมของเราเถิด แลเมื่อนั้นเจ้าจักพบว่ามันเป็นประโยชน์แก่เจ้า”

2. ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ขอมอบสรรพสิ่งแด่พระองค์อย่างอิสระเสรี เพราะการวางแผนของข้าพระองค์นั้นก่อให้เกิดผลกำไรเพียงน้อยนิด โอ หากเพียงแต่ข้าพระองค์จะมิพะวักพะวงถึงเหตุการณ์ในอนาคตมากนัก ทว่าสามารถมอบถวายตนเองแด่ความพอพระทัยของพระองค์ได้โดยมิชักช้า

3. “บุตรของเราเอ๋ย บ่อยครั้งมนุษย์มักดิ้นรนอย่างรุนแรงเพื่อบางสิ่งที่เขาปรารถนา ทว่าเมื่อเขาได้รับมันมาแล้ว เขากลับเริ่มมีใจแปรเปลี่ยนไป เพราะความเสน่หาที่เขามีต่อสิ่งนั้นมิได้ยั่งยืน ทว่ากลับเร่งรุดจากสิ่งหนึ่งไปสู่อีกสิ่งหนึ่ง เหตุฉะนี้ มันจึงมิใช่เรื่องเล็กน้อยเลย เมื่อเราต้านทานตนเองในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ”

4. ความก้าวหน้าที่แท้จริงของมนุษย์สถิตอยู่ในการปฏิเสธตนเอง แลมนุษย์ผู้ปฏิเสธตนเองย่อมเป็นอิสระแลปลอดภัย ทว่าศัตรูเก่าแก่ ผู้ขัดขวางสิ่งดีงามทั้งปวงนั้น มิเคยหยุดหย่อนจากการผจญล่อลวง ทว่ามันวางกับดักอันชั่วร้ายของมันไว้ทั้งวันแลคืน หากบางทีมันจะสามารถดักจับผู้ที่มิระแวดระวังได้ จงเฝ้าระวังแลสวดภาวนาเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส เพื่อพวกเจ้าจักมิได้เข้าสู่การผจญล่อลวง(1)

(1) มัทธิว 26:41

คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต

1. ข้าพเจ้าฝากความหวังไว้กับการวางแผนของตนเอง หรือมอบหมายกิจการทั้งปวงไว้ในการจัดเตรียมของพระเจ้า?

2. ข้าพเจ้ายินดีต้านทานความต้องการของตนเองในเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เพื่อฝึกฝนการปฏิเสธตนเองอันนำไปสู่เสรีภาพหรือไม่?

บทภาวนาประจำบทที่ 39

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า องค์ผู้ทรงจัดการสรรพสิ่งด้วยพระปรีชาญาณอันล้ำเลิศ ข้าพระองค์ขอกราบวิงวอนต่อเบื้องพระพักตร์ ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์เลิกพะวักพะวงถึงอนาคตและกิจธุระทางโลกจนเกินพอดี

ขอทรงประทานพระหรรษทานให้ข้าพระองค์สามารถปฏิเสธเจตจำนงของตนเอง และเฝ้าระวังในการสวดภาวนา เพื่อมิให้ตกหลุมพรางของมารร้ายที่คอยผจญล่อลวง

ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน