(Catechetical Instruction)

การสอนคำสอน (Catechesis) เป็นรูปแบบหนึ่งของพันธกิจแห่งพระวจนะที่มุ่งเป้าไปยังผู้ที่ได้รับการประกาศข่าวดีแล้ว กล่าวคือ ผู้ที่ได้ยินพระวรสารและตอบรับด้วยความเชื่อ (คำว่า "catechesis" มาจากภาษากรีก katechein ซึ่งแปลว่า สั่งสอน หรือ สอน) การอบรมคำสอนมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำให้ความเชื่อนั้นมีชีวิตชีวา ชัดเจน และนำไปปฏิบัติได้จริง กล่าวอีกนัยหนึ่ง มันคือความพยายามของชุมชนท้องถิ่นที่จะสร้างผู้มีความเชื่อให้กลายเป็นศิษย์ เพื่อหล่อเลี้ยงพวกเขาในการดำเนินชีวิตคริสตชน และเพื่อช่วยให้พวกเขาพัฒนาและเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในความเชื่อ ชุมชนทั้งหมดมีความรับผิดชอบต่อกระบวนการที่ดำเนินอยู่อย่างต่อเนื่องนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่รับผิดชอบการเป็นผู้นำทางอภิบาล และบิดามารดาในส่วนที่เกี่ยวข้องกับบุตรของตน (มาตรา 773–74)

พระสังฆราชมีหน้าที่อำนวยความสะดวกและสอดส่องดูแลงานด้านคำสอนในสังฆมณฑล โดยต้องแน่ใจว่ามีแนวทางและสื่อการสอนพร้อมใช้งาน และครูคำสอนได้รับการฝึกอบรมมาอย่างเหมาะสม (มาตรา 775, 780)

เจ้าอาวาสมีความรับผิดชอบเป็นศูนย์กลางและเป็นผู้ประสานงานในการจัดเตรียมการอบรมคำสอนสำหรับผู้ใหญ่ เยาวชน และเด็กในเขตวัด เพื่อขอความช่วยเหลือในงานที่ซับซ้อนนี้ ท่านสามารถเรียกใช้เคลริก นักบวช ครูคำสอน และฆราวาสอื่นๆ ซึ่งทุกคนได้รับการตักเตือนให้มีน้ำใจกว้างขวางในการให้ความช่วยเหลือของตน (มาตรา 776)

มีมาตราหนึ่งที่ระบุรายการตรวจสอบ (checklist) สำหรับเจ้าอาวาสเกี่ยวกับช่วงเวลาและความต้องการพิเศษด้านงานคำสอน (มาตรา 777) ได้แก่:

1. ในโอกาสของการเฉลิมฉลองศีลศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด

2. เด็กๆ ที่เตรียมตัวรับศีลอภัยบาปครั้งแรก ศีลมหาสนิทครั้งแรก และศีลกำลัง

3. การอบรมเพิ่มเติมสำหรับเด็กหลังจากรับศีลมหาสนิทครั้งแรกไปแล้ว

4. การสอนคำสอนที่เหมาะสมสำหรับผู้พิการทางสติปัญญาหรือร่างกาย

5. การพัฒนาความเชื่อสำหรับเยาวชนและผู้ใหญ่

นักบวชมีหน้าที่ต้องดูแลให้มีการจัดอบรมคำสอนแก่ผู้ที่มารับบริการจากวัด โรงเรียน คณะธรรมทูต และงานแพร่ธรรมอื่นๆ ของพวกตน (มาตรา 778)