Skip to main content

book

พระสมณสาส์น
พระเจ้าทรงรักท่าน
(DILEXIT TE)

พระราชดำรัสเตือนใจ (Apostolic Exhortation)

ฉบับแรกของสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 


บทนำ

1. “เราได้รักเจ้า” (วว 3:9) องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่ชุมชนคริสตชนแห่งหนึ่ง ซึ่งต่างจากกลุ่มอื่น ๆ ตรงที่ไม่มีอิทธิพลหรือทรัพยากรใด ๆ และกลับถูกปฏิบัติด้วยความรุนแรงและการดูถูกเหยียดหยาม: “เจ้ามีกำลังเพียงเล็กน้อย... เราจะทำให้พวกเขามากราบลงแทบเท้าของเจ้า” (วว 3:8-9) ข้อความนี้เตือนใจให้เราระลึกถึงถ้อยคำในบทเพลงของพระนางมารีย์: “พระองค์ทรงรื้อผู้ทรงอำนาจลงจากบัลลังก์ และทรงยกย่องผู้ต่ำต้อยให้สูงขึ้น พระองค์ทรงประทานสิ่งดีทั้งหลายแก่ผู้อดอยาก และทรงส่งเศรษฐีให้กลับไปมือเปล่า” (ลก 1:52-53)

2. คำประกาศความรักนี้ ซึ่งนำมาจากหนังสือวิวรณ์ สะท้อนถึงความลึกลับอันมิรู้จบที่สมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิสได้ไตร่ตรองไว้ในพระสมณสาส์น Dilexit Nos (ดีเลกซี นอส) เกี่ยวกับความรักในความเป็นมนุษย์และความเป็นพระเจ้าของพระหฤทัยพระเยซูคริสต์ ในเอกสารฉบับนั้น เราได้เห็นว่าพระเยซูทรงระบุพระองค์เองว่าเป็นหนึ่งเดียวกับ “ชนชั้นต่ำสุดของสังคม” และด้วยความรักที่หลั่งไหลจนถึงที่สุด พระองค์ทรงยืนยันศักดิ์ศรีของมนุษย์ทุกคน โดยเฉพาะเมื่อ “พวกเขาอ่อนแอ ถูกดูหมิ่น หรือทนทุกข์” เมื่อเราเพ่งพินิจความรักของพระคริสต์ “เราเองก็ได้รับแรงบันดาลใจให้ใส่ใจต่อความทุกข์และความต้องการของผู้อื่นมากขึ้น และมั่นใจในความพยายามของเราที่จะมีส่วนร่วมในงานกอบกู้ของพระองค์ ในฐานะเครื่องมือในการแพร่ขยายความรักของพระองค์”

3. ด้วยเหตุนี้ เพื่อเป็นการสืบเนื่องจากพระสมณสาส์น Dilexit Nos สมเด็จพระสันตะปาปาฟรังซิสจึงได้เตรียมร่างสมณสาส์นเตือนใจฉบับหนึ่งในช่วงเดือนท้าย ๆ ของชีวิตท่าน ว่าด้วยความห่วงใยของพระศาสนจักรต่อคนยากจน โดยท่านได้ตั้งชื่อว่า Dilexi Te เสมือนหนึ่งพระคริสต์ตรัสถ้อยคำเหล่านั้นแก่พวกเขาทุกคนว่า: “เจ้ามีกำลังเพียงเล็กน้อย” แต่ “เราได้รักเจ้า” (วว 3:9) ข้าพเจ้ายินดีที่จะรับเอกสารนี้มาเป็นของข้าพเจ้าเอง — โดยเพิ่มเติมข้อคิดเห็นบางประการ — และออกเอกสารนี้ในช่วงเริ่มต้นสมณสมัยของข้าพเจ้า เนื่องจากข้าพเจ้ามีความปรารถนาร่วมกับผู้นำที่รักของข้าพเจ้า ที่จะให้คริสตชนทุกคนตระหนักถึงความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดระหว่างความรักของพระคริสต์กับการเรียกของพระองค์ให้ดูแลคนยากจน ข้าพเจ้าเองก็ถือเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องยืนกรานในหนทางสู่ความศักดิ์สิทธิ์นี้ เพราะ “ในการเรียกให้จำพระองค์ได้ในคนยากจนและผู้ทนทุกข์ เราได้เห็นการเปิดเผยของพระหฤทัยพระคริสต์ ความรู้สึกและการเลือกที่ลึกซึ้งที่สุดของพระองค์ ซึ่งนักบุญทุกคนแสวงหาที่จะเลียนแบบ”