ชีวิตของบุคคลผู้ซึ่งวางใจในมนุษย์ หรือในสรรพสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นนั้น ล้วนเป็นอนิจจังแลว่างเปล่า จงอย่าได้อับอายที่จะเป็นผู้รับใช้ของผู้อื่นเพื่อเห็นแก่ความรักแห่งองค์พระเยซูคริสต์ แลจงอย่าอับอายที่จะถูกนับว่าเป็นผู้ยากไร้ในชีวิตนี้ จงอย่าพึ่งพิงพำนักในตัวท่านเอง ทว่าจงสร้างความหวังของท่านขึ้นในพระเจ้าเถิด จงกระทำสิ่งอันอยู่ในวิสัยแลกำลังของท่าน แลพระเจ้าจักทรงเกื้อหนุนเจตจำนงอันดีงามของท่าน จงอย่าเชื่อมั่นในความรู้ของท่าน หรือในความเฉลียวฉลาดของผู้ใดที่ยังมีชีวิตอยู่ ทว่าจงวางใจในพระสิริคุณแห่งพระเจ้า ผู้ทรงต่อต้านชนผู้จองหอง แลประทานพระคุณแก่ชนผู้ถ่อมใจ

2. หากแม้ท่านมีทรัพย์สมบัติ ก็จงอย่าได้โอ้อวดในสิ่งเหล่านั้น หรือแม้ท่านจะมีมิตรสหายผู้ทรงอำนาจ ก็จงอย่าได้โอ้อวดในมิตรสหายเหล่านั้นเลย ทว่าจงโอ้อวดในพระเจ้า ผู้ทรงประทานสรรพสิ่ง แลยิ่งไปกว่าสรรพสิ่งทั้งปวง พระองค์ยังทรงปรารถนาที่จะประทานแม้กระทั่งองค์พระองค์เองให้แก่เรา จงอย่าได้ทะนงตนเพราะกำลังวังชา หรือความงดงามแห่งเรือนร่างของท่าน ด้วยว่าเพียงแค่เกิดความเจ็บไข้ได้ป่วยเพียงเล็กน้อย สิ่งเหล่านั้นก็จักเสื่อมทรามแลร่วงโรยไป จงอย่าได้เย่อหยิ่งในทักษะหรือความสามารถของท่าน เกรงว่าท่านจักกระทำให้พระเจ้าขัดเคืองพระทัย ด้วยว่าของประทานอันดีงามทุกสิ่งที่เรามีอยู่นั้น ล้วนหลั่งไหลมาจากพระองค์ทั้งสิ้น

3. จงอย่าได้ถือว่าตนเองประเสริฐกว่าผู้อื่น เกรงว่าท่านอาจปรากฏเป็นผู้ที่เลวร้ายยิ่งกว่าในสายพระเนตรของพระเจ้า ผู้ทรงหยั่งรู้สิ่งอันซ่อนเร้นอยู่ในใจมนุษย์ จงอย่าได้จองหองในคุณงามความดีของท่าน ด้วยว่าการพิพากษาของพระเจ้านั้นผิดแผกไปจากการตัดสินของมนุษย์ แลสิ่งอันเป็นที่ชื่นชอบของมนุษย์ บ่อยครั้งกลับเป็นสิ่งอันขัดเคืองพระทัยแด่พระองค์ แม้ว่าท่านมีสิ่งดีงามประการใด ก็จงเชื่อเถิดว่าผู้อื่นนั้นมีมากกว่า เพื่อท่านจักได้รักษาความถ่อมใจของท่านไว้ได้ จะหาเป็นอันตรายแก่ท่านไม่ แม้ว่าท่านจัดวางตนเองไว้เบื้องล่างผู้อื่นทั้งสิ้น ทว่าจะเป็นภัยอันใหญ่หลวงนัก หากท่านยกตนเองขึ้นเหนือผู้ใดแม้เพียงสักคนเดียว ความสงบสุขย่อมสถิตอยู่กับชนผู้ถ่อมใจอยู่เป็นนิจ ทว่าในดวงใจของชนผู้จองหองนั้น มีแต่ความริษยาแลความกริ้วโกรธอยู่ร่ำไป

คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต

1. ข้าพเจ้ากำลังวางใจในความมั่งคั่ง รูปโฉม แลสติปัญญาของตนเอง หรือกำลังพึ่งพิงพำนักในพระสิริคุณแห่งพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว?

2. ข้าพเจ้าสามารถชื่นชมยินดีเมื่อต้องถูกลดละบทบาทแลจัดวางตนเองไว้เบื้องล่างผู้อื่น เพื่อถวายเกียรติแด่พระเจ้าได้หรือไม่?

บทภาวนาประจำบทที่ 7

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า องค์ที่พึ่งพิงอันมั่นคง ขอทรงโปรดคุ้มครองข้าพระองค์มิให้หลงวางใจในมนุษย์ ทรัพย์สมบัติ หรือสติปัญญาของตนเอง ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์ตระหนักว่า สรรพสิ่งอันดีงามล้วนเป็นพระสิริคุณที่หลั่งไหลมาจากพระองค์แต่เพียงผู้เดียว ขอทรงประทานดวงใจที่ยินดีรับใช้ผู้อื่นด้วยความรัก แลพอใจที่จะจัดวางตนเองไว้เบื้องล่างผู้อื่นด้วยความถ่อมใจ

ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน