(Profession of Faith and Oath of Fidelity)

มาตราต่างๆ กำหนดให้มีการประกาศยืนยันความเชื่ออย่างเปิดเผยในโอกาสที่เข้ารับตำแหน่งหรือหน้าที่บางอย่าง โดยพื้นฐานแล้วรูปแบบของบทแสดงความเชื่อนี้คือบทข้าพเจ้าเชื่อแบบดั้งเดิมจากสภาสังคายนาแห่งนิเชีย (Nicaea) และคอนสแตนติโนเปิล (Constantinople) ในศตวรรษที่ 4 (ในปี ค.ศ. 1989 สมณกระทรวงเพื่อหลักความเชื่อ ได้เพิ่มข้อความ 3 ย่อหน้าลงในรูปแบบดังกล่าว เพื่อรวมระดับของการสอนที่อ้างอิงถึงในมาตรา 750 และ 752 เข้าไว้ด้วย) ผู้ที่ต้องทำการประกาศยืนยันความเชื่อ มีดังต่อไปนี้ (มาตรา 833):

1. ผู้เข้าร่วมในสภาสังคายนาและสมัชชา

2. พระคาร์ดินัล

3. พระสังฆราชและผู้บริหารสังฆมณฑล

4. ผู้ช่วยพระสังฆราชทั่วไป อุปสังฆราช และผู้ช่วยพระสังฆราชฝ่ายตุลาการ (vicars general, episcopal and judicial)

5. เจ้าอาวาส

6. อธิการบ้านเณรและศาสตราจารย์ในบ้านเณร

7. ผู้เตรียมตัวรับศีลบวชเป็นสังฆานุกร

8. อธิการบดีมหาวิทยาลัยคาทอลิกและอาจารย์สอนเทววิทยา

9. อธิการของหมู่คณะนักบวช

นอกจากนี้ ข้อผูกมัดในการกระทำพิธีสาบานตนแห่งความซื่อสัตย์ นั่นคือ การให้คำสัตย์ปฏิญาณว่าจะรักษาความสนิทสัมพันธ์ (communion) และจะปฏิบัติหน้าที่ของตำแหน่งที่ตนรับให้สมบูรณ์ ได้ถูกเพิ่มเติมสำหรับบุคคลที่ระบุไว้ในข้อ 4 ถึงข้อ 9 ข้างต้น ข้อผูกมัดที่เพิ่มขึ้นนี้ถูกแทรกโดยสมณกระทรวงเพื่อหลักความเชื่อ และได้รับการอนุมัติจากพระสันตะปาปาในเวลาต่อมาในปี ค.ศ. 1989