“บุตรของเราเอ๋ย อย่าได้นำมาใส่ใจให้โศกเศร้าเลย หากผู้ใดคิดร้ายต่อเจ้า แลกล่าวถึงเจ้าในสิ่งที่เจ้ามิปรารถนาจะได้ยิน เจ้าสมควรจะคิดว่าตนเองเลวร้ายยิ่งกว่านั้น แลมิควรเชื่อว่ามีมนุษย์ผู้อื่นใดที่อ่อนแอยิ่งกว่าตัวเจ้าเอง หากเจ้าก้าวเดินอยู่ภายใน เจ้าจักไม่ชั่งน้ำหนักถ้อยคำที่ล่องลอยอยู่เหนือกว่าคุณค่าของมัน การนิ่งเงียบในยามเลวร้าย แลการหันเข้าหาเราในภายใน โดยมิหวั่นไหวไปตามการตัดสินของมนุษย์นั้น นับเป็นความรอบคอบอันยิ่งใหญ่ทีเดียว”

2. “อย่าให้สันติสุขของเจ้าขึ้นอยู่กับถ้อยคำของมนุษย์ เพราะไม่ว่าพวกเขาจะตัดสินเจ้าว่าดีหรือร้าย เจ้าก็มิได้กลายเป็นมนุษย์ผู้อื่นใดนอกเหนือไปจากตัวเจ้าเอง สันติสุขที่แท้จริงหรือสิริรุ่งโรจน์ที่แท้จริงอยู่ที่ใดเล่า? มิใช่อยู่ในเราดอกหรือ? แลผู้ใดที่มิได้มุ่งแสวงหาความพอใจจากมนุษย์ แลมิได้เกรงกลัวว่าจะทำให้มนุษย์ขุ่นเคือง ผู้นั้นย่อมได้ชื่นชมในสันติสุขอันอุดมสมบูรณ์ ความกระวนกระวายแห่งดวงใจแลความฟุ้งซ่านแห่งประสาทสัมผัสทั้งปวง ล้วนบังเกิดมาจากความรักอันไร้ระเบียบแลความหวาดกลัวอันว่างเปล่าทั้งสิ้น”

คำถามเพื่อการรำพึงแลเจริญชีวิตฝ่ายวิญญาณจิต 

1. ข้าพเจ้าหวั่นไหวและสูญเสียสันติสุขเมื่อถูกผู้อื่นกล่าวร้ายหรือตัดสินข้าพเจ้าในทางที่ไม่ดีหรือไม่?

2. ข้าพเจ้าแสวงหาการยอมรับจากมนุษย์ หรือตระหนักว่าสันติสุขและสิริรุ่งโรจน์ที่แท้จริงนั้นสถิตอยู่ในพระเจ้าเพียงผู้เดียว?

บทภาวนาประจำบทที่ 28

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า องค์บ่อเกิดแห่งสันติสุขและสิริรุ่งโรจน์ที่แท้จริง ข้าพระองค์ขอกราบวิงวอนต่อเบื้องพระพักตร์ ขอทรงประทานพระหรรษทานให้ข้าพระองค์มีดวงใจที่เข้มแข็งและสงบนิ่ง เมื่อต้องเผชิญกับคำกล่าวร้ายและการวิพากษ์วิจารณ์ของมนุษย์

ขออย่าให้ความหวาดกลัวอันว่างเปล่า หรือความปรารถนาจะเป็นที่ยอมรับ พรากสันติสุขไปจากข้าพระองค์ ทว่าขอให้ข้าพระองค์ได้พบความปลอบประโลมในการหันหน้าเข้าหาพระองค์เพียงผู้เดียว

ทั้งนี้ เพื่อข้าพระองค์จะสามารถจำลองแบบชีวิตขององค์พระคริสต์ ได้อย่างสมบูรณ์ เพื่อคู่ควรกับชีวิตนิรันดร์ด้วยเทอญ อาแมน