กษัตริย์ชาเลอมาน (Charlemagne, 747-814) เป็นจักรพรรดิองค์แรกของอาณาจักรโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ได้รับการแต่งตั้งจากพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 องค์พระจักรพรรดินอกจากการดำเนินนโยบายการรวมหัวเมืองต่างๆในทวีปยุโรปให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ท่านเองก็ยังทะนุบำรุงด้านศาสนาและชีวิตฝ่ายจิตของประชาชน จึงเป็นเรื่องเร่งด่วนที่จะต้องฟื้นฟูด้านอักษรศาสตร์และการศึกษาอบรมโดยเฉพาะให้กับบรรดาพระสงฆ์นักบวช ท่านได้เชิญบรรดาอาจารย์ ทั้งด้านการศึกษาและศาสนาไม่ว่าจากอังกฤษ อิตาลี และสเปนมาเพื่อการฟื้นฟูนี้ ให้ทุกๆวัดและอารามมีโรงเรียนประจำ โดยทำให้วัดหลวง (อาสนวิหาร) เป็นศูนย์กลางของความรู้ การศึกษา และวิชาการในแต่ละท้องถิ่น อัลคิน (Alcuin 735-804) นักบวชคณะเบเนดิก ถือได้ว่าผู้สนองพระราชโองการของพระจักรพรรดิ ท่านได้วางการศึกษาอบรมพระสงฆ์ให้เป็นมาตรฐานเดียวกัน บรรดาผู้รับการอบรมจะได้เรียนวิชาไวยกรณ์ วาทศาสตร์ และวรรณกรรมคลาสสิกต่างๆ
ดั่งเช่นบูรพจารย์ก่อนหน้านี้ อัลคินเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่า การศึกษามีเป้าหมายเพื่อความก้าวหน้าทางจิตวิญญาณ และความเข้าใจในข้อความเชื่อ ท่านพยายามสร้างโครงค่ายความร่วมมือระหว่างกัน โดยมีการแลกเปลี่ยนและประสานงาน และส่งต่อนักเรียนระหว่างโรงเรียนต่างๆในยุโรป (hub of education) ท่านได้ตั้งมหาวิทยาลัยต่างๆ ให้ขึ้นอยู่กับอาสนวิหารของท้องถิ่น เพื่อเตรียมพระสงฆ์และเด็กหนุ่มที่สนใจศึกษาเพื่อประโยชน์ของบ้านเมือง นอกจากพวกเขาจะได้เรียนวิชาการณ์ที่กล่าวมาข้างต้น พวกเขายังได้เรียนตรรกศาสตร์และศาสตร์การวิพากษ์วิธี (logics and dialectic methodology) ด้วยเช่นกัน ซึ่งมีวิธีการดังนี้ เริ่มจากการศึกษาแนวความคิดนั้นๆ (a study of ideas) ศัพท์บัญญัติและการตัดสินใจ (terminology and judgement) เหตุผลทางรูปนิรนัย (syllogistic reasoning) คำนิยาม (definition) และการแสดงออกหรือคำอธิบายนั้นๆ (demonstration)
สรุป...
ก้าวเข้าสู่ศตวรรษที่ 11 รูปแบบการจัดการศึกษาแบบโรงเรียนและมหาวิทยาลัยเช่นนี้ก็เป็นที่แพร่หลายทั่วทั้งยุโรป สถาบันการศึกษาดังกล่าวจึงเป็นศูนย์การของการศึกษาของรัฐและฝ่ายคริสต์ศาสนา และโดยภายใต้การปกครองของพระจักรพรรดิอ๊อตโต (Otto 936-973) รูปแบบการจัดการศึกษาเช่นนี้เป็นมาตรฐานในเยอรมนีโดยความร่วมมือกันระหว่างพระศาสนจักรและฝ่ายบ้านเมือง ส่วนที่อิตาลีสถาบันการศึกษาที่โบโลญ่า (school of Bologna) ถือว่าเป็นศูนย์กลางของการศึกษาด้านกฎหมายและแพทย์ศาสตร์
อ่านและเขียนจาก
Richard E. Sullivan, "Charlemagne," Encyclopædia Britannica Online, accessed Febuary 10, 2016, http://www.britannica.com/biography/Charlemagne/Religious-reform.
John L. Elias, A History of Christian Education: Protestant, Catholic, and Orthodox Perspectives, 1 ed. (United States: Krieger Publishing Company, 2002).
