(St. Ignatius of Loyola: The Spiritual Exercises)

นักบุญอิกญาซีโอแห่งโลโยลา ได้ประพันธ์ "การฝึกฝนชีวิตฝ่ายจิต" (The Spiritual Exercises) ขึ้นเพื่อเป็นคู่มือแนะนำผู้เข้าเงียบฟื้นฟูฝ่ายจิตวิญญาณ ที่กินเวลาตลอด 30 วัน ภายใต้การดูแลของผู้นำทางวิญญาณ และผลงานนี้เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 1541 โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อช่วยให้ผู้เข้าเงียบ "เอาชนะตนเอง และจัดระเบียบชีวิตของตน" คำว่า "การฝึกฝนชีวิตฝ่ายจิต" ในความหมายของนักบุญอิกญาซีโอ ครอบคลุมถึง "ทุกวิธีการของการพิจารณามโนธรรม การรำพึง การเพ่งพินิจ การสวดภาวนาออกเสียงหรือการภาวนาในใจ และกิจกรรมฝ่ายจิตอื่น ๆ... เพื่อกำจัดความผูกพันที่ไม่เป็นระเบียบทั้งหลาย และเพื่อแสวงหาและค้นพบน้ำพระทัยของพระเจ้าในการจัดระเบียบชีวิตเพื่อความรอดของจิตวิญญาณ" หลักการทำงานของท่านคือ "มนุษย์ถูกสร้างมาเพื่อสรรเสริญ เคารพเทิดทูน และรับใช้พระเจ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และด้วยการทำเช่นนี้ เพื่อช่วยวิญญาณของตนให้รอด"

เพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ ท่านนักบุญกระตุ้นให้ผู้เข้าเงียบเริ่มต้นด้วยการ "ถวายความปรารถนาและอิสรภาพทั้งหมดแด่พระเจ้า เพื่อให้พระอานุภาพของพระองค์สามารถใช้ตัวเขาและทุกสิ่งที่เขามี ไปในทิศทางที่สอดคล้องกับน้ำพระทัยอันศักดิ์สิทธิ์ยิ่งของพระองค์" ในสัปดาห์ที่สี่ของการฝึกฝน นักบุญอิกญาซีโอได้มอบบทภาวนาถวายตัวอันโด่งดัง ซึ่งสะท้อนถึงหัวใจสำคัญของท่าน

"ข้าแต่พระเป็นเจ้า โปรดรับเอาอิสรภาพทั้งสิ้นของข้าพเจ้า ความจำ สติปัญญา และน้ำใจทั้งสิ้นของข้าพเจ้า ทุกสิ่งที่ข้าพเจ้ามีและครอบครอง พระองค์ประทานสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดแก่ข้าพเจ้า บัดนี้ ข้าพเจ้าขอถวายคืนแด่พระองค์ ทุกสิ่งเป็นของพระองค์ โปรดจัดการตามน้ำพระทัยของพระองค์ โปรดประทานความรักต่อพระองค์พร้อมกับพระหรรษทานของพระองค์ เพราะนั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับข้าพเจ้า"

การพิจารณาความจริง 4 ประการ

การฝึกฝนชีวิตฝ่ายจิตจะแบ่งออกเป็น 4 สัปดาห์

สัปดาห์ที่ 1 การพิจารณาไตร่ตรองถึงความบาป

สัปดาห์ที่ 2 พระชนมชีพของพระเยซูจนถึงวันอาทิตย์ใบลาน

สัปดาห์ที่ 3 พระทรมานของพระเยซูเจ้า

สัปดาห์ที่ 4 การกลับคืนพระชนมชีพและการเสด็จสู่สวรรค์

ท่านยังแนะนำให้ปลีกวิเวกอย่างสันโดษ เพราะ "ยิ่งเราอยู่ตามลำพังและปลีกวิเวกมากเท่าใด เราก็ยิ่งทำให้ตนเองพร้อมที่จะเข้าใกล้และเข้าถึงพระผู้สร้างของเรามากขึ้นเท่านั้น" และต้องมีการพิจารณามโนธรรมวันละ 3 ครั้ง โดยมี 5 ขั้นตอน ได้แก่ ขอบพระคุณพระเจ้า, ขอพระหรรษทานให้รู้จักบาปของตน, สำรวจจิตวิญญาณ, ขอสมาโทษจากพระเจ้า, และตั้งใจแน่วแน่ที่จะแก้ไขข้อบกพร่องด้วยพระหรรษทาน

ความถ่อมตน 

ความถ่อมตนครอบครองตำแหน่งศูนย์กลางในชีวิตฝ่ายจิตแบบอิกญาเชียน ท่านระบุถึงความถ่อมตน 3 ระดับ

1. การลดตัวลงเพื่อเชื่อฟังพระบัญญัติของพระเจ้าในทุกสิ่ง

2. การเปลี่ยนความปรารถนาเพื่อไม่ให้เรายึดติดกับความมั่งคั่งมากกว่าความยากจน หรือเกียรติยศมากกว่าความอัปยศ และไม่ยอมทำบาปเบาแม้จะต้องแลกด้วยชีวิต

3. ความถ่อมตนขั้นสูงสุด เป็นการเลือก "ความยากจนร่วมกับพระคริสต์ผู้ยากจน มากกว่าความมั่งคั่ง เลือกความอัปยศร่วมกับพระคริสต์ผู้ทรงแบกรับมัน มากกว่าเกียรติยศ... ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะถูกมองว่าเป็นคนโง่เขลาไร้ค่าเพื่อพระคริสต์ มากกว่าที่จะเป็นคนฉลาดหรือรอบคอบในโลกนี้"

ความแห้งแล้งฝ่ายจิต 

เมื่อมีความถ่อมตนเช่นนี้ ผู้เข้าเงียบอาจประสบกับความอ่อนแออย่างลึกซึ้ง ซึ่ง "วิญญาณชั่วร้าย" จะฉวยโอกาส "สร้างความวิตกกังวล ทำให้เศร้าหมอง และสร้างอุปสรรค" อย่างไรก็ตาม พระเจ้าทรงใช้การต่อสู้เหล่านี้เพื่อผลดีของเรา พระองค์อาจอนุญาตให้เกิดความแห้งแล้งฝ่ายจิต "เพื่อทดสอบว่าเรามีคุณค่าเพียงใดและเราจะทุ่มเทตนเองเพื่อรับใช้และสรรเสริญพระเจ้าได้มากแค่ไหน" ความแห้งแล้งจะลอกคราบความหยิ่งยโสของเราออก ทำให้เราตระหนักด้วยพระหรรษทานว่า "เราไม่สามารถสร้างหรือรักษาความศรัทธา ความรัก น้ำตา หรือความบรรเทาใจฝ่ายจิตใด ๆ ได้ด้วยตัวเราเอง แต่ทั้งหมดนี้เป็นของประทานและพระหรรษทานจากพระเจ้า"

นักบุญอิกญาซีโอแนะนำให้ผู้ที่อยู่ในความแห้งแล้ง "อดทนรักษาตนไว้ อีกไม่นานความบรรเทาใจจะกลับมา" และให้ต่อสู้ด้วย "การสวดภาวนา การรำพึง การสำรวจตนเอง และการทำพลีกรรม"

ในส่วนของ ปีศาจ (ศัตรูของธรรมชาติมนุษย์) ท่านเตือนว่ามันทำตัวเหมือนคนรักจอมปลอมที่พยายามซ่อนเร้น และชอบฉวยโอกาสจากแนวโน้มของมนุษย์ที่ชอบปกปิดบาปของตนไว้เป็นความลับ ท่านจึงแนะนำให้ผู้เข้าเงียบยืนหยัด "อย่างกล้าหาญและไม่โอนอ่อนต่อการประจญของศัตรู" เพื่อทำให้มันอ่อนแอและหนีไป

บทบาทของพระแม่มารีย์
 และพระศาสนจักร

พระแม่มารีย์มีบทบาทสำคัญในการเติบโตในความศักดิ์สิทธิ์ ท่านแนะนำให้ผู้เข้าเงียบวอนขอ 3 สิ่งจากพระแม่:

1. ขอให้รู้สึกถึงบาปและเกลียดชังบาปจากภายใน

2. ขอให้มองเห็นความไม่เป็นระเบียบในการกระทำของตน เพื่อจะได้แก้ไขและจัดระเบียบตนเอง

3. ขอให้มีความรู้เรื่องทางโลก เพื่อจะได้รังเกียจและกำจัดทุกสิ่งที่เป็นทางโลกและไร้สาระ

ท้ายที่สุด การฝึกฝนชีวิตฝ่ายจิตช่วยให้ผู้เข้าเงียบรู้ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปรารถนาที่จะประทาน "แม้กระทั่งองค์พระองค์เอง" ให้แก่เรามากเพียงใด การฝึกฝนนี้ทำให้เราพร้อมที่จะ "สามารถรักและรับใช้พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดในทุกสิ่ง" ด้วยความมั่นใจว่า "ยิ่งบุคคลสละความรักตนเอง ความตั้งใจของตนเอง และผลประโยชน์ของตนเองมากเท่าใด เขาก็ยิ่งก้าวหน้ามากเท่านั้น"

บทภาวนา

ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ลูกขอถวายอิสรภาพ ความจำ สติปัญญา และน้ำใจทั้งสิ้นของลูกแด่พระองค์ ทุกสิ่งที่ลูกมีล้วนเป็นของประทานจากพระองค์ บัดนี้ลูกขอถวายคืนเพื่อก้าวเดินตามน้ำพระทัยอันศักดิ์สิทธิ์ ขอพระมารดามารีย์โปรดช่วยนำทางให้ลูกรังเกียจความบาปและสิ่งลวงตาทางโลก เพื่อขจัดความผูกพันที่ไม่เป็นระเบียบในจิตใจ ขอโปรดประทานพระหรรษทานแห่งความถ่อมตนขั้นสูงสุด ให้ลูกกล้าที่จะเลือกความยากจนและความอัปยศร่วมกับพระคริสตเจ้า มากกว่าการแสวงหาเกียรติยศหรือความมั่งคั่งจอมปลอมในโลกนี้

ในยามที่วิญญาณของลูกต้องตกอยู่ในความแห้งแล้งฝ่ายจิตหรือถูกทดสอบจากการประจญ ขอโปรดประทานความเข้มแข็งให้ลูกยืนหยัดต่อสู้ด้วยความอดทนและการภาวนา ขอให้ความอ่อนแอสอนลูกให้รู้ว่า ทุกความบรรเทาใจล้วนมาจากพระหรรษทานของพระองค์เพียงผู้เดียว โปรดประทานเพียงความรักและพระหรรษทานของพระองค์แก่ลูก เพราะนั่นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ลูกสามารถสรรเสริญ เคารพเทิดทูน และรับใช้พระองค์ในทุกสิ่ง เพื่อนำพาวิญญาณไปสู่ความรอดนิรันดร์ โดยคำเสนอวิงวอนของนักบุญอิกญาซีโอแห่งโลโยลา อาแมน