Skip to main content

แปลและเรียบเรียงโดย Faith4Thai.com

เล่มที่ 3 ความปลอบประโลมที่อยู่ภายใน
บทที่ 12 การเติบโตของความพากเพียรภายใน แลการต่อสู้กับความปรารถนาอันชั่วร้าย

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ประจักษ์แล้วว่าความพากเพียรนั้นเป็นสิ่งจำเป็นยิ่งสำหรับข้าพระองค์ ด้วยว่าสรรพสิ่งมากมายในชีวิตนี้ล้วนดำเนินไปในทางตรงกันข้ามกับที่มุ่งหมาย เพราะไม่ว่าข้าพระองค์จะพยายามจัดการเพื่อสันติสุขของตนเองเพียงใด ชีวิตของข้าพระองค์ก็มิอาจดำเนินไปโดยปราศจากการต่อสู้แลความวุ่นวายได้เลย

2. “เจ้ากล่าวได้เที่ยงแท้แล้ว บุตรของเราเอ๋ย เพราะเรามิปรารถนาให้เจ้าแสวงหาสันติสุขที่ปราศจากการทดลอง แลมิรู้จักความทุกข์ยาก ทว่าเจ้าสมควรจักพิจารณาว่าตนเองได้พานพบสันติสุขแล้ว ในยามที่เจ้าถูกทดลองด้วยความยากลำบากนานัปการ แลถูกพิสูจน์ด้วยความทุกข์ยากมากมาย หากเจ้าจักกล่าวว่า เจ้ามิสามารถทนแบกรับสิ่งใดได้มากนัก แล้วเจ้าจักทนรับไฟบรรลัยกัลป์ในเบื้องหน้าได้อย่างไรเล่า? ในระหว่างความเลวร้ายสองประการ เราย่อมต้องเลือกสิ่งที่มีความเลวร้ายน้อยกว่าเสมอ เหตุฉะนี้ เพื่อที่เจ้าจักสามารถหลบหนีจากทัณฑ์ทรมานนิรันดร์ในเบื้องหน้าได้ จงบากบั่นเพื่อเห็นแก่พระเจ้า ในการทนรับความเลวร้ายในปัจจุบันอย่างกล้าหาญ เจ้าคิดหรือว่าบุตรแห่งโลกนี้มิได้ทนทุกข์เลย หรือทนทุกข์เพียงน้อยนิด? เจ้าจักมิพบว่าเป็นเช่นนั้นเลย แม้เจ้าจักค้นหาจากผู้ที่รุ่งเรืองที่สุดก็ตาม”

3. “‘ทว่า’ เจ้าจักกล่าวว่า ‘พวกเขาเหล่านั้นมีความเพลิดเพลินมากมาย แลพวกเขาดำเนินตามเจตจำนงของตนเอง แลด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงแบกรับความทุกข์ยากได้อย่างเบาบาง’”

4. “ก็ให้เป็นเช่นนั้นเถิด ยอมรับว่าพวกเขามีสิ่งที่ตนปรารถนา แต่เจ้าคิดว่าสิ่งเหล่านั้นจักคงอยู่ไปอีกนานเท่าใดเล่า? ดูเถิด บรรดาผู้มั่งคั่งในโลกนี้จักปลาสนาการไปประดุจควัน แลจักมิมีบันทึกใดหลงเหลือถึงความชื่นชมยินดีในอดีตของพวกเขาเลย แท้จริงแล้ว แม้ในขณะที่พวกเขายังมีชีวิตอยู่ พวกเขาก็มิได้พักผ่อนโดยปราศจากความขมขื่น ความเหนื่อยหน่าย แลความหวาดกลัว ด้วยว่าจากสิ่งเดียวกันที่พวกเขาพานพบความเพลิดเพลินนั้น บ่อยครั้งกลับเป็นบ่อเกิดแห่งทัณฑ์ทรมานจากความโศกเศร้า เป็นความยุติธรรมแล้วที่สิ่งนี้บังเกิดขึ้นแก่พวกเขา เพราะพวกเขาแสวงหาแลไล่ตามความเพลิดเพลินอย่างไร้ขอบเขต พวกเขาจึงมิอาจชื่นชมกับสิ่งเหล่านั้นได้โดยปราศจากความสับสนแลความขมขื่น โอ ความเพลิดเพลินทั้งปวงเหล่านี้ช่างแสนสั้น จอมปลอม ไร้ระเบียบ แลชั่วร้ายเสียนี่กระไร! ทว่าด้วยความโง่เขลาแลความมืดบอด มนุษย์จึงมิอาจเข้าใจ ทว่ากลับทำตนดุจเดรัจฉาน เพียงเพื่อเห็นแก่ความเพลิดเพลินอันน้อยนิดของชีวิตที่เสื่อมสลายได้นี้ พวกเขาจึงน้อมรับความตายแห่งวิญญาณจิต เหตุฉะนี้ บุตรของเราเอ๋ย จงอย่าเดินตามตัณหาของเจ้า ทว่าจงยับยั้งตนเองจากความปรารถนาของเจ้าเสีย(1) จงชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้า แลพระองค์จักประทานสิ่งที่ดวงใจเจ้าปรารถนา(2)”

5. “เพราะหากเจ้าปรารถนาจักพานพบความชื่นชมยินดีอย่างแท้จริง แลได้รับการปลอบประโลมอย่างอุดมสมบูรณ์จากเรา ดูเถิด พระพรของเจ้าจักสถิตอยู่ในการชิงชังปวงสรรพสิ่งทางโลกแลในการหลีกเลี่ยงความเพลิดเพลินอันไร้ค่าทั้งมวล แลความบริบูรณ์แห่งความปลอบประโลมจักถูกประทานแก่เจ้า แลยิ่งเจ้าปลีกตัวออกห่างจากความบรรเทาใจของสิ่งเนรมิตทั้งปวงมากเท่าใด เจ้าก็จักพานพบความปลอบประโลมที่หวานชื่นแลทรงพลานุภาพมากยิ่งขึ้นเท่านั้น ทว่าในคราแรกนั้น เจ้าจักมิอาจบรรลุถึงสิ่งเหล่านั้นได้ หากปราศจากความโศกเศร้าแลการดิ้นรนอย่างหนักเสียก่อน นิสัยที่เคยชินมาเนิ่นนานจักลุกขึ้นต่อต้าน ทว่ามันจักถูกพิชิตด้วยนิสัยที่ดีกว่า เนื้อหนังจักพร่ำบ่นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่ามันจักถูกควบคุมไว้ด้วยความร้อนรนแห่งวิญญาณจิต งูดึกดำบรรพ์จักเร่งเร้าแลกระทำให้เจ้าขมขื่น ทว่ามันจักถูกขับไล่ให้เตลิดไปโดยการสวดภาวนา ยิ่งไปกว่านั้น โดยกิจการงานอันเป็นประโยชน์ ทางเข้าของมันย่อมถูกกีดขวางอย่างยิ่ง”

(1) บุตรสิราค 18:30 (2) สดุดี 37:4

 

คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต

1. ข้าพเจ้าปรารถนาสันติสุขที่ปราศจากกางเขนและการทดลอง หรือพร้อมที่จะชื่นชมยินดีเมื่อพบความทุกข์ยาก โดยถือว่านั่นคือการหล่อหลอมความพากเพียร?

2. ข้าพเจ้ากำลังหลงใหลในความเพลิดเพลินฝ่ายเนื้อหนังอันแสนสั้น หรือเพียรพยายามต่อสู้กับนิสัยเดิมๆ ด้วยการสวดภาวนาและการกระทำกิจที่เป็นประโยชน์?

 

บทภาวนาประจำบทที่ 12 

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นสันติสุขและกำลังของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ขอกราบวิงวอนต่อเบื้องพระพักตร์ ขอทรงโปรดประทานความพากเพียรให้แก่ข้าพระองค์ เพื่อจะได้สามารถเผชิญกับความยากลำบากและการทดลองนานัปการในชีวิตนี้ด้วยใจกล้าหาญ

ขอทรงโปรดประทานพระหรรษทานเพื่อช่วยข้าพระองค์ต่อสู้กับตัณหาและนิสัยอันคุ้นชินของเนื้อหนัง ขออย่าให้ข้าพระองค์หลงแสวงหาความบรรเทาใจจากสิ่งของฝ่ายโลกอันเสื่อมสลายได้ ทว่าขอทรงประทานความปลอบประโลมจากสรวงสวรรค์ เมื่อข้าพระองค์สละทิ้งความเพลิดเพลินจอมปลอมเหล่านั้น เพื่อยึดมั่นในพระองค์แต่เพียงผู้เดียว

ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน

ท่านกำลังอ่าน

เล่มที่ 3 ความปลอบประโลมที่อยู่ภายใน

บทที่ 12 การเติบโตของความพากเพียรภายใน แลการต่อสู้กับความปรารถนาอันชั่วร้าย