“บุตรของเราเอ๋ย! จงดำเนินชีวิตเบื้องหน้าเราในความจริง แลจงแสวงหาเราด้วยความเรียบง่ายแห่งดวงใจของเจ้าอยู่เสมอ ผู้ใดที่ดำเนินชีวิตเบื้องหน้าเราในความจริง ผู้นั้นย่อมปลอดภัยจากการจู่โจมของความชั่วร้าย แลความจริงจักช่วยเขาให้รอดพ้นจากเล่ห์เพทุบายแลคำใส่ร้ายของคนอธรรม หากความจริงทำให้เจ้าเป็นอิสระ เจ้าก็จะเป็นอิสระอย่างแท้จริง แลจักไม่แยแสต่อคำพูดอันไร้ค่าของมนุษย์”

2. องค์พระผู้เป็นเจ้า สิ่งนั้นเป็นความจริงดั่งที่พระองค์ตรัส ข้าพระองค์ขอวิงวอนให้เป็นเช่นนั้นสำหรับข้าพระองค์ด้วยเถิด ขอให้ความจริงของพระองค์สอนข้าพระองค์ ขอให้มันเฝ้ารักษาแลคุ้มครองข้าพระองค์ให้ปลอดภัยจนถึงที่สุด ขอให้มันช่วยข้าพระองค์ให้เป็นอิสระจากความเสน่หาที่ชั่วร้ายแลไม่เป็นระเบียบทั้งปวง แล้วข้าพระองค์จะดำเนินชีวิตเบื้องพระพักตร์พระองค์ด้วยเสรีภาพแห่งดวงใจอันยิ่งใหญ่

3. “เราจะสอนเจ้า” องค์สัจธรรมตรัส “ถึงสิ่งที่ถูกต้องแลเป็นที่พอพระทัยเบื้องหน้าเรา จงคิดถึงบาปของเจ้าด้วยความไม่พอใจแลความโศกเศร้าอย่างยิ่ง แลอย่าได้คิดว่าตัวเจ้าเป็นสิ่งใดเพราะกิจการอันดีงามของเจ้าเลย เจ้าเป็นคนบาปอย่างแท้จริง มีแนวโน้มจะถูกครอบงำด้วยกิเลสมากมาย แท้จริงแล้ว เจ้าถูกผูกมัดแลพันธนาการไว้ด้วยกิเลสเหล่านั้น โดยลำพังตัวเจ้าเอง เจ้ามักจะโน้มเอียงไปสู่ความว่างเปล่า เจ้าจะล้มลงอย่างรวดเร็ว จะถูกพิชิตอย่างรวดเร็ว จะว้าวุ่นใจอย่างรวดเร็ว แลจะพินาศอย่างรวดเร็ว เจ้าไม่มีสิ่งใดเลยที่จะอวดอ้างได้ มีแต่เหตุผลมากมายที่เจ้าควรจะพิจารณาว่าตนเองนั้นต่ำต้อย เพราะเจ้าอ่อนแอกว่าที่เจ้าจะเข้าใจได้นัก”

4. “เหตุฉะนี้ อย่าให้สิ่งใดที่เจ้ากระทำดูยิ่งใหญ่ในสายตาของเจ้า อย่าให้สิ่งใดดูหรูหรา อย่าให้สิ่งใดมีค่าหรือสวยงาม อย่าให้สิ่งใดคู่ควรแก่การให้เกียรติ อย่าให้สิ่งใดสูงส่ง อย่าให้สิ่งใดควรแก่การสรรเสริญหรือน่าปรารถนา นอกเสียจากสิ่งที่เป็นนิรันดร์ ขอให้ความจริงนิรันดร์เป็นที่พอพระทัยเจ้าเหนือสิ่งอื่นใด แลขอให้ความต่ำต้อยอันใหญ่หลวงของตัวเจ้าเองทำให้เจ้าไม่พอใจอยู่เสมอ จงเกรงกลัว จงประณาม จงหลบหนีจากสิ่งใดให้มากเท่ากับความบกพร่องแลบาปของเจ้าเอง ซึ่งควรจะเป็นสิ่งที่ทำให้เจ้าไม่พอใจยิ่งกว่าการสูญเสียทรัพย์สินใดๆ ทั้งสิ้น มีบางคนที่ไม่ดำเนินชีวิตอย่างจริงใจเบื้องหน้าเรา ทว่าถูกนำทางด้วยความอยากรู้อยากเห็นแลความจองหอง พวกเขาปรารถนาจะรู้สิ่งเร้นลับของเราแลเข้าใจสิ่งที่ล้ำลึกของพระเจ้า ในขณะที่พวกเขาละเลยตนเองแลความรอดพ้นของพวกเขา คนเหล่านี้มักตกไปสู่การผจญล่อลวงแลบาปอันยิ่งใหญ่เพราะความจองหองแลความอยากรู้อยากเห็นของพวกเขา เพราะเราต่อต้านพวกเขา”

5. “จงเกรงกลัวคำพิพากษาของพระเจ้า จงเกรงกลัวพระพิโรธขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ให้มาก จงหลีกเลี่ยงการถกเถียงเรื่องกิจการขององค์ผู้สูงสุด ทว่าจงค้นหาความชั่วช้าของตนเองอย่างถี่ถ้วนว่าเจ้าได้ตกไปสู่บาปหนักหนาสาหัสเพียงใด แลเจ้าได้ละเลยสิ่งดีงามไปมากเพียงใด มีบางคนที่มีกิจศรัทธาเพียงในหนังสือ บางคนในรูปภาพ บางคนในเครื่องหมายแลสัญลักษณ์ภายนอก บางคนมีเราเพียงในปาก แต่น้อยนักที่จะมีเราในดวงใจ ยังมีคนอีกจำพวกที่ได้รับการส่องสว่างในสติปัญญาแลชำระความเสน่หาของพวกเขาให้บริสุทธิ์ พวกเขาโหยหาสิ่งที่เป็นนิรันดร์อยู่เสมอ ได้ยินเรื่องของทางโลกด้วยความไม่เต็มใจ แลยอมปฏิบัติตามความจำเป็นของธรรมชาติด้วยความโศกเศร้า คนเหล่านี้เข้าใจสิ่งที่พระจิตแห่งความจริงตรัสในตัวพวกเขา เพราะพระองค์สอนพวกเขาให้ชิงชังสิ่งที่เป็นของทางโลกแลให้รักสิ่งที่มาจากสวรรค์ ให้ละทิ้งโลกแลปรารถนาสวรรค์อยู่ตลอดทั้งวันทั้งคืน”

คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต

1. ข้าพเจ้ากำลังดำเนินชีวิตเบื้องพระพักตร์พระเจ้าด้วยความจริงใจและเรียบง่าย หรือข้าพเจ้ากำลังหลอกลวงตนเองด้วยการแสวงหาความชอบธรรมจากกิจการภายนอก?

2. ข้าพเจ้ามุ่งแต่จะหยั่งรู้สิ่งเร้นลับของพระเจ้าจนละเลยที่จะสำรวจความผิดบาปของตนเองหรือไม่?

บทภาวนาประจำบทที่ 4 

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า องค์สัจธรรมนิรันดร์ ผู้ทรงสถิตอยู่ในความจริง ข้าพระองค์ขอกราบวิงวอนต่อเบื้องพระพักตร์ ขอทรงประทานพระหรรษทานให้ข้าพเจ้าดำเนินชีวิตเบื้องพระพักตร์พระองค์ด้วยความจริงใจและใจที่เรียบง่าย ขออย่าให้ข้าพเจ้าหลงระเริงไปกับกิจการภายนอกที่ดูงดงาม แต่ขอให้ข้าพเจ้าได้ตระหนักถึงความต่ำต้อยและอ่อนแอของตนเองเสมอ

โปรดชำระดวงใจของข้าพเจ้าให้เป็นอิสระจากกิเลสและตัณหาทางโลก ขอให้ข้าพเจ้าไม่มุ่งแสวงหาความรู้หรือสิ่งเร้นลับเพียงเพื่อความอยากรู้อยากเห็น แต่ขอให้ข้าพเจ้าแสวงหาพระองค์ในความจริงใจ เพื่อที่ข้าพเจ้าจะสามารถชิงชังบาปของตนเอง และโหยหาแต่สิ่งที่มาจากสรวงสวรรค์ตลอดทั้งวันทั้งคืน

ทั้งนี้ เพื่อข้าพเจ้าจะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน