Skip to main content

แปลและเรียบเรียงโดย Faith4Thai.com

เล่มที่ 1 โอวาทอันให้ประโยชน์ ต่อชีวิตภายใน
บทที่ 15 ว่าด้วยกิจการแห่งความเมตตาปรานี

เพื่อคุณประโยชน์ฝ่ายโลกใดๆ ก็ดี หรือเพื่อความรักต่อมนุษย์ผู้ใดก็ดี เรามิพึงกระทำสิ่งอันเป็นความชั่วร้ายเป็นอันขาด ทว่าเพื่อการเกื้อหนุนผู้ที่กำลังทนทุกข์ บางคราวเราอาจจำต้องผัดผ่อนกิจการอันดีงามประการหนึ่งไว้ก่อน หรือปรับเปลี่ยนกิจการนั้นให้ประเสริฐยิ่งขึ้น ด้วยว่าในการนี้ กิจการอันดีงามนั้นหาได้ถูกทำลายไปไม่ ทว่าได้รับการปรับปรุงให้บริบูรณ์ยิ่งขึ้น หากปราศจากความเมตตาปรานีแล้ว กิจการใดๆ ย่อมหาบังเกิดผลไม่ ทว่าสรรพกิจอันใดที่กระทำไปด้วยความเมตตาปรานี แม้จักเล็กน้อยแลปราศจากชื่อเสียงเกียรติยศเพียงใด ย่อมบังเกิดผลอันดีงาม ด้วยว่าแท้จริงแล้ว พระเจ้าทรงพิจารณาถึงกำลังความสามารถที่มนุษย์ได้กระทำ ยิ่งกว่าความยิ่งใหญ่ของกิจการที่เขากระทำนั้น

2. ผู้ที่มีความรักมาก ย่อมกระทำกิจการได้มาก ผู้ที่กระทำสิ่งอันดีงาม ย่อมกระทำกิจการได้มาก ผู้ที่ปรนนิบัติเพื่อคุณประโยชน์ส่วนรวมยิ่งกว่าผลประโยชน์ส่วนตน ย่อมกระทำสิ่งอันดีงาม บ่อยครั้ง สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นความเมตตาปรานี แท้จริงแล้วกลับเป็นเพียงความฝักใฝ่ฝ่ายเนื้อหนัง ด้วยว่าสิ่งนั้นบังเกิดขึ้นจากความโอนเอียงตามธรรมชาติ เจตจำนงของตนเอง ความหวังที่จะได้รับการตอบแทน แลความปรารถนาที่จะได้รับผลประโยชน์

3. บุคคลผู้มีความเมตตาปรานีอันแท้จริงแลบริบูรณ์ ย่อมมิแสวงหาผลประโยชน์ของตนเองในทางใดเลย ทว่าปรารถนาเพียงให้พระเจ้าได้รับการเทิดพระเกียรติอย่างบริบูรณ์ในสรรพสิ่ง เขาหาได้ริษยาผู้ใดไม่ ด้วยว่าเขามิได้มุ่งมาดปรารถนาในความชื่นชมยินดีอันเห็นแก่ตัว แลเขาก็หาได้ปรารถนาที่จะเปรมปรีดิ์ในตนเองไม่ ทว่ามุ่งมาดที่จะได้รับพระพรในพระเจ้า ในฐานะคุณงามความดีอันสูงสุด เขาหาได้ยกย่องความดีงามแก่ผู้ใดไม่ เว้นเสียแต่พระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว ผู้ทรงเป็นบ่อน้ำพุอันสรรพความดีงามหลั่งไหลออกมา แลทรงเป็นจุดหมายปลายทาง เป็นความสงบสุข แลเป็นความชื่นชมยินดีแห่งบรรดาผู้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งมวล โอ บุคคลผู้มีประกายแห่งความเมตตาปรานีอันแท้จริงแม้เพียงน้อยนิด ย่อมได้ประจักษ์แจ้งแล้วว่า สรรพสิ่งในโลกนี้ล้วนเต็มไปด้วยความอนิจจังแลว่างเปล่า

คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต

1. กิจการอันดีงามที่ข้าพเจ้ากระทำอยู่นั้น บังเกิดขึ้นจากความรักแลความเมตตาปรานีอันแท้จริงเพื่อถวายเกียรติแด่พระเจ้า หรือแฝงไว้ด้วยความหวังที่จะได้รับการตอบแทนแลการยกย่องจากมนุษย์?

2. ข้าพเจ้าพร้อมที่จะสละความชื่นชมยินดีแลประโยชน์สุขส่วนตน เพื่อช่วยเหลือเพื่อนพี่น้องที่กำลังทนทุกข์ โดยมองเห็นพระเจ้าเป็นจุดหมายสูงสุดในทุกกิจการที่กระทำหรือไม่?

 

บทภาวนาประจำบทที่ 15

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า บ่อเกิดแห่งความรักแลความเมตตาปรานีอันบริบูรณ์ ขอทรงโปรดชำระดวงใจของข้าพระองค์ให้หมดจดจากความเห็นแก่ตัว แลความหวังที่จะได้รับการตอบแทนฝ่ายโลก ขอทรงประทานประกายแห่งความรักอันบริสุทธิ์ ลงมาสถิตในวิญญาณจิตของข้าพระองค์ เพื่อให้ทุกกิจการที่ข้าพระองค์กระทำ แม้จักเล็กน้อยแลปราศจากคนเชิดชูเพียงใด ล้วนบังเกิดผลอันดีงามจำเพาะพระพักตร์พระองค์

ขอทรงสอนให้ข้าพระองค์อุทิศตนเพื่อประโยชน์สุขของผู้อื่น ยิ่งกว่าการแสวงหาความเปรมปรีดิ์ใส่ตัว ขอให้วิญญาณจิตของข้าพระองค์มุ่งมาดเพียงที่จะเห็นพระองค์ได้รับการเทิดพระเกียรติในสรรพสิ่ง แลตระหนักเสมอว่าสิ่งฝ่ายโลกล้วนเป็นอนิจจัง ทว่าพระองค์เพียงผู้เดียวคือสันติสุขแลบำเหน็จอันสูงสุด

ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน

ท่านกำลังอ่าน

เล่มที่ 1 โอวาทอันให้ประโยชน์ ต่อชีวิตภายใน

บทที่ 15 ว่าด้วยกิจการแห่งความเมตตาปรานี