เราหาควรวางใจในทุกถ้อยคำของผู้อื่น หรือในความรู้สึกภายในตัวเราเองไม่ ทว่าจงพิจารณาการนั้นด้วยความระแวดระวังแลอดทน ว่าสิ่งนั้นมาจากพระเจ้าหรือไม่ เป็นที่น่าสลดใจยิ่งนัก ที่เราทั้งหลายอ่อนแอถึงเพียงนี้ จนมักเห็นว่าการเชื่อแลกล่าวร้ายต่อผู้อื่นนั้นกระทำได้ง่ายยิ่งกว่าการกล่าวถึงสิ่งดีงาม ทว่าชนผู้มีความบริบูรณ์แล้ว ย่อมมิรีบเร่งใส่ใจต่อทุกผู้ที่นำข่าวมาบอกเล่า ด้วยว่าเขาทั้งหลายล่วงรู้ถึงความอ่อนแอของมนุษย์ ว่ามักโอนเอียงไปในทางชั่วร้าย แลมีวาจาอันหาความมั่นคงมิได้

2. ปัญญาอันยิ่งใหญ่นั้น คือการมิผลีผลามในกิจการทั้งมวล แลมิเด็ดเดี่ยวหรือดื้อดึงในความคิดเห็นของตนเอง ส่วนหนึ่งแห่งปัญญานี้ คือการมิหลงเชื่อในทุกถ้อยคำอันเราได้ยินได้ฟัง แลมิบอกเล่าสรรพสิ่งที่เราได้ยินมาแก่ผู้อื่น แม้เราจักเชื่อในสิ่งนั้นก็ตามที จงปรึกษาหารือกับผู้มีปัญญาแลมีมโนธรรมอันดีงาม แลจงแสวงหาการรับคำสั่งสอนจากผู้ที่ประเสริฐกว่าตนเอง ยิ่งกว่าที่จะคล้อยตามความคิดอ่านของตัวท่านเอง ชีวิตอันดีงามย่อมกระทำให้มนุษย์มีปัญญาจำเพาะพระพักตร์พระเจ้า แลมอบพูนประสบการณ์ในสรรพสิ่งอันมากหลายให้แก่เขา ยิ่งมนุษย์มีความถ่อมใจในตนเองแลเชื่อฟังพระเจ้ามากเพียงใด เขาก็ยิ่งจักมีปัญญาในสรรพสิ่งมากยิ่งขึ้นเพียงนั้น แลวิญญาณจิตของเขาย่อมจะสถิตอยู่ในความสงบสุขมากยิ่งขึ้นด้วย

คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต

1. ข้าพเจ้ามักด่วนตัดสินแลหลงเชื่อคำกล่าวร้ายต่อผู้อื่น หรือได้พิจารณาสรรพสิ่งด้วยความระแวดระวังแลอดทน?

2. ข้าพเจ้าพร้อมที่จะละทิ้งความคิดเห็นของตนเอง แลยอมสดับฟังคำตักเตือนของผู้มีปัญญาเพื่อเห็นแก่ความรักแห่งพระเจ้าหรือไม่?

บทภาวนาประจำบทที่ 4

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระปรีชาญาณ ขอทรงโปรดประทานความสุขุมรอบคอบแลความอดทนให้แก่ข้าพระองค์ เพื่อมิให้ด่วนตัดสินผู้อื่นหรือหลงเชื่อในวาจาอันให้ร้าย ขอทรงรักษาดวงใจของข้าพระองค์ให้พ้นจากความดื้อดึงเอาแต่ใจ ขอทรงประทานความสว่างให้ข้าพระองค์รู้จักแสวงหาคำปรึกษาจากผู้มีปัญญา แลพร้อมที่จะสละความคิดเห็นของตนเพื่อเห็นแก่ความสงบสุข ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน