ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า นี่ย่อมเป็นกิจการของมนุษย์ผู้สมบูรณ์ คือการไม่เคยละทิ้งจิตใจจากการเพ่งพินิจถึงสิ่งที่เป็นของสรวงสวรรค์ แลในท่ามกลางความพะวักพะวงมากมาย ก็สามารถก้าวผ่านไปได้ประหนึ่งว่าปราศจากความพะวักพะวง มิใช่ในลักษณะของผู้ที่เพิกเฉย ทว่าด้วยเอกสิทธิ์แห่งจิตใจที่เป็นอิสระ โดยมิผูกพันกับสิ่งเนรมิตใดๆ ด้วยความเสน่หาอันไร้ระเบียบ

2. ข้าพระองค์กราบวิงวอนพระองค์ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ทรงเปี่ยมด้วยพระเมตตาที่สุด ขอทรงพิทักษ์ข้าพระองค์ให้พ้นจากความพะวักพะวงแห่งชีวิตนี้ เกรงว่าข้าพระองค์จะเข้าไปพัวพันมากจนเกินไป; จากความจำเป็นมากมายของร่างกาย เกรงว่าข้าพระองค์จะตกเป็นเชลยของความเพลิดเพลิน; จากอุปสรรคทั้งปวงแห่งวิญญาณจิต เกรงว่าข้าพระองค์จะแตกหักแลล้มลงด้วยความพะวักพะวง ข้าพระองค์มิได้หมายถึงสิ่งเหล่านั้นที่ความว่างเปล่าของโลกมุ่งแสวงหาด้วยความทะเยอทะยาน ทว่าหมายถึงความน่าเวทนาเหล่านั้น ซึ่งโดยคำสาปสากลแห่งความเป็นมนุษย์ที่ต้องตาย ได้ถ่วงน้ำหนักแลฉุดรั้งวิญญาณจิตของผู้รับใช้ของพระองค์ไว้ในการลงทัณฑ์ จนมิอาจเข้าสู่เสรีภาพแห่งวิญญาณจิตได้บ่อยเท่าที่มันปรารถนา

3. ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ องค์ความหวานชื่นอันเหลือจะกล่าว ขอทรงเปลี่ยนความปลอบประโลมฝ่ายเนื้อหนังทั้งปวงของข้าพระองค์ให้กลายเป็นความขมขื่น ซึ่งดึงข้าพระองค์ไปจากความรักในสิ่งนิรันดร์ แลล่อลวงข้าพระองค์อย่างชั่วร้ายให้เข้าหามัน โดยการนำความเพลิดเพลินในปัจจุบันบางประการมาวางไว้เบื้องหน้าข้าพระองค์ ขออย่าให้เนื้อหนังแลสายเลือดมีชัยเหนือข้าพระองค์เลย ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขออย่าให้โลกแลสิริรุ่งโรจน์อันแสนสั้นของมันหลอกลวงข้าพระองค์ ขออย่าให้มารร้ายแลความเจ้าเล่ห์ของมันแย่งชิงข้าพระองค์ไป ขอทรงประทานความกล้าหาญที่จะต้านทาน ความพากเพียรที่จะอดทน แลความมั่นคงที่จะบากบั่น ขอทรงประทานการเจิมอันแสนหวานแห่งพระจิตของพระองค์ แทนที่ความปลอบประโลมทั้งปวงของโลก แลขอทรงหลั่งความรักในพระนามของพระองค์ลงในตัวข้าพระองค์ แทนที่ความรักฝ่ายเนื้อหนัง

4. ดูเถิด อาหารแลเครื่องดื่ม เครื่องนุ่งห่ม แลความจำเป็นอื่นๆ ทั้งปวงที่เกี่ยวข้องกับการค้ำจุนร่างกาย ล้วนเป็นภาระหนักแก่วิญญาณจิตที่มีกิจศรัทธา ขอทรงโปรดให้ข้าพระองค์ใช้สิ่งเหล่านี้ด้วยความพอประมาณ แลมิเข้าไปพัวพันกับมันด้วยความเสน่หาอันไร้ระเบียบ การจะโยนสิ่งเหล่านี้ทิ้งไปเสียทั้งหมดนั้นย่อมมิถูกต้อง เพราะธรรมชาติต้องได้รับการค้ำจุน ทว่าการเรียกร้องสิ่งที่เกินความจำเป็นแลสิ่งที่เป็นไปเพียงเพื่อปรนเปรอความเพลิดเพลินนั้น ธรรมบัญญัติอันศักดิ์สิทธิ์ย่อมห้ามปราม มิเช่นนั้นเนื้อหนังจะกำเริบเสิบสานต่อต้านวิญญาณจิต ในสรรพสิ่งเหล่านี้ ข้าพระองค์กราบวิงวอน ขอพระหัตถ์ของพระองค์ทรงนำทางแลสั่งสอนข้าพระองค์ เพื่อมิให้ข้าพระองค์กระทำเกินขอบเขตแต่ประการใด

คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต (บทที่ 26)

1. ข้าพเจ้าปล่อยให้ความพะวักพะวงของโลกนี้หรือตัณหาฝ่ายเนื้อหนัง เข้ามาผูกมัดและพรากเสรีภาพฝ่ายวิญญาณของข้าพเจ้าไปหรือไม่?

2. ข้าพเจ้าใช้สิ่งของทางโลกเพียงเพื่อค้ำจุนชีวิตด้วยความพอประมาณ หรือแสวงหาเพื่อปรนเปรอความเพลิดเพลินจนลืมแสวงหาพระเจ้า?

บทภาวนาประจำบทที่ 26

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า องค์แหล่งเสรีภาพแห่งวิญญาณจิต ข้าพระองค์ขอกราบวิงวอนต่อเบื้องพระพักตร์ ขอทรงประทานพระหรรษทานให้ข้าพระองค์หลุดพ้นจากพันธนาการแห่งสิ่งของทางโลกและการปรนเปรอเนื้อหนัง ขอทรงเปลี่ยนความเพลิดเพลินจอมปลอมให้เป็นความขมขื่น และโปรดประทานความปลอบประโลมจากพระจิตเจ้ามาเป็นความหวานชื่นเดียวในดวงใจของข้าพระองค์ เพื่อให้ข้าพระองค์เพ่งพินิจถึงแต่สรวงสวรรค์

ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน