(Sanctifying Function)

การทำให้ศักดิ์สิทธิ์ไป (To sanctify) หมายถึงการทำให้เป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ และการถวายเกียรติแด่องค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์ งานการทำให้ศักดิ์สิทธิ์ของพระศาสนจักรมุ่งเน้นไปที่การกระทำสาธารณะในการนมัสการพระเจ้า พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ ตลอดจนการแสดงความศรัทธาและการพลีกรรมบางประการ บรรพนี้ของประมวลกฎหมาย ซึ่งมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสอง เกี่ยวข้องกับการวางระเบียบการนมัสการพระเจ้าของพระศาสนจักร มาตราต่างๆ สะท้อนถึงการฟื้นฟูพิธีกรรมที่เริ่มต้นขึ้นในการสังคายนาวาติกันครั้งที่ 2

กฎระเบียบทางพิธีกรรมส่วนใหญ่ของพระศาสนจักรไม่ได้อยู่ในประมวลกฎหมาย แต่อยู่ในหนังสือจารีตพิธี (ritual books) (มาตรา 2) สิ่งสำคัญอย่างยิ่งคือต้องตระหนักว่าหนังสือจารีตพิธีเป็นแหล่งข้อมูลที่ดีที่สุดสำหรับกฎเกณฑ์การนมัสการของพระศาสนจักร ไม่เพียงแต่จะมีบรรทัดฐานทางพิธีกรรมที่ครบถ้วนและละเอียดอยู่ในนั้น แต่ในหนังสือเหล่านั้น โดยเฉพาะในส่วนบทนำ บรรทัดฐานต่างๆ จะถูกจัดวางไว้ในบริบททางเทววิทยาและการปฏิบัติทางอภิบาลที่ลึกซึ้งและเข้าใจได้ แหล่งข้อมูลที่ควรไปค้นหาสำหรับกฎเกณฑ์การนมัสการของพระศาสนจักรคือหนังสือจารีตพิธี ซึ่งจะมีการอ้างอิงถึงในจุดที่เหมาะสมตลอดบทนี้

บรรพนี้ของประมวลกฎหมายเริ่มต้นด้วยบทนำทั่วไปเกี่ยวกับการนมัสการ พระศาสนจักรทำให้หน้าที่การทำให้ศักดิ์สิทธิ์สำเร็จสมบูรณ์ในรูปแบบพิเศษผ่านทางพิธีกรรม ซึ่งเป็นการปฏิบัติหน้าที่ความเป็นสงฆ์ของพระเยซูคริสตเจ้า ในพิธีกรรม พระกายทิพย์ของพระคริสตเจ้า (Mystical Body of Christ) ทั้งหมด ทั้งศีรษะและอวัยวะ ได้ถวายการนมัสการอย่างเปิดเผยแด่พระเจ้า การนมัสการนี้เกิดขึ้นเมื่อได้กระทำในนามของพระศาสนจักร โดยบุคคลที่ได้รับมอบหมาย และผ่านการกระทำที่ได้รับการอนุมัติโดยผู้มีอำนาจในพระศาสนจักร (มาตรา 834) สัตบุรุษทุกคนได้รับมอบหมายให้ทำการนมัสการโดยอาศัยศีลล้างบาป หนังสือจารีตพิธีประกอบด้วยการกระทำเพื่อการนมัสการที่ได้รับการอนุมัติโดยผู้มีอำนาจในพระศาสนจักร

พระศาสนจักรทั้งหมดเฉลิมฉลองพิธีกรรมร่วมกัน แต่บางคนในพระศาสนจักรมีความรับผิดชอบพิเศษ บรรดาพระสังฆราชเป็นผู้นำหน้าที่การทำให้ศักดิ์สิทธิ์นี้ พวกท่านคือผู้ควบคุมดูแล ผู้ส่งเสริม และผู้พิทักษ์ชีวิตทางพิธีกรรมของพระศาสนจักรที่ได้รับมอบหมายให้อยู่ในความดูแล บรรดาพระสงฆ์มีส่วนร่วมในหน้าที่การทำให้ศักดิ์สิทธิ์นี้ พวกท่านได้รับการบวชเพื่อเฉลิมฉลองการนมัสการ สังฆานุกรก็มีบทบาทในการนมัสการพระเจ้าเช่นกัน สัตบุรุษมีส่วนร่วมในหน้าที่การทำให้ศักดิ์สิทธิ์โดยการมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในการเฉลิมฉลองพิธีกรรม โดยเฉพาะพิธีบูชาขอบพระคุณ (มาตรา 835)

การนมัสการแบบคริสตชนคือการปฏิบัติความเป็นสงฆ์ร่วมกันของสัตบุรุษทุกคน ศาสนบริกรต้องดูแลปลุกเร้าและให้ความสว่างแก่ความเชื่อของประชาชน โดยเฉพาะผ่านทางพันธกิจแห่งพระวจนะ เพราะการนมัสการขึ้นอยู่กับความเชื่อ (มาตรา 836) การกระทำทางพิธีกรรมเป็นของพระศาสนจักรทั้งหมด ซึ่งก็คือประชากรศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า การกระทำเหล่านี้แสดงออกและส่งผลต่อพระกายของพระศาสนจักรทั้งหมด ดังนั้นจึงไม่ใช่การกระทำส่วนตัว การกระทำเหล่านี้จะต้องเฉลิมฉลองโดยมีสัตบุรุษปรากฏตัวและมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันทุกครั้งที่เป็นไปได้ (มาตรา 837)

การกำกับดูแลพิธีกรรมของพระศาสนจักรเป็นหน้าที่ของสันตะสำนัก ซึ่งเป็นผู้จัดพิมพ์หนังสือจารีตพิธี และเป็นหน้าที่ของพระสังฆราชประจำสังฆมณฑล สภาพระสังฆราชมีหน้าที่จัดเตรียมและจัดพิมพ์หนังสือจารีตพิธีฉบับแปลสำหรับภูมิภาคของตน (มาตรา 838) การภาวนา กิจการพลีกรรม และกิจการเมตตาธรรม ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของหน้าที่การทำให้ศักดิ์สิทธิ์ของพระศาสนจักรด้วย (มาตรา 839)